کتاب تاریخ اسلام در قرآن

کتاب «تاریخ اسلام در قرآن» نوشتۀ محمد اخوان است و انتشارات مرسل آن را منتشر کرده است. کتاب تاریخ اسلام در قرآن شأن نزول‌های آیات قرآن در کتاب مجمع‌البیان را بررسی می‌کند.

درباره کتاب تاریخ اسلام در قرآن

موضوع اسباب‌النزول بسیار اهمیت دارد چرا که هم ابزار مفیدی برای تفسیرکردن قرآن است و هم اینکه بدون پرداختن با اسباب نزول درک آیات قرآن با مشکل مواجه می‌شود. آیاتی که شأن نزول دارند فهم عمیق‌تری از آن‌ها را به دست می‌دهند. از طرف دیگر برای حفظ دقیق حوادث کوچک و بزرگ تاریخ اسلام که نتایج خوب فرهنگی، تربیتی و اخلاقی دارند، جلوگیری از جعل و مهم‌تر از همه، ‌فهم عمیق اعجاز قرآن است که پرداختن به اسباب نزول قرآن به یک ضرورت تبدیل می‌شود.

کتاب تاریخ اسلام در قرآن شامل ۲ فصل می‌شود. دکتر محمد اخوان در فصل اول یعنی بررسی تطبیقی اسباب النزول در مجمع‌البیان مواردی را بررسی می کند که امین الاسلام طبرسی برای آیات قرآن شآن نزول قائل شده است. بررسی این موارد به شکل مقایسه‌ای با عمده ترین آثار موجود دربارۀ اسباب‌النزول و تعدادی از تفاسیر مأثور و غیرمأثور انجام شده است.

ازآنجاکه هدف اصلی کتاب تاریخ اسلام در قرآن نشان‌دادن اعجاز قرآن در بازگویی یک دورۀ اجمالی از تاریخ اسلام است، فصل دوم به جمع‌بندی فصل اول می‌پردازد و در۲ قسمت عمده‌ترین حوادث تاریخ اسلام را شرح می‌دهد؛ قسمت اول حوادث دوران پیش از هجرت در مکه است و قسمت دوم به حوادث پس از هجرت در مدینه می‌پردازد. 

خواندن کتاب تاریخ اسلام در قرآن را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به قرآن پژوهان و علاقه‌مندان به علوم قرآنی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب تاریخ اسلام در قرآن

«در تفسیر سورۀ حمد در دو مورد آیه‌های ششم و هفتم، به تبیین مراد از مفهوم «صراط» و مراد از «مغضوبین» و «ضالین» پرداخته شده است:

1 فاتحه‌الکتاب: «اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ»؛‌در معنای صراط مستقیم، وجوهی گفته شده است: یکی اینکه مراد کتاب خداست که از پیامبر (ص)، علی(ع) و ابن مسعود روایت شده است. وجه دوم اینکه اسلام مراد است. این وجه از جابر و ابن عباس روایت شده است. وجه سوم اینکه مراد دین خداست که جز آن از بندگان پذیرفته نمی‌شود. این وجه از محمد ابن الحنفیه نقل شده است و وجه چهارم که مراد از صراط،‌پیامبر(ص) و امامان جنشین ایشان است، این وجه در روایات ما (شیعه) بیان شده است. اولی حمل آیه بر عموم است تا شامل تمام این وجوه شود، زیرا صراط مستقیم دین الهی است که خدا به آن فرمان داده که شامل توجید،‌عدل و ولایت آن‌هاست که طاعت آن ها را واجب کرده است.»