کتاب فردایی که نرسید

کتاب فردایی که نرسید نوشته‌ی علی قاسمیان داستان خانواده‌ای کارگری در حاشیه‌ی تهران است که زیر فشار فقر، بدهی و رؤیای تغییر زندگی، آرام‌آرام به سمت انتخاب‌هایی پرخطر کشیده می‌شوند. انتشارات نامه مهر آن کتاب را منتشر کرده است و روایت با تمرکز بر سه شخصیت اصلی، حسین، مریم و آرمان، فضای محله‌ی خلازیر و فاصله‌ی طبقاتی شمال و جنوب شهر را به تصویر می‌کشد. متن با جزئیات دقیق از خانه‌ها، خیابان‌ها، کارگاه‌ها و روابط انسانی، مسیری تدریجی از امیدهای کوچک تا لغزش‌های بزرگ را دنبال می‌کند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب فردایی که نرسید

کتاب فردایی که نرسید داستانی شهری است که در محله‌ی خلازین/خلازیر و فضاهای کارگری و حاشیه‌ای تهران می‌گذرد و علی قاسمیان در آن، زندگی یک خانواده‌ی سه‌نفره را در مرکز روایت قرار داده است. حسین کارگر یک شرکت است که با دست زخمی، حقوق معوقه و طلبکار خشن دست‌وپنجه نرم می‌کند. مریم در خانه‌های شمال شهر کار می‌کند و تضاد بوی عطرهای گران‌قیمت با خانه‌ی نمور خودشان، مدام در متن تکرار شده است. آرمان، پسر هجدهم‌ساله، در آستانه‌ی کنکور و زیر فشار فقر و تحقیر، به‌تدریج به سمت باند مواد و شخصیتی به‌نام مهندس کشیده می‌شود. در کتاب فردایی که نرسید، نویسنده با فصل‌های پیوسته و صحنه‌های مفصل، از صبح‌های زود کارگاه و بیمارستان تا ویلاهای لواسان و سوله‌های متروکه‌ی باند مواد را کنار هم می‌نشاند. گفت‌وگوهای حسین با طلبکارش مجید، دیدار مریم با پیرزن ثروتمند تنها، و جلسات آرمان با بهروز و مهندس، هریک لایه‌ای از فشار اقتصادی، وسوسه‌ی پول و فرسودگی امید را نشان می‌دهد. این کتاب با تمرکز بر جزئیات روزمره، از پیامک تأخیر حقوق و خرابی عابربانک تا زنگ مدرسه و زنگ در خانه، نشان داده است که چگونه مجموعه‌ای از اتفاق‌های به‌ظاهر کوچک، سرنوشت یک خانواده را به‌سمت مسیری تاریک سوق می‌دهد. کتاب فردایی که نرسید در ادامه‌ی روایت، هم‌زمان با پیشرفت کار آرمان در شبکه‌ی توزیع مواد، وضعیت روانی او و خانواده‌اش را دنبال می‌کند؛ از احساس مردشدن و «نان‌آور بودن» تا عذاب وجدان در بهشت‌زهرا کنار مزار خواهرش. علی قاسمیان در این کتاب، بدون فاصله‌گرفتن از زبان و ذهن شخصیت‌ها، تضاد میان دعا، توکل و «معجزه‌های کوچک» با واقعیت خشن بدهی، بیکاری و خشونت طلبکاران را کنار هم قرار داده است.

خلاصه داستان فردایی که نرسید

فردایی که نرسید روایت خانواده‌ای است در محله‌ای فقیرنشین که با فقر مزمن، حقوق معوقه و بدهی، هرروز بیشتر در تنگنا قرار می‌گیرند. حسین کارگر خسته‌ای است که دستش در کارگاه آسیب می‌بیند و زیر فشار طلبکاری به‌نام مجید تحقیر می‌شود. مریم در خانه‌های ثروتمندان کار می‌کند و گاهی با مهربانی غیرمنتظره‌ی یک پیرزن، روزشان کمی تغییر می‌کند. آرمان، پسر خانواده، در آستانه‌ی کنکور است اما نبود پول برای کتاب و کلاس، مرگ خواهر، و کتک‌خوردن پدرش، او را از رؤیای دانشگاه دور می‌کند. آرمان در مدرسه با بهروز آشنا می‌شود که خرج خانه را با «کار تمیز و پر سود» درمی‌آورد؛ حمل بسته‌های مواد برای باندی که رئیسش را مهندس صدا می‌زنند. وسوسه‌ی کمک به خانواده، خشم از تحقیر پدر و احساس بن‌بست، آرمان را به این شبکه نزدیک می‌کند. او کم‌کم از یک نوجوان مردد به حامل مطمئن جنس تبدیل می‌شود؛ درحالی‌که در خانه نقش نان‌آور را گرفته و در خلوت، کنار مزار خواهرش و در تاکسی‌های شهر، با وجدان و ترس از سقوط دست‌وپنجه نرم می‌کند.

چرا باید کتاب فردایی که نرسید را بخوانیم؟

این کتاب تصویری نزدیک از زندگی خانواده‌ای کارگری در حاشیه‌ی شهر ارائه کرده است که در آن، فقر، بدهی، خشونت طلبکاران و وسوسه‌ی پول آسان، به‌تدریج مسیر زندگی را عوض می‌کند. فردایی که نرسید با صحنه‌پردازی دقیق از کارگاه، بیمارستان، ویلاهای شمال شهر و سوله‌های باند مواد، نشان داده است چگونه انتخاب‌های اخلاقی در فشار اقتصادی شکل می‌گیرند و چه‌طور یک نوجوان از رؤیای کنکور به دنیای خلاف کشیده می‌شود.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن این کتاب به کسانی پیشنهاد می‌شود که به داستان‌های شهری درباره‌ی فقر، حاشیه‌نشینی، اعتیاد و باندهای مواد علاقه‌مندند و می‌خواهند از زاویه‌ی نزدیک‌تری با تجربه‌ی خانواده‌های کارگری، فشار بدهی و دوگانگی میان ایمان و ناامیدی روبه‌رو شوند. همچنین برای دانشجویان علوم اجتماعی و علاقه‌مندان ادبیات واقع‌گرا مناسب است.