کتاب طوفان آرام

کتاب طوفان آرام نوشتهٔ محمدرضا تابش پور است. نشر بنای دانش این کتاب را روانهٔ بازار کرده است. این اثر حاوی مجموعه اشعار بداههٔ سروده‌شده در بهار ۱۳۹۹ است.

درباره کتاب طوفان آرام

کتاب طوفان آرام سروده‌های مربوط به بهار ۱۳۹۹ را در بر گرفته است. همهٔ این شعرها به‌صورت بداهه بر روی تصویر و یا بداهه با واژگان در یک گروه ادبی دوستانه سروده شده‌اند؛ به‌وسیلهٔ محمدرضا تابش پور. «شمع وجود»، «استعداد عشق»، «کدامین سرنوشت»، «غم هجر» و «خط و نشان» عنوان برخی از این بداهه‌ها هستند. برخی از این شعرها آهنگین، موزون و قافیه‌دار هستند و برخی دیگر شعر نو.

می‌دانیم که شعر فارسی عرصه‌های گوناگونی را درنوردیده است. در طول قرن‌ها هر کسی از ظن خود یار شعر شده است و بر گمان خود تعریفی از شعر به‌دست داده است. حضور شعر در همهٔ عرصه‌ها از رزم و بزم گرفته تا مدرسه و مسجد و خانقاه و دیر و مجلس وعظ، همه و همه گویای این مطلب است که شعر، بی‌محابا، زمان، مکان و جغرافیا را درنوردیده و در هفت‌اقلیم جان و جهان به دلبری پرداخته است. آمیختگی شعر با فرهنگ مردم و اندیشه‌های اجتماعی، این هنر را زبان گویای جوامع بشری ساخته است؛ بدان‌گونه که هیچ جامعه‌ای از این زبان بارز، برای انتقال اندیشه‌هایش بی‌نیاز نبوده است. گاهی شعری انقلابی به پا کرده است و گاه انقلابی، شعری پویا را سامان داده است.

شعر نو فارسی با وانهادن قالب‌های شعر کلاسیک در قرن ۱۴ هجری به‌وجود آمده است. این گونه از شعر فارسی آزادی بسیاری را در فرم و محتوا به شاعر می‌دهد. شعر نو به لحاظ محتوا و جریان‌های اصلی ادبی حاکم بر آن کاملاً با شعر کلاسیک فارسی متفاوت است و به‌لحاظ فرم و تکنیک ممکن است همانند شعر کلاسیک موزون باشد یا نباشد یا وزن آن عروضی کامل باشد یا ناقص. استفاده از قافیه نیز در شعر نو آزاد است. معمولاً شعر نو فارسی را به ۳ دستهٔ اصلی شعر نیمایی، شعر سپید و موج نو تقسیم می‌کنند و پدر شعر نوی ایران را نیما یوشیج (علی اسفندیاری) می‌دانند. احمد شاملو، فروغ فرخزاد، سهراب سپهری، هوشنگ ابتهاج (سایه)، نادر نادرپور، فریدون مشیری و محمدرضا شفیعی کدکنی بعضی از شاعران مشهور ایرانی هستند که در قالب شعر نو می‌سروده‌اند.

خواندن کتاب طوفان آرام را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران شعر معاصر ایران پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب طوفان آرام

«به جای بازی تو کوچه یا بیرون

بگیر بخواب با لالایی و پونه

بهار اومد عیدی میدن دوباره؟

راستی تو فهمیدی چرا چگونه؟

اگه نشینی تو خونه عزیزم

کرونا حالا حالاها می‌مونه؟

حالا بیا بشین کنار مامان

بدون چک بدون ناز و چونه

تو نزدیکم نیا از این یه متری

من یه بوسه میذارمت رو گونه»