کتاب گذر از شب

کتاب گذر از شب نوشته ماری لابرژ و ترجمه مینا پروانه توسط انتشارات راوشید منتشر شده است. این رمان معاصر از فرانسه در باب زندگی زنی به نام امی است. نویسنده با نگاهی موشکافانه به موضوعاتی مانند تنهایی، مراقبت و جست‌وجوی معنا در زندگی روزمره پرداخته و داستان زندگی زنی را روایت کرده که گذشته‌ای پر از زخم و اکنونی سرشار از تلاش برای بقا دارد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب گذر از شب

کتاب گذر از شب یک رمان معاصر فرانسوی با محوریت شخصیت‌هایی حاشیه‌نشین است. این رمان به مفاهیمی همچون تنهایی، مراقبت از دیگران و تلاش برای یافتن هویت فردی پرداخته است. ماری لابرژ با پرداختن شخصیتی معمولی و بی‌ادعا به نام امی، تصویری از زندگی کسانی ارائه می‌دهد که اغلب در سایه قرار دارند و صدای‌شان کمتر شنیده می‌شود. رمان حاضر با نگاهی واقع‌گرایانه و گاه تلخ، به روابط انسانی و خاطرات کودکی و تأثیرات گذشته بر حال پرداخته است. در کنار داستان اصلی، اشاره‌هایی به تاریخچه‌ی مدارس شبانه‌روزی بومیان کانادا و تأثیرات مخرب آن‌ها بر نسل‌های مختلف دیده می‌شود. فضای رمان سرد و گاه بی‌رحمانه است، اما در لایه‌های زیرینْ امید و پیوندهای انسانی نیز جریان دارد.

خلاصه داستان گذر از شب

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

رمان با معرفی امی، زنی ۵۰ساله آغاز می‌شود که روز تولدش تصمیم به ترک زندگی قبلی و آغاز مسیری تازه می‌گیرد. او گذشته‌ای پر از رنج و بی‌پناهی داشته و سال‌ها در پرورشگاه و در مشاغل مراقبتی با کمترین توقع و بیشترین تحمل، روزگار گذرانده. امی به شهری کوچک نقل‌مکان می‌کند و در اتاقی ساده ساکن می‌شود. او با آدم‌هایی روبه‌رو می‌شود که هرکدام زخمی از زندگی دارند؛ ازجمله ژاکی، زنی سالخورده و بیمار که امی از او مراقبت می‌کند و به‌تدریج رابطه‌ای عمیق و صمیمی میانشان شکل می‌گیرد. ژاکی با سؤال‌ها و نگاه نافذش امی را به مواجهه با گذشته و احساسات سرکوب‌شده‌اش وامی‌دارد. امی همچنین با صاحبخانه‌ای به نام ریموند آشنا می‌شود که با مهربانی و بی‌قضاوتی به او کمک می‌کند معنای جدیدی برای زندگی بیاید. خاطرات کودکی، مرگ دوست صمیمی امی در پرورشگاه و تجربه‌های تلخ از بی‌مهری و سوءاستفاده، همچون سایه‌ای بر زندگی او سنگینی می‌کند. بااین‌حال او در مواجهه با آدم‌های جدید و موقعیت‌های تازه، آرام‌آرام به امکان تغییر و امید فکر می‌کند. رمان به کندوکاو درونی شخصیت‌ها می‌پردازد و نشان می‌دهد چگونه حتی در دل تاریکی، روزنه‌هایی از همدلی و امید می‌تواند شکل بگیرد.

چرا باید کتاب گذر از شب را خواند؟

رمان گذر از شب با پرداختن به زندگی شخصیت‌هایی که اغلب در حاشیه‌ی جامعه قرار دارند، تصویری صادقانه و بی‌پرده از تنهایی و مراقبت و جست‌وجوی معنا ارائه می‌دهد. کتاب حاضر با روایت جزئیات زندگی روزمره و روابط انسانی، خواننده را به تأمل درباره‌ی زخم‌های گذشته، تاب‌آوری و امکان تغییر دعوت می‌کند. مواجهه با موضوعاتی همچون آسیب‌های روانی، خاطرات تلخ کودکی و تأثیرات اجتماعی، این کتاب را به اثری خواندنی برای علاقه‌مندان به ادبیات معاصر و دغدغه‌های انسانی بدل کرده است.

خواندن کتاب گذر از شب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب برای علاقه‌مندان به رمان‌های اجتماعی، کسانی که دغدغه‌ی تنهایی، هویت، و تأثیرات گذشته بر زندگی امروز را دارند، مناسب است. همچنین رمان حاضر برای افرادی که به موضوعاتی مانند مراقبت، روابط انسانی و آسیب‌های روانی توجه دارند، پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب گذر از شب

«صبح روز پنجاهمین سالگرد تولدش، امی لی در آپارتمان محل سکونتش را بست. روی میز پشت یک رسید موادغذایی نوشت: «رفتم. همینه که هست.» و کلیدش را هم روی این یادداشت کوتاه گذاشت. امی درمورد این که چه می‌خواهد بنویسد از خود سوّالی نکرد. خب همین به ذهنش رسید. این همان حرفی بود که ژیسلن خودش آخر هر کاری که قطعی بود می‌گفت: همینه که هست! این که کلمه «رفتم» حرف «ای» را کم دارد اصلاً برایش مهم نیست. در زندگی‌اش خیلی بیشتر از یک «ای» کم دارد. وقتی به پایانه اتوبوس‌ها رسید، شروع به خواندن مقاصدی کرد که در برابرش بود. اولین معیار برایش قیمت بلیط بود. بنابراین شروع کرد به خواندن ستون نرخ‌ها و در نظر گرفتن مقدار پولی که در کیفش دارد. عاقلانه این بود که بقیه زندگی‌اش را براساس بودجه محدودی که دارد انتخاب کند. عادت به رویاپردازی نداشت: «ژولیت» خیلی دور مقرون به صرفه و کاملا نو. او که روی صندلی جلوی اتوبوس نشسته بود ساک پلیمری آبی رنگی، که تمام زندگی‌اش را در آن جا داده بود را روی زانوهایش گذاشته و در حالی که داشت منظره‌ای که با عبور اتوبوس شکافته می‌شد را تماشا می‌کرد، گاز کوچکی به کلوچهٔ موزی زد. در همین‌جا بود که او بالاخره احساس آرامش کرد. بین دو نقطهٔ مبدأ و مقصد.

بیرون.

انگار فرار کردن، روش زندگی او بود.»