کتاب گنجینه زبان و ادب پارسی

کتاب گنجینه زبان و ادب پارسی نوشتۀ سحر ترابیان در انتشارات مانیان به چاپ رسیده است.

درباره کتاب گنجینه زبان و ادب پارسی

فارسی، زبانی غنی، پربار و سرشار از لطافت و ظرافت است. این زبان به‌دلیل ویژگی‌های خود قرن‌هاست كه در سراسر جهان علاقه‌مندان بسیاری دارد و زبان دیوانی و ادبی حکومت‌های زیادی بوده است. همین موضوع افراد بسیاری را شیفتۀ زبان فارسی ساخته است. زبان فارسی از كهن‌ترین زبان‌های دنیا است و در طول تاریخ دستخوش دگرگونی‌های فراوانی شده است؛ اما فارسی‌زبانان وطن‌دوست در راه ماندگاری این میراث گرانبها كوشش‌های فراوانی كردند تا این زبان را از هجوم دیگر زبانان پاس بدارند.

کتاب گنجینه زبان و ادب پارسی با هدف مطالعۀ دانشجویان در مراکز آموزشی تدوین شده است. بن‌مایۀ فصل‌های آن، ادب تعلیمی، ادب حماسی، ادب غنایی، ادبیات داستانی و ادبیات مقاومت و پایداری است. فصل‌های اول تا سوم کتاب از مهم‌ترین متن‌های ادب فارسی تا جدیدترین آن‌ها، نمونه‌هایی را برگزیده است. در ابتدای هر متن هم خلاصه‌ای از شرح زندگی نویسندۀ آن آمده است. فصل چهارم کتاب دربارۀ مهم‌ترین و کاربردی‌ترین نکته‌های دستور زبان، ویرایش و نگارش است. فصل پنجم دانش‌های ادبی و بلاغت را بررسی می‌کند و فصل ششم آشنایی با قالب‌های ادبی شعر است.

عنوان فصل‌های کتاب گنجینه زبان و ادب پارسی عبارت است از: فصل اول: پیشینه‌ی شعر فارسی؛ فصل دوم: شعر معاصر؛ فصل سوم: هزار سال نثر فارسی؛ فصل چهارم: زبان و نگارش؛ فصل پنجم: بلاغت؛ فصل ششم: قالب‌های شعر فارسی.

خواندن کتاب گنجینه زبان و ادب پارسی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

به دوستداران زبان و ادبیات فارسی پینشهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب  گنجینه زبان و ادب پارسی

«زبان وسیله‌ی برقراری ارتباط یعنی تفهیم و تفاهم میان انسان‌هاست. هرگونه نشانه‌ای که به وسیله‌ی آن موجود زنده‌ای بتواند حالات و معانی موجود در ذهن خود را به ذهن موجود زنده‌ی دیگر انتقال بدهد، «زبان» خوانده می‌شود. زبان یا در نشانه‌های صوتی یا در نشانه‌های نوشتاری تظاهر می‌کند. زبان در نشانه‌های صوتی، زبان گفتاری و اگر در نشانه‌های نوشتاری (خطی) آشکار شود، زبان نوشتاری گویند. علاوه بر این‌ها، زبان اشاره و حرکات نیز وجود دارد. بنابراین زبان به دلیل ماهیت تحول پذیرش هرگز ایستا نیست و به همین دلیل، کاوش در زبان هم ایستایی نمی‌شناسد. پس اگر پویایی را ویژگی دائمی زبان بدانیم، مطالعه در قوانین آن نیز باید دائمی‌باشد. زبان فارسی، از خانواده‌ی زبان‌های هند و اروپایی است. زبان ایران پیش از اسلام ، که ریشه‌ی زبان امروز ایران است، پارسی (فارسی) نامیده می‌شود. زبان فارسی از قدیمی‌ترین صورت بازمانده‌ی آن تا فارسی دری سه دوره تحولی را پشت سر گذاشته است.»