کتاب تلاطم بقا

کتاب تلاطم بقا نوشته بردیا عربعلی مجموعه‌ای از اشعار فارسی است که در بهار ۱۴۰۴ برای نخستین بار از سوی انتشارات متخصصان منتشر شده است. این اثر در قالب شعر نو و کلاسیک دغدغه‌های معنوی، اجتماعی و عاشقانه‌ی شاعر را بازتاب داده و با نگاهی شخصی و تجربه‌محور به موضوعاتی چون ایمان، امید، عشق و انسانیت پرداخته است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب تلاطم بقا

کتاب تلاطم بقا (دل‌نوشته) مجموعه‌ای از سروده‌های بردیا عربعلی است که با تخلص کبریا به نگارش درآمده است. این کتاب در دوره‌ای منتشر شده است که شعر فارسی در حال تجربه‌ی تغییرات سبکی و محتوایی بود و شاعران به بیان دغدغه‌های فردی و اجتماعی خود تمایل بیشتری نشان می‌دادند. اشعار این مجموعه طیفی از موضوعات را در بر می‌گیرد؛ از نیایش و گفت‌وگو با خداوند تا تأملات عاشقانه و اجتماعی. 

بردیا عربعلی در این اثر گاه با زبانی صریح و گاه با بیانی استعاری به مسائل وجودی و معنوی می‌پردازد و تلاش می‌کند رابطه‌ی انسان با خدا، خود و دیگران را به تصویر بکشد. فضای کلی کتاب میان امید و تردید، عشق و اندوه و جست‌وجوی معنای زندگی در نوسان است. این مجموعه نمونه‌ای از شعر معاصر فارسی است که هم به سنت‌های ادبی وفادار مانده و هم به تجربه‌های شخصی شاعر رنگ و بوی تازه‌ای بخشیده است.

چرا باید کتاب تلاطم بقا را خواند؟

این کتاب با جمع‌آوری اشعار متنوع فرصتی برای آشنایی با دغدغه‌های معنوی و انسانی یک شاعر معاصر فراهم می‌کند. خواننده در این مجموعه با مضامینی چون امید، ایمان، عشق و تردید روبه‌رو می‌شود و می‌تواند با لایه‌های مختلف احساسات و اندیشه‌های شاعر همراه شود. کتاب تلاطم بقا برای کسانی که به شعر فارسی و تأملات فلسفی و معنوی علاقه دارند، می‌تواند تجربه‌ای متفاوت باشد.

خواندن کتاب تلاطم بقا را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این مجموعه برای علاقه‌مندان به شعر فارسی، دوست‌داران ادبیات معاصر و کسانی که دغدغه‌های معنوی، فلسفی یا عاشقانه دارند، مناسب است. مطالعه‌ی این کتاب؛ همچنین به کسانی که به‌دنبال خواندن اشعاری با مضامین انسانی و اجتماعی هستند، پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب تلاطم بقا

«به وقت روز تنهایی نشستم بر سر قبله 

بگفتم ای خداوندا، خودم را دیده‌ام خسته 

بگفتم ای خداوندا، چنینم ده چنانم ده 

که من بازم شوم در راهت آماده 

ندا آمد که فرزندم 

نکن ناشکری ای بنده 

بدون من در این دنیا!! 

فقط هستی تو بازنده 

به وقت روز پیروزی 

ز پاس لطف می‌نشینی سر سجده»