کتاب ساختمان سیزدهم

کتاب ساختمان سیزدهم نوشته‌ی ترانه تاجیک و توسط نشر سنجاق منتشر شده است. این اثر نمایشی، با نگاهی عمیق به دنیای کودکان و چالش‌های اجتماعی پیرامون آن‌ها، داستان‌هایی از زندگی و سرنوشت کودکانی را روایت می‌کند که در شرایط مختلف اجتماعی و خانوادگی به دنیا می‌آیند. نمایشنامه با زبانی صریح و بی‌پرده، به موضوعاتی چون تبعیض، طردشدگی، حق زندگی و نیازهای اساسی کودکان می‌پردازد و تلاش کرده است تا صدای کودکانی باشد که اغلب در حاشیه قرار می‌گیرند. ساختمان سیزدهم با روایت چند خانواده و ساکنان یک ساختمان، تضادها و همدلی‌های انسانی را در مواجهه با کودکان آسیب‌دیده و بی‌پناه به تصویر کشیده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب ساختمان سیزدهم

کتاب ساختمان سیزدهم اثری از ترانه تاجیک است که در قالب نمایشنامه، به بررسی زندگی و سرنوشت کودکانی می‌پردازد که به دلایل مختلف اجتماعی و خانوادگی، از حق طبیعی خود برای زندگی، محبت و امنیت محروم شده‌اند. این کتاب با تمرکز بر یک ساختمان و ساکنان آن، داستان‌هایی از چند خانواده را روایت می‌کند که هرکدام با چالش‌هایی چون ناباروری، سقط جنین، طردشدگی و تبعیض روبه‌رو هستند. نویسنده با استفاده از دیالوگ‌های تند و صحنه‌های پرتنش، فضای سنگین و گاه تلخی را به تصویر کشیده است که در آن، کودکان قربانی تصمیمات و پیش‌داوری‌های بزرگ‌ترها می‌شوند. ساختمان سیزدهم با ساختاری اپیزودیک، هر طبقه و هر خانواده را به‌عنوان نمادی از یک بخش جامعه معرفی کرده است و در نهایت، همه‌ی شخصیت‌ها را در برابر یک سؤال اساسی قرار می‌دهد: مسئولیت ما در قبال کودکان چیست؟ این اثر با رویکردی انتقادی، مرزهای قضاوت و همدلی را به چالش کشیده و مخاطب را به تأمل درباره‌ی نقش خود در جامعه و سرنوشت کودکان وا می‌دارد.

خلاصه کتاب ساختمان سیزدهم

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند! ساختمان سیزدهم با صحنه‌هایی از زندگی چند خانواده در یک ساختمان آغاز می‌شود. در طبقه‌ی اول، دختری جوان با بارداری ناخواسته روبه‌رو است و درگیر مشاجره‌ای تلخ با پدر احتمالی کودک می‌شود. تصمیم به سقط جنین و احساس گناه و بی‌پناهی، فضای این بخش را شکل داده است. در طبقه‌ی دوم، زن و مردی با ناباروری دست‌وپنجه نرم می‌کنند و آرزوی داشتن فرزند، آن‌ها را به جدال‌های عاطفی و روانی می‌کشاند. طبقه‌ی سوم، زوجی را نشان می‌دهد که با عروسک‌ها جای خالی کودک را پر می‌کنند و مهر مادری و پدری را در قالب بازی با عروسک‌ها تجربه می‌کنند، اما این جایگزینی به بحران و درگیری می‌انجامد. در طبقه‌ی چهارم، نوزادی با بند ناف آویزان پشت در رها شده و صدای گریه‌اش در سراسر ساختمان می‌پیچد. این نوزاد که به‌عنوان "زنازاده" شناخته می‌شود، با کودک دیگری که در گهواره است، وارد گفت‌وگویی نمادین می‌شود. این دو کودک، یکی نماینده‌ی پاکی و معصومیت و دیگری قربانی قضاوت و طردشدگی، با زبان مشترک گریه و نیاز به محبت، به هم نزدیک می‌شوند. ساکنان ساختمان، هرکدام با گذشته و احساس گناه خود، نسبت به این کودک واکنش نشان می‌دهند؛ برخی او را می‌پذیرند و برخی از او می‌ترسند یا طردش می‌کنند. در نهایت، نمایشنامه با صحنه‌ای جمعی به پایان می‌رسد که همه‌ی شخصیت‌ها با درد، عذاب وجدان و مسئولیت خود در قبال کودکان مواجه می‌شوند و صدای گریه‌ی کودکان، فضای ساختمان را دربرمی‌گیرد.

چرا باید کتاب ساختمان سیزدهم را بخوانیم؟

ساختمان سیزدهم با روایتی بی‌پرده و صحنه‌هایی پرتنش، به موضوعاتی می‌پردازد که کمتر در آثار نمایشی به این صراحت مطرح شده‌اند. این کتاب با پرداختن به مسائلی چون سقط جنین، ناباروری، طردشدگی و تبعیض علیه کودکان، مخاطب را به بازنگری در باورها و رفتارهای اجتماعی دعوت کرده است. نویسنده با خلق شخصیت‌هایی چندوجهی و دیالوگ‌هایی صادقانه، نشان داده است که هر کودک، فارغ از پیشینه و شرایط تولد، شایسته‌ی محبت و احترام است. مطالعه‌ی این اثر فرصتی برای مواجهه با واقعیت‌های تلخ اما ضروری جامعه و تأمل درباره‌ی مسئولیت فردی و جمعی در قبال کودکان فراهم می‌کند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن این کتاب به کسانی پیشنهاد می‌شود که دغدغه‌ی حقوق کودکان، مسائل اجتماعی، تبعیض و آسیب‌های خانوادگی دارند. همچنین برای علاقه‌مندان به نمایشنامه و کسانی که به دنبال آثاری با مضامین انسانی و انتقادی هستند، مناسب است.