کتاب اندیشیدن درباره فضا

کتاب «اندیشیدن درباره فضا» نوشتۀ مایک کرنگ، نایجل ثریفت و ترجمۀ محمود عبدالله زاده است و انتشارات دفتر پژوهش‌های فرهنگی آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب اندیشیدن درباره فضا

کتاب اندیشیدن دربارۀ فضا اثری است که به بررسی رابطه میان فضا و نظریه می‌پردازد و از تحولات درونی و بیرونی رشتۀ جغرافیا الهام‌گرفته است. این اثر به تغییرات و رویکردهای نوظهور در جغرافیا و تأثیر آن‌ها بر اندیشۀ اجتماعی توجه می‌کند. در این کتاب، ضمن تحلیل انتقادی نقش اصطلاحات جغرافیایی نظیر حاشیه‌ها، فضاها و مرزها در اندیشۀ اجتماعی، نشان داده می‌شود که چگونه اندیشۀ اجتماعی از جغرافیا الهام‌گرفته اما گاه از دانش و ظرفیت‌های این رشته بی‌خبر باقی‌مانده است.

کتاب اندیشیدن دربارۀ فضا تلاش می‌کند تا حساسیت‌های نظری معاصر در جغرافیا را با پرسش‌هایی بنیادین دربارۀ نقش و کاربرد فضا در اندیشۀ اجتماعی در هم بیامیزد. از یک سو، کتاب از نویسندگان می‌خواهد که از پذیرش بی‌چون‌وچرای نظریات موجود خودداری کنند و به تحلیل شیوۀ استفاده از مفهوم فضا در مکاتب فکری مختلف بپردازند، از سوی دیگر، این اثر نقش جغرافیا را به‌عنوان بستری برای نظریه‌پردازی و پژوهش دوباره تعریف می‌کند.

در کتاب اندیشیدن دربارۀ فضا، به تأمل در معانی مکان‌مندی نظریه پرداخته شده است. نویسندگان این اثر به این نکته اشاره دارند که هیچ فرایند اجتماعی بدون درنظرگرفتن گسترۀ جغرافیایی و دوره تاریخی قابل‌تصور نیست. این موضوع بر درونی بودن کنش‌های انسانی در جهان تأکید دارد، چرا که هر تلاش نظری، ریشه در شرایط جغرافیایی، تاریخی و نهادی خاص خود دارد. کتاب تلاش می‌کند سیروسفر نظریه را از لحظۀ شکل‌گیری تا انتقال، تغییر، هدایت و بازتولید آن در نقاط مختلف جهان بررسی کند. اما علاوه بر این، تأکید دارد که نقش فضا در شکل‌گیری نظریه از ۲ جنبه اهمیت دارد: بازنمایی جهانی تقسیم‌شده از نظر جغرافیایی و مکان‌مندی اندیشه

خواندن کتاب اندیشیدن درباره فضا را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به جغرافی‌دانان، نظریه‌پردازان اجتماعی و محققانی که علاقه‌مند به ارتباط میان فضای فیزیکی و اندیشۀ اجتماعی هستند، پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب اندیشیدن درباره فضا

« اندیشیدن دربارۀ فضا از طریق میانجى زبان روى می‌دهد. درست همان‌گونه که هیچ «اندیشۀ» بِکرى درباره جهان وجود ندارد که مستلزم میانجیگرى زبان نباشد و برعکس هیچ جهانى از قبل ملفوظ و مکتوب نیست، ً دقیقاً همان‌گونه که ْ متون دنیوى هستند و جهان‌ها متنى، بنابراین ما باید رابطه فضا و زبان را نیز در نظر بگیریم.»