کتاب ایل لر، ایزلر

کتاب ایل لر، ایزلر سرودهٔ حسن ریاضی (ایلدیریم) است. انتشارات موغام این مجموعه شعر معاصر آذربایجانی را روانهٔ بازار کرده است.

درباره کتاب ایل لر، ایزلر

کتاب ایل لر، ایزلر یک مجموعه شعر معاصر آذربایجانی را در بر گرفته است. عنوان برخی از شعرهای کتاب حاضر عبارت است از «وطنین، وطن گونو»، «آیریلمادیق»، «قارانقوشونام»، «آرزی اوینا ییر» و «گونش یئره یاراشیر، یئرگونشه».

می‌دانیم که شعر فارسی عرصه‌های گوناگونی را درنوردیده است. در طول قرن‌ها هر کسی از ظن خود یار شعر شده است و بر گمان خود تعریفی از شعر به‌دست داده است. حضور شعر در همهٔ عرصه‌ها از رزم و بزم گرفته تا مدرسه و مسجد و خانقاه و دیر و مجلس وعظ، همه و همه گویای این مطلب است که شعر، بی‌محابا، زمان، مکان و جغرافیا را درنوردیده و در هفت‌اقلیم جان و جهان به دلبری پرداخته است. آمیختگی شعر با فرهنگ مردم و اندیشه‌های اجتماعی، این هنر را زبان گویای جوامع بشری ساخته است؛ بدان‌گونه که هیچ جامعه‌ای از این زبان بارز، برای انتقال اندیشه‌هایش بی‌نیاز نبوده است. گاهی شعری انقلابی به پا کرده است و گاه انقلابی، شعری پویا را سامان داده است.

شعر نو فارسی با وانهادن قالب‌های شعر کلاسیک در قرن ۱۴ هجری به‌وجود آمده است. این گونه از شعر فارسی آزادی بسیاری را در فرم و محتوا به شاعر می‌دهد. شعر نو به لحاظ محتوا و جریان‌های اصلی ادبی حاکم بر آن کاملاً با شعر کلاسیک فارسی متفاوت است و به‌لحاظ فرم و تکنیک ممکن است همانند شعر کلاسیک موزون باشد یا نباشد یا وزن آن عروضی کامل باشد یا ناقص. استفاده از قافیه نیز در شعر نو آزاد است. معمولاً شعر نو فارسی را به ۳ دستهٔ اصلی شعر نیمایی، شعر سپید و موج نو تقسیم می‌کنند و پدر شعر نوی ایران را نیما یوشیج (علی اسفندیاری) می‌دانند. احمد شاملو، فروغ فرخزاد، سهراب سپهری، هوشنگ ابتهاج (سایه)، نادر نادرپور، فریدون مشیری و محمدرضا شفیعی کدکنی بعضی از شاعران مشهور ایرانی هستند که در قالب شعر نو می‌سروده‌اند.

خواندن کتاب ایل لر، ایزلر را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران شعر معاصر آذربایجان پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب ایل لر، ایزلر

«منی سندن

سنی مندن آییرماغا چالیشدی‌لار

اوزاقلاشدیق،

اوزولمه‌دیک.

اوره‌ییمده اودون قالیب

آدیم اوسته آدین قالیب

هر نه‌ییمدن عطیرین گلیر:

سئوینجیمدن، غمیمدن؛

آییرماغا چالیشدی‌لار

منی سندن، سنی مندن.

من گولنده چیچه‌یینم

دؤیوشنده آسلانین،

آغلایاندا بولودونام

سیزلایاندا‌ کمانین؛

سن هارداسان

من اوردایام،

دارداسان‌سا،‌ من داردایام.

هارا گئتسم، هاردا اولسام

یول‌لاریمین اولی سن، آخیری ‌سن؛

بس بیز نئجه آیرییق‌کی

سنسیز سو دا ایچمیرم من؟!

منی سندن

سنی مندن آییرماغا چالیشدی‌لار

آیریلمادیق؛

بولاغیندا گؤزوم قالیب

یول‌لاریندا ایزیم قالیب

اورییمده بسله‌دیییم سؤزوم قالیب،

سندن منه دؤزوم قالیب؛

منیم سنین گؤی‌لرینده

کؤنلوم قالیب، آرزوم قالیب.

آخی نئجه آیرییق یبز؟!

سن اؤزومسن

اؤزونم من

آنا وطن!»