کتاب می خوانمت تا که اجابت کنی مرا

کتاب می خوانمت تا که اجابت کنی مرا نوشتهٔ محمد دین‌پرور است و انتشارات مرسل آن را منتشر کرده است. این کتاب ترجمهٔ منظوم حدیث کساء، دعای کمیل و دعای جوشن کبیر است.

درباره کتاب می خوانمت تا که اجابت کنی مرا

حدیث کِساء حدیثی در فضیلت پیامبر(ص)، امام علی(ع)، فاطمه(س)، امام حسن(ع) و امام حسین(ع) دانسته می‌شود. امامان شیعه برای اثبات برتری و استحقاق خویش در امر خلافت، به این حدیث استناد نموده‌اند. به گفته برخی حدیث‌شناسان، پیامبر اکرم(ص) هنگام نزول آیه تطهیر، خود و خاندانش را در زیر عبایی جمع کرد و به این شکل، مصادیق این آیه را معرفی نمود. محل واقعه مربوط به حدیث کِساء را خانه ام سلمه، دانسته‌اند.

دعای کُمَیل دعایی است که حضرت علی(ع) به کمیل بن زیاد نخعی تعلیم کرده است. این دعا دارای مضامینی بلند در شناخت خداوند و درخواست بخشش گناهان است. علامه مجلسی دعای کمیل را بهترینِ دعاها دانسته است. این دعا از دعاهای رایجی است که شیعیان در شب نیمه شعبان و شب‌های جمعه می‌خوانند. زیادشدن روزی و مغفرت الهی از ثمرات خواندن این دعا دانسته شده است.

جوشن کبیر دعایی منقول از پیامبر اکرم(ص) در ۱۰۰ بند، حاوی ۱۰۰۱ نام و صفت خداوند است. این دعا را جبرئیل به پیامبر اسلام(ص) در یکی از جنگ‌ها برای درامان‌بودن از آسیب‌های جنگ آموزش داد.

خواندن کتاب می خوانمت تا که اجابت کنی مرا را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به کسانی که می‌خواهند ادعیه را به زبان شعر بخوانند پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب می خوانمت تا که اجابت کنی مرا

«۱

کنم مسئلت از خدایی که او

رحیم است و بخشنده بی‌گفتگو

عظیم است و رحمان، مقیم و علیم

قدیم و ندیم و حلیم و حکیم

۲

اجابت کند دعوت بندگان

ببخشد معصیت بندگان

کند توبهٔ بندگانش قبول

کند برطرف نقمت بندگان

۳

به نام خدا بهترین غافرین

که باشد به ما بهترین ناصرین

بود بهترین ذاکرین، حامدین

خدا وارث بهترین بهترین

۴

بود صاحب عزّت و هم جمال

و قدرت از او باشد و هم کمال

سریع الحساب و شدیدالعقاب

به هر دانشی باشد امّ‌الکتاب

۵

خدایی که حنّان و منّان بود

و سلطان و غفران و دیّان بود

خدا مستعان است و صاحب‌بیان

ز آتش نجاتم دهد بی‌گمان

۶

به پیش جلالش همگان خضوع

و بر قدرتش جملگی در خشوع

به فرمان او آسمان‌ها به پا

زمین پیش فرمان او در رکوع

۷

به نام خدایی که بخشنده است

امید نهایی هر بنده است

عطا می‌رسد چون هدایا از او

شکایات ما را شنونده است

۸

بود صاحب حمد و فضل و عطا

ثنایش بود مجد و فخر و بها

به عهدش وفا و به عفوش رضا

بود صاحب عزّت و هم بقا

۹

خدایی که هم مانع و دافع است

رفیعی که هم صانع و نافع است

بُوَد واسع و رحمت او وسیع

سمیع است و هم جامع و شافع است

۱۰

خدا خالق است و جهان خلقتش

بُوَد صانع و هرچه هست صنعتش

بُوَد کاشف کلّ مکروب و هم

غم از سینه‌ها می‌برد رحمتش»