کتاب یک بحرانِ عمیق...

بحران مالی جهانی، صدمات زیادی بر جنبه‌های مختلـف اقتصـاد و ازجمله سیستم‌های بازنشستگی وارد نمـوده اسـت. ایـن بحـران انـواع مختلف سیستم‌های بازنشسـتگی اعـم از دولتـی و خصوصـی، مزایـای معین (DB) و مشارکت معین (DC)، اندوخته‌گذاری و فاقد اندوخته، اجباری و اختیاری را تحت تأثیر قرار داده و دولت‌ها و سیاست‌گذاران را به تفکر و چاره‌اندیشی در این زمینه واداشته اسـت. در ایـن راسـتا، سازمان‌های متولی امر تأمین اجتماعی و بازنشستگی شروع به مطالعه تأثیرات بحران بر این سیستم‌ها و ارائه راه‌حل‌های ممکن نموده‌اند. در بحث صندوق‌های بازنشستگی گزارش‌های متعددی منتشر شده و همه این گزارش‌ها وضعیت این صندوق‌ها را بحرانی یا در آستانه بحران گزارش داده‌اند. از آنجایی که افراد بسیاری مخاطب صندوق‌ها هستند اگر مشکل صندوق‌ها حل نشود قطعاً به یک بحران جدی برخواهیم خورد و دامنه این بحران نه یک بخش یا یک قشر که کل جامعه را درگیر خود خواهد کرد. همین وضعیت سبب شده تا در برنامه ششم توسعه در کنار موضوعاتی مانند آب و محیط زیست به مسئله صندوق‌ها هم به عنوان یک مسئله اساسی توجه شود. نگاهی اجمالی بر وضعیت صندوق‌های بیمه بازنشستگی در کشور بیانگر این واقعیت است که تقریباً همه آن‌ها با مشکلات مالی روبه‌رو هستند و در صورت تداوم روند فعلی ادامه حیات آن‌ها و به‌طور کل پایداری آن‌ها با ابهام و مخاطره روبه‌رو خواهد بود. صندوق بازنشستگی کشوری ۷۶ درصد منابع خود را طریق بودجه عمومی دولت تأمین ‌می‌کند چون ورودی صندوق کفاف خروجی را نمی‌دهد. صندوق نیروهای مسلح هم حدوداً ۶۷۰ هزار نفر مستمری‌بگیر دارد و ۵۷۰ هزار نفر بیمه‌پرداز دارد که این نشان‌دهنده کسری این صندوق است. مسئله کسری و ورشکستگی صندوق‌هایی مانند جهاد و فولاد هم که بر کسی پوشیده نیست. دیگر صندوق‌ها یا وضعیت خوبی ندارند و یا اگر فکری به حال آن‌ها نشود دچار مشکل می‌شوند.