کتاب وقتی یک زن رانندگی می کند

کتاب وقتی یک زن رانندگی می‌کند نوشته‌ی مریم یراقی مجموعه‌ای از نوشته‌ها پیرامون تجربه‌های رانندگی و پیوند آن‌ها با زندگی روزمره است. نویسنده در قالب روایت‌های کوتاه، موقعیت‌های مختلف پشت فرمان را بهانه‌ای برای فکر کردن به مسئولیت‌پذیری، مهربانی، قضاوت نکردن و انتخاب‌های فردی کرده است. در این اثر، رانندگی به‌عنوان استعاره‌ای برای هدایت زندگی و مواجهه با چالش‌های شخصی و اجتماعی به‌کار رفته است. انتشارات گیوا آن را منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب وقتی یک زن رانندگی می کند

کتاب وقتی یک زن رانندگی می‌کند با تکیه‌بر تجربه‌های زیسته‌ی مریم یراقی شکل گرفته است و رانندگی را به‌عنوان صحنه‌ای برای دیدن و فهمیدن زندگی به تصویر کشیده است. نویسنده در مقدمه، رانندگی را نمادی از اختیار، قدرت تصمیم‌گیری و پذیرش مسئولیت معرفی کرده است و از زنانی گفته است که فرمان زندگی خود را محکم در دست گرفته‌اند و در برابر ذهنیت‌های قالبی و پیش‌فرض‌های فرهنگی ایستاده‌اند. کتاب وقتی یک زن رانندگی می‌کند از جستارک‌نویسی‌های کوتاه و مستقل تشکیل شده است که هرکدام از یک موقعیت ساده‌ی رانندگی آغاز می‌شود؛ از سبقت گرفتن در اتوبان و رعایت نکردن حق تقدم تا ترافیک‌های خسته‌کننده، خط ویژه، کارواش رفتن، همراهی با یک پیرزن گمشده یا مواجهه با رانندگان مضطرب و بی‌قرار. نویسنده در هر بخش، از دل این موقعیت‌ها به موضوعاتی مثل مسئولیت‌پذیری، مرز مهربانی و ساده‌لوحی، اثر انتخاب‌های فردی بر دیگران، قضاوت نکردن، صبوری، توکل، گذشت و پذیرش عواقب رفتارها پرداخته است. در کتاب وقتی یک زن رانندگی می‌کند هر جستار با زبانی کوتاه و جمع‌وجور، از یک صحنه‌ی مشخص شروع می‌شود و به یک تأمل شخصی و درونی درباره‌ی زندگی ختم می‌شود. نویسنده تلاش کرده است نشان دهد که چگونه می‌توان از دل اتفاق‌های به‌ظاهر معمولی، درس‌هایی برای بهتر دیدن جهان و ساختن «گواهینامه‌ی زندگی» استخراج کرد.

خلاصه کتاب وقتی یک زن رانندگی می کند

کتاب وقتی یک زن رانندگی می‌کند مجموعه‌ای از روایت‌های کوتاه است که در آن‌ها هر تجربه‌ی رانندگی به یک تأمل درباره‌ی زندگی تبدیل شده است. نویسنده از موقعیت‌هایی مثل سبقت گرفتن، گیر افتادن در ترافیک، رعایت یا نقض قوانین، راه دادن به دیگران، قضاوت راننده‌ها، همراهی با مسافران ناآشنا و حتی یک برگه‌ی توهین‌آمیز پشت برف‌پاک‌کن، برای طرح پرسش‌های عمیق‌تر استفاده کرده است. در این کتاب، رانندگی بهانه‌ای است برای فکر کردن به این‌که مهربانی تا کجا مفید است، مسئولیت‌پذیری چه معنایی دارد، قضاوت عجولانه چه پیامدی دارد، انتخاب‌های فردی چگونه بر زندگی دیگران اثر می‌گذارد و چرا باید حواس انسان بیش از حد درگیر رفتار دیگران نشود. نویسنده از خلال این تجربه‌ها به موضوعاتی مانند توکل، صبوری، مرزگذاری، پذیرش عواقب رفتار و امید به تغییر شرایط پرداخته است.

چرا باید کتاب وقتی یک زن رانندگی می کند را بخوانیم؟

کتاب وقتی یک زن رانندگی می‌کند نشان می‌دهد چگونه می‌توان از دل موقعیت‌های عادی، معنا و بینش بیرون کشید. این اثر به کمک مثال‌های ملموس از رانندگی، مفاهیمی مثل مسئولیت‌پذیری، مهربانی متعادل، قضاوت نکردن و اثر انتخاب‌های فردی بر دیگران را روشن کرده است و خواننده را به بازنگری در سبک نگاه و رفتار روزمره دعوت می‌کند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب وقتی یک زن رانندگی می‌کند به کسانی پیشنهاد می‌شود که به موضوعات توسعه‌ی فردی، خودآگاهی، مسئولیت‌پذیری و تأمل در تجربه‌های روزمره علاقه‌مند هستند و می‌خواهند از دل موقعیت‌های ساده‌ی رانندگی، زاویه‌دید تازه‌ای نسبت به رفتار خود و دیگران به‌دست آورند.

بخشی از کتاب وقتی یک زن رانندگی می کند

«اوایل که شروع به رانندگی کردم، بسیار سریع و بی‌احتیاط می‌راندم. دفعات زیادی تا مرز تصادف پیش رفتم و هنگام رانندگی، کسی در کنارم احساس امنیت نمی‌کرد. این رفتار اشتباه من فقط و فقط به دلیل اصلاح تفکر رایج و غلط در مورد رانندگی خانم‌ها بود... زمانی که بارها خطر را به سلامت رد کردم، با خودم گفتم: عضو ثابت این زندگی من هستم و بقیهٔ رانندگان و افکارشان گذرا، به خاطر آن‌ها نباید خودم و دیگران را به خطر بیندازم و این‌که من یک‌تنه نمی‌توانم تفکر اشتباه غالب را تغییر دهم. ما به خاطر تفکر یا انتظار انسان‌های دیگر نباید از روند صحیح زندگی خودمان غافل بمانیم، زیرا فقط "منِ"مان همیشه با ما خواهد ماند. من یک نفر، در حد یک نفر توان دارم برای تغییر تفکر یا انتظار اشتباه و نابه‌جای دیگران تلاش کنم و اگر بیش از سهم خویش تلاش کنم، از مسیر اصلی زندگی خودم جا خواهم ماند. بارها شاهد این مکالمه و احساس بودم که در زمان رانندگی اگر کسی از ما تندتر براند به او می‌گوییم بی‌احتیاط و بی‌عقل! و اگر کسی آرام‌تر رانندگی کند ازنظر ما بی‌عرضه و ناتوان است. معیار سنجش افراد و رفتارشان نباید با محوریت «من» باشد بلکه باید با محوریت «حق» باشد و تشخیص و عمل به آن کار سختی است... زیرا بسیاری اوقات رفتار و کنش‌های خودمان زیر سؤال می‌رود.»