کتاب خیال و چشمان آشنا

"شخصیت داستان در گذار زندگی بین خیال و واقعیت چشم‌هایی را می‌بیند و تصور می‌کند در زمان‌های دور آن را دیده است. اما در تردید قرار می‌گیرد و با خود به کشمکش ذهنی می‌پردازد. با گذر زمان گهی در خیال خود به آن سر می‌زند و برای خلاصی از تردید دنبال راه‌حلی می‌گردد. اما جدای از این ماجرا، خودش هم در آمیزه‌ای از خیال و واقعیت غوطه‌ور هست و خود ذهنی‌اش تاروپود جسم و تنش را به زنجیر می‌کشد و هر آن هنگام که در سایه‌ی این افکار ذهنی قرار می‌گیرد، زمخت می‌شود و کمتر بامحبت به خود می‌نگرد. هر چند این باور هم در تاروپودش هست که تن و چشم در بهار از طبیعت جان می‌گیرند. او هر آن هنگام که در سایه‌ی خود واقعی قرار می‌گیرد، مبارز درونش جانی دوباره می‌گیرد و بر خود ذهنی‌اش غلبه می‌نماید.

هدیه‌های چون زیبایی طبیعت، در کنار خانواده بخصوص مادر بودن و در جمع دوستان سرکردن او را از خود ذهنی‌اش رهایی می‌بخشد و خود واقعی‌اش شکوفا می‌شود. سپس سعی می‌کند گره‌های را از خود و از دوستانش باز نماید. او در این شکوفایی خود سیر می‌کند که چشم‌های آشنا را بار دیگر می‌بیند و تلاش می‌کند تا گره‌ای از او باز نماید"