کتاب دوماهنامه مدام ـ شماره ۸ ـ سوگ

کاربر 610709

۱۴۰۴/۰۹/۱۲

من همه شماره‌های این مجله رو به‌صورت فیزیکی می‌گیزم اما در طاقچه هم دلنلودش می‌کنم که همیشه همراهم باشه... و چه شماره‌ای شده این شماره‌ی سوگ🥹 این شماره رو بیشتر از هر شماره دیگه‌ای پیشنهاد می‌کنم به همه...

Sara Rahimi

۱۴۰۴/۰۹/۱۵

بین شماره رفاقت و این شماره گیر افتادم که کدوم رو بیشتر دوست دارم. درخشان و گزنده است این شماره.

مقدمی

۱۴۰۴/۰۹/۲۳

از شماره‌های خیلی با کیفیت مدام بود. خواندنش درد دارد.

yasaman

۱۴۰۴/۰۹/۱۸

سلام. در این شماره روایت نقطه سر خط را دوست داشتم. متن روانی داشت. تشبیه‌ها خیلی خوب بود. روایتی سخت و تلخ ولی پر از امید.‌ صحنه‌های فیلم و زندگی واقعی خوب با هم جور شده بود. این عبارت برای من

کاربر 5974630

۱۴۰۴/۰۹/۱۸

یه بار خوندن برا مدام کمه، بارها باید خوند و یاد گرفت! دستمریزاد

کاربر

۱۴۰۴/۱۱/۱۵

کاش شماره کودکی هم زودتر توی طاقچه اضافه بشه

کاربر 4656142

۱۴۰۴/۰۹/۲۴

چقدر نقطه سرخط رو دوست داشتم 🥺 تصویرهاش خیلی خوب و به اندازه بود. من به عنوان یه مادری که خیلی اوقات در سوگ سه نقطه بوده به معنای واقعی باهاش ارتباط گرفتم👌🏼

Yusof Sh

۱۴۰۴/۱۰/۲۳

سخت بود؟ آری تلخ بود؟ بله شاید کسی باور نکند رنج سوگ‌ این قدر می‌تواند از یک اثر سرازیر شود که در خواندن آثاری برخاسته از سوگ در خواننده و خواندش این قدر به چشم بیاید.. سوگ را باید آهسته آهسته

banoo

۱۴۰۴/۱۰/۲۱

تازه شروع کردم و ذره ذره دارم میرم جلو... این شماره هی لازم وسطش نفس تازه کنیم... عمیقه و درد داره و برای همینه که خیلی خوندنیه...