کتاب مسکن و معماری کوچ در زیست بوم ایل قشقایی

کتاب مسکن و معماری کوچ در زیست‌بوم ایل قشقایی (درآمدی بر شناخت فرهنگ سکونت و حرکت در فلات ایران) نوشته‌ی محسن افشاری و با ویراستاری علمی حسین مهدوی‌پور بابکی و مهدی محمودی کامل‌آباد، اثری پژوهشی درباره‌ی فرهنگ سکونت و معماری ایل قشقایی است. این کتاب توسط انتشارات دانشگاه هنر اصفهان منتشر شده و به بررسی ساختار اجتماعی، سیاسی و فرهنگی ایل قشقایی و ارتباط آن با شیوه‌های سکونت و معماری کوچ‌نشینی می‌پردازد. نویسنده با تکیه‌بر مطالعات میدانی و مستندسازی دقیق، به تحلیل معماری سیاه‌چادرها، ساختارهای بنایی در قشلاق و رفتارهای محیطی و عملکردی در زندگی عشایری پرداخته است. این اثر با بهره‌گیری از تصاویر، نقشه‌ها و دیاگرام‌های متعدد، تصویری جامع از زندگی کوچ‌روی و تحول مسکن در میان عشایر قشقایی ارائه می‌دهد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب مسکن و معماری کوچ در زیست بوم ایل قشقایی

کتاب مسکن و معماری کوچ در زیست‌بوم ایل قشقایی نوشته‌ی محسن افشاری، پژوهشی جامع درباره‌ی فرهنگ سکونت و حرکت در میان ایل قشقایی است. این کتاب با رویکرد مردم‌شناسانه و معماری، به بررسی ابعاد مختلف زندگی کوچ‌نشینی در جنوب فلات ایران می‌پردازد. ساختار کتاب در پنج فصل تنظیم شده است: فصل نخست به معرفی ایل قشقایی از منظر تاریخی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی اختصاص دارد و زمینه‌های شکل‌گیری معماری و مسکن کوچ را توضیح می‌دهد. فصل دوم به مطالعات کالبدی معماری سیاه‌چادرها و ویژگی‌های ساختاری و عملکردی آن‌ها می‌پردازد. فصل سوم به بررسی معماری بنایی عشایر در قشلاق و تغییرات تدریجی سکونتگاه‌ها اختصاص یافته است. فصل چهارم رفتارهای محیطی و عملکردی در زندگی عشایری را تحلیل می‌کند و فصل پنجم به جمع‌بندی و تحلیل ریشه‌های مشترک معماری کوچ در یلاق و قشلاق می‌پردازد. نویسنده با استفاده از داده‌های میدانی، تصاویر و نقشه‌های ترسیمی، تلاش کرده است تصویری دقیق از زندگی، مسکن و تحولات معماری ایل قشقایی ارائه دهد. این کتاب نه‌تنها به جنبه‌های کالبدی و فنی معماری می‌پردازد، بلکه پیوند عمیقی میان فرهنگ، محیط و شیوه‌های زیست عشایری برقرار می‌کند.

خلاصه کتاب مسکن و معماری کوچ در زیست بوم ایل قشقایی

کتاب مسکن و معماری کوچ در زیست‌بوم ایل قشقایی با تمرکز بر فرهنگ سکونت و حرکت ایل قشقایی، به بررسی ساختار اجتماعی، سیاسی و فرهنگی این ایل می‌پردازد و سپس تأثیر این ساختارها را بر شکل‌گیری معماری و مسکن کوچ‌نشینی تحلیل می‌کند. نویسنده ابتدا با معرفی ایل قشقایی، تاریخچه، زبان، مذهب و ساختارهای اجتماعی و سیاسی آن را شرح داده است. سپس با مطالعات میدانی، نمونه‌هایی از تیره‌های مختلف ایل، به‌ویژه طایفه دره‌شوری، را در یلاق و قشلاق مورد بررسی قرار داده است. در بخش معماری، کتاب به تحلیل سیاه‌چادرها به‌عنوان مسکن اصلی عشایر می‌پردازد و ویژگی‌های کالبدی، عملکردی و اقلیمی آن‌ها را بررسی می‌کند. تفاوت فرم‌های تابستانه و زمستانه سیاه‌چادر، نحوه چیدمان داخلی، مصالح مورد استفاده (مانند موی بز)، و جزئیات ساختاری همچون دیرک‌ها، طناب‌ها و حلقه‌های اتصال، به‌تفصیل شرح داده شده است. همچنین، کتاب به بررسی مجموعه‌های عشایری، نحوه استقرار سیاه‌چادرها در طبیعت، و ارتباط آن‌ها با منابع آب و مراتع می‌پردازد. در ادامه، معماری بنایی در قشلاق و روند جایگزینی تدریجی سیاه‌چادر با ساختمان‌های ثابت بررسی شده است. نویسنده با تحلیل رفتارهای محیطی و عملکردی، نقش فضاهای باز و بسته، اجاق، و چیدمان وسایل را در زندگی روزمره عشایر توضیح داده است. در نهایت، کتاب با جمع‌بندی تحولات معماری کوچ و تأکید بر اهمیت ثبت و حفظ میراث ناملموس عشایری، پژوهش خود را به پایان می‌رساند.

چرا باید کتاب مسکن و معماری کوچ در زیست بوم ایل قشقایی را بخوانیم؟

این کتاب با رویکردی پژوهشی و مستند، تصویری دقیق و چندلایه از زندگی کوچ‌نشینی و معماری ایل قشقایی ارائه می‌دهد. ویژگی شاخص آن، ترکیب داده‌های میدانی، تصاویر و نقشه‌های ترسیمی با تحلیل‌های فرهنگی و کالبدی است. خواننده با مطالعه این اثر، نه‌تنها با ساختار اجتماعی و سیاسی ایل قشقایی آشنا می‌شود، بلکه درک عمیقی از پیوند میان محیط، فرهنگ و معماری در زندگی عشایری به‌دست می‌آورد. کتاب به‌ویژه برای کسانی که به شناخت میراث ناملموس ایران، معماری بومی و فرهنگ کوچ‌نشینی علاقه‌مند هستند، منبعی ارزشمند و کاربردی محسوب می‌شود. همچنین، این اثر می‌تواند الهام‌بخش پژوهشگران، معماران و دانشجویان رشته‌های مرتبط با معماری، مردم‌شناسی و مطالعات فرهنگی باشد.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن این کتاب به پژوهشگران معماری، دانشجویان رشته‌های معماری و مردم‌شناسی، علاقه‌مندان به فرهنگ و تاریخ عشایر ایران، و کسانی که دغدغه حفظ میراث ناملموس و شناخت معماری بومی دارند، پیشنهاد می‌شود.