کتاب مدل کوچینگ استار در مدیریت سیستمی منابع انسانی

کتاب «مدل کوچینگ استار در مدیریت سیستمی منابع انسانی» نوشتۀ ابراهیم صمیمی است و انتشارات فروغ سیمرغ آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب مدل کوچینگ استار در مدیریت سیستمی منابع انسانی

بخش‌های مختلف یک سازمان نمی‌تواند به طور جداگانه مدیریت شود چرا که تمام بخش‌های یک سیستم به هم مرتبط هستند و بر روی‌هم اثر می‌گذارند. نگرش سیستمی که در دهه‌های پایانی قرن بیستم به وجود آمده و تأثیرات مهم و گسترده‌ای برجای گذاشته است، ‌سازمان را یک کل واحد در نظر می‌گیرد و همۀ اجزای آن بر اساس نقش و هدفشان در این کل واحد تعریف می‌شوند. در واقع در دنیای امروز سازمان یک سیستم باز است و مدیریت یک نگرش جامع نسبت به تمام اجزا دارد و بررسی همه‌جانبۀ ساختار و هرکدام از اجزا عملکرد نهایی سازمان را تحلیل و در نهایت در مورد آن تصمیم‌گیری می‌کند. این روش نقطۀ مقابل ایده‌پردازان کلاسیک مدیریت قرار دارد که سازمان در نظرشان یک سیستم بسته محسوب می‌شد و نتیجه‌اش برخورد مکانیکی با سازمان بود.

کتاب مدل کوچینگ استار در مدیریت سیستمی منابع انسانی در ۵ فصل ارائه شده است. در فصل اول به مفهوم مدیریت نوین و اثربخشی سازمان و تفاوت آن با کارایی و بهره‌وری سازمان‌ها پرداخته شده است. فصل دوم دربارۀ تفکر سیستمی در سازمان، مزایا و موانع رسیدن به آن و همچنین مفاهیم استراتژی پیچیدگی برای مدیریت سازمان است. فصل سوم به نقش کوچینگ در آموزش منابع انسانی می‌پردازد و از اهمیت کوچینگ و تفاوتش با منتورینگ و درمانگری می‌گوید. ابراهیم صمیمی در این فصل از کتاب به طور کامل توضیح می‌دهد که چرا امروزه داشتن کوچ اهمیت دارد، کاربردهایش چیست و ساختار و روند آن چگونه است. فصل چهارم مربوط به کوچینگ شغلی است. نویسنده در این فصل بیان می‌کند که چرا کوچ کسب‌‌و‌کار یک نیاز است و از معایب و مزایای کوچینگ شغلی به عنوان یک حرفه می‌گوید و در نهایت در فصل پنجم اسکار کوچینگ را مورد بررسی قرار می دهد و به بررسی ابزارهای مربیگری با رویکرد اسکار می‌پردازد.

خواندن کتاب مدل کوچینگ استار در مدیریت سیستمی منابع انسانی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به علاقه مندان به کتاب‌های مدیریت، کسب‌و‌کار و همچنین کسانی که در حوزۀ منابع انسانی فعالیت می‌کنند پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب مدل کوچینگ استار در مدیریت سیستمی منابع انسانی

«کاربرد دیگر اصل هم‌پایانی در امر مدیریت سیستم‌های اجتماعی، پیدایش نظریۀ «مدیریت اقتضایی» است. بر اساس این دیدگاه ارائۀ یک حکم واحد و یگانه در خصوص مسائل و تنگناهای همۀ سازمان‌ها امری غیراصولی و غیرمنطقی است. تبیین نظریۀ اقتضا (که درعین‌حال بر اساس نگرش سیستمی استوار می‌باشد) بر پایهٔ تفاوت‌های زیرسیستم‌های (هر سیستم اجتماعی) و بر اساس وجود اختلاف عوامل گوناگون محیطی سیستم‌های پایه‌گذاری شده است. در شرایط پیچیده و بغرنج پدیده‌های اقتصادی، اجتماعی، ‌سیاسی و فرهنگی و جوامع امروز بشری (به‌ویژه در آغاز قرن ۲۱ میلادی) و تغییرات و تحولات مستمر و گسترده‌ای که در عرصه‌های مختلف فعالیت‌های سازمان‌ها (هر لحظه اتفاق می‌افتد) نظیر ابداعات و اختراعات گوناگون، رقابت فشردۀ سازمان‌ها، در ارادۀ کالاها و خدمات و...مدیریت اقتضایی از کاربرد وسیع‌تر و دقیق‌تری برای ادارۀ سازمان‌ها برخوردار شده است.»