کتاب ارکستر زباله های شهرداری بی اغلو

کتاب ارکستر زباله‌های شهرداری بی‌اوغلو نوشته‌ی کنان اورهان و با ترجمه‌ی ناهید رسولی داستانی است که در استانبول معاصر و در دل فضای خفقان سیاسی شکل گرفته است. راوی، رفتگری زن در محله‌ی بی‌اوغلو است که میان زباله‌ها به‌دنبال چیزهایی می‌گردد که دیگران آن‌ها را بی‌ارزش می‌دانند؛ از ساز و نت موسیقی تا کتاب و آدم‌ها. نشر خانه‌ی رود آن را منتشر کرده است و روایت، به‌تدریج از یک ماجرای کوچک روزمره به تصویری گسترده از سرکوب، سانسور و مقاومت فرهنگی گسترش پیدا می‌کند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب ارکستر زباله های شهرداری بی اغلو

کتاب ارکستر زباله‌های شهرداری بی‌اوغلو با روایت اول‌شخص یک زن رفتگر در محله‌ی بی‌اوغلو استانبول آغاز می‌شود؛ زنی که در مدیریت پسماند کار می‌کند و هر روز با سطل‌های زباله، کوچه‌های تنگ و بوی تباهی سر و کار دارد. کنان اورهان در این کتاب از دل همین شغل ظاهراً حاشیه‌ای، تصویری از جامعه‌ای می‌سازد که در آن کتاب‌ها ممنوع می‌شوند، هنرمندان به زباله تبدیل می‌شوند و حکومت می‌کوشد هر نشانه‌ای از هنر و اندیشه را پاک کند. کتاب ارکستر زباله‌های شهرداری بی‌اوغلو ابتدا با یک خاطره و یک افسانه‌ی شغلی درباره‌ی رفتگری به نام سلیم کودن شروع شده است و بعد به‌تدریج وارد داستان اصلی می‌شود؛ جایی که راوی در میان زباله‌ها سازها و نت‌های یک آهنگساز پیر را پیدا می‌کند، او را از سطل زباله بیرون می‌کشد و در اتاق زیرشیروانی کارگاهش برای او و سازهایش پناهگاهی مخفی می‌سازد. این اتاق زیرشیروانی کم‌کم به مخفیگاه نوازندگان، هنرمندان، کتاب‌ها و بعدتر آدم‌های تحت تعقیب تبدیل می‌شود. کتاب ارکستر زباله‌های شهرداری بی‌اوغلو در ادامه، هم‌زمان با تشدید فرمان‌های ریاست جمهوری، ممنوعیت فروش کتاب و سوزاندن آن‌ها، ساختن ساختمان سیمانی عظیم در ساحل و پر شدن زندان‌ها، نشان می‌دهد چگونه «زباله» به جایی برای نجات معنا، هنر و هویت جمعی بدل می‌شود. اورهان در این اثر، با تمرکز بر جزئیات کار روزمره‌ی رفتگران، گفت‌وگوهای‌شان، شایعات شهر و تجربه‌ی زندان، جهانی می‌سازد که در آن مرز میان زباله و گنج، قانون و بی‌عدالتی، و امنیت و سرکوب مدام جابه‌جا می‌شود.

خلاصه داستان ارکستر زباله های شهرداری بی اغلو

راوی در ارکستر زباله‌های شهرداری بی‌اوغلو رفتگری زن است که در کوچه‌های بی‌اوغلو زباله جمع می‌کند. او میان خرت‌وپرت‌ها، سازها و نت‌های موسیقی یک آهنگساز پیر را کشف می‌کند و بعد خود آهنگساز را در سطل زباله می‌یابد و نجات می‌دهد. اتاق زیرشیروانی کارگاهش به پناهگاه سازها، نوازندگان و بعدتر هنرمندان و کتاب‌های ممنوعه تبدیل می‌شود؛ جایی که موسیقی و خواندن در سکوت و ترس ادامه دارد. هم‌زمان فرمان‌های حکومتی، فروش کتاب را ممنوع می‌کند و مردم کتاب‌های‌شان را می‌سوزانند یا در طبیعت رها می‌کنند. شهر زیر دود، سانسور و شایعات ساختمان سیمانی عظیم در ساحل خفه می‌شود. راوی که از میان زباله‌ها ساز، کتاب و حتی آدم‌ها را نجات می‌دهد، سرانجام به‌خاطر یک تیوب رنگ قرمز بازداشت و به همان ساختمان عظیم منتقل می‌شود؛ جایی که حالا زندانی برای هنرمندان، روشنفکران و «چیزهای دورریختنی انسانی» است.

چرا باید کتاب ارکستر زباله های شهرداری بی اغلو را بخوانیم؟

ارکستر زباله‌های شهرداری بی‌اوغلو تصویری فشرده و خلاقانه از زندگی زیر سایه‌ی سانسور، ممنوعیت کتاب و سرکوب هنر ارائه می‌دهد و نشان می‌دهد چگونه می‌توان در دل کار روزمره و در حاشیه‌ی شهر، پناهگاهی برای موسیقی، کتاب و انسان‌ها ساخت. این کتاب برای فهم نسبت زباله، قدرت، حافظه و مقاومت فرهنگی در یک شهر مدرن نمونه‌ای روشن و به‌یادماندنی است.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن ارکستر زباله‌های شهرداری بی‌اوغلو به علاقه‌مندان ادبیات معاصر ترکیه، کسانی که به موضوع سانسور، سرکوب فرهنگی و نقش هنر در مقاومت جمعی فکر می‌کنند و همچنین خوانندگان علاقه‌مند به داستان‌هایی با فضاهای شهری، شغل‌های حاشیه‌ای و نمادپردازی اجتماعی پیشنهاد می‌شود.