کتاب اوج گرفتن در زندگی

کتاب اوج گرفتن در زندگی، نوشته‌ بیل اوهانلون و باب برتولینو، با ترجمه‌ مبینا سلیمیان و مینا برزه‌ کار، اثری کاربردی در حوزه‌ی روان‌شناسی مثبت‌گرا و روان‌درمانی است. این کتاب توسط انتشارات متخصصان منتشر شده و به‌طور ویژه برای درمانگران، مشاوران و علاقه‌مندان رشد فردی و روانی تهیه شده است. کتاب به‌گونه‌ای است که هم برای استفاده‌ی حرفه‌ای در جلسات درمانی هم برای تمرین و مطالعه‌ی فردی مناسب باشد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب اوج گرفتن در زندگی

کتاب اوج گرفتن در زندگی (تکنیک‌ها و فنون روانشناسی مثبت برای درمانگران و علاقه‌مندان)، نوشته‌ی بیل اوهانلون و باب برتولینو، اثری در حوزه‌ی روان‌شناسی مثبت‌گرا و روان‌درمانی است که با هدف ارائه‌ی راهکارهای عملی برای بهبود کیفیت زندگی و سلامت روانی تدوین شده است. این کتاب با رویکردی علمی، به بررسی مفاهیم کلیدی روان‌شناسی مثبت، مانند شادکامی، معنا، قدردانی، خوش‌بینی و ارتباطات مثبت می‌پردازد و پلی میان یافته‌های پژوهشی و کاربرد بالینی ایجاد می‌کند. 

ساختار کتاب شامل بخش‌های متنوعی است که هرکدام به یکی از جنبه‌های مهم بهزیستی روانی اختصاص یافته‌اند؛ از معرفی نظریه‌ها و پژوهش‌های بنیادین گرفته تا تمرین‌های عملی و کاربردی برای درمانگران و مراجعان. بیل اوهانلون و باب برتولینو با ارائه‌ی مثال‌ها و تمرین‌های متنوع، خواننده را به شناخت و پرورش نقاط قوت فردی و اجتماعی، افزایش تاب‌آوری و یافتن معنا در زندگی دعوت می‌کنند. این اثر نه‌تنها برای متخصصان سلامت روان، بلکه برای هر فردی که به‌دنبال رشد شخصی و بهبود کیفیت زندگی است، کاربردی خواهد بود.

خلاصه کتاب اوج گرفتن در زندگی

کتاب حاضر با تمرکز بر روان‌شناسی مثبت‌گرا، مجموعه‌ای از تمرین‌ها و تکنیک‌ها را برای ارتقای بهزیستی روانی و افزایش رضایت از زندگی ارائه می‌دهد. نویسندگان با ارائه‌ی داستان‌هایی الهام‌بخش و پژوهش‌های علمی نشان داده‌اند که تمرکز صرف بر مشکلات و آسیب‌ها کافی نیست و باید به نقاط قوت، منابع درونی و ظرفیت‌های مثبت افراد نیز توجه شود. در ابتدای کتاب، داستان خانواده‌ای در ویتنام روایت می‌شود که با استفاده از رفتارهای متفاوت و مثبت، موفق به کاهش سوءتغذیه‌ی کودکان شدند؛ این مثال به‌عنوان الگویی برای تغییر نگرش در روان‌درمانی مطرح شده است. در ادامه، کتاب به معرفی مفاهیم بنیادین روان‌شناسی مثبت، مانند شادکامی، بهزیستی ذهنی، معنا، قدردانی و خوش‌بینی می‌پردازد و بر این نکته تأکید می‌کند که این ویژگی‌ها آموختنی و قابل پرورش هستند. 

در ادامه، تمرین‌هایی برای شناسایی و تقویت نقاط قوت، افزایش ارتباطات مثبت، بهبود نگرش و یافتن معنا در زندگی ارائه شده است. هر فصل با تمرین‌های عملی و پیشنهاداتی برای درمانگران و مراجعان همراه است تا مخاطبان بتوانند یافته‌های علمی را به‌صورت ملموس در زندگی روزمره به کار بگیرند. کتاب به اثر انتظارات مثبت (اثر پیگمالیون) نیز اشاره کرده و اهمیت نگرش درمانگر نسبت به توانمندی‌های مراجع را مشخص می‌کند. در بخش‌های پایانی، راهکارهایی برای حرکت از وضعیت خنثی به زندگی مثبت، افزایش تاب‌آوری و تجربه‌ی بیشتر شادی و رضایت مطرح شده است. ساختار کتاب به‌گونه‌ای است که خواننده می‌تواند به‌صورت بخش‌بخش یا پیوسته از آن بهره ببرد و تمرین‌ها را متناسب با نیاز خود انتخاب کند.

چرا باید کتاب اوج گرفتن در زندگی را بخوانیم؟

این اثر با ارائه‌ی تمرین‌ها و تکنیک‌های متنوع، فرصتی را فراهم می‌کند تا خواننده نه‌تنها با مفاهیم روان‌شناسی مثبت آشنا شود، بلکه بتواند آن‌ها را به‌صورت عملی در زندگی شخصی‌اش یا در کار حرفه‌ای خود به کار گیرد. یکی از ویژگی‌های شاخص کتاب، تمرکز بر نقاط قوت و ظرفیت‌های مثبت به‌جای تمرکز صرف بر مشکلات است؛ همچنین تمرین‌ها و مثال‌های متنوع امکان استفاده‌ی آسان را برای درمانگران و علاقه‌مندان فراهم کرده است. این اثر به‌ویژه برای کسانی که به‌دنبال افزایش رضایت، معنا و شادی در زندگی هستند یا می‌خواهند به دیگران در مسیر رشد روانی کمک کنند، منبعی مفید محسوب می‌شود.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن این اثر به درمانگران، مشاوران، روان‌شناسان، دانشجویان رشته‌های علوم انسانی و علاقه‌مندان رشد فردی و روانی پیشنهاد می‌شود؛ همچنین برای افرادی که به‌دنبال افزایش تاب‌آوری، رضایت از زندگی و تقویت نقاط قوت خود هستند، مناسب خواهد بود.

بخشی از کتاب اوج گرفتن در زندگی

«در سال ۱۹۹۱، جری و مونیک استرنین، دو کارمند با تجربه‌ی مبارزه با فقر توسط سازمان خیریه نجات کودکان استخدام شدند تا یک برنامه مؤثر در مقیاس بزرگ برای کاهش سوءتغذیه کودکان در ویتنام ایجاد کنند. در آن زمان بیش از پنجاه درصد از کودکان ویتنامی دچار سوءتغذیه بودند. به این زن و شوهر اساساً یک وظیفه غیرممکن محول شده بود. آن‌ها بودجه‌ی کمی داشتند زیرا موسسه نجات کودکان از نظر مالی گرسنگی می‌کشید. بسیاری از آژانس‌های امدادی دیگر قبلاً برای انجام این وظیفه مهم تلاش کرده بودند و در حالی که گاهی اوقات نتایج کوتاه‌مدت می‌گرفتند، نرخ سوءتغذیه کودکان بی‌رحمانه بالا بود. خانواده‌ی استرنین از سر ناامیدی تصمیم گرفتند روش جدیدی را امتحان کنند. آن‌ها در چهار روستای فقیر و با ۲۰۰۰ کودک زیر سه سال کار خود را آغاز کردند و از اعضای جامعه خواستند خانواده‌هایی را شناسایی کنند که با وجود فقر و شرایط سخت، فرزندانشان دچار سوءتغذیه نبودند.»