کتاب ماه و مرداب

کتاب ماه و مرداب نوشتهٔ فاطمه عبدی است و کلید پژوه آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب ماه و مرداب

کتاب ماه و مرداب داستانی از فاطمه عبدی است. داستان یکی از راه‌های انتقال احساسات است. نویسنده برای بیان حقیقت احساسات و عواطفش به زبانی نیاز دارد که او را از سردی مکالمه روزمره دور کند و بتواند با آن خیالش را معنا کند و داستان و دل‌نوشته همین زبان است. با داستان و دل‌نوشته از زندگی ماشینی و شلوغ روزمره فاصله می‌گیرید و گمشده وجودتان را پیدا می‌کنید. این احساس گمشده عشق، دلتنگی، دوری و تنهایی و چیزهای دیگری است که نویسنده‌ها در داستانشان بازگو کرده‌اند.

داستان معاصر در بند چیزی نیست و زبان انسان معاصر است. انسان معاصری که احساساتش را فراموش کرده‌ است و به زمانی برای استراحت روحش نیاز دارد. نویسنده در این کتاب با احساسات خالصش شما را از زندگی روزمره دور می‌کند و کمک می‌کند خودتان را بهتر بشناسید. این کتاب زبانی روان و ساده دارد و آیینه‌ای از طبیعتی است که شاید بشر امروز فرصت نداشته باشد با آن خلوت کند. نویسنده به زبان فارسی مسلط است و از این توانایی برای درک حس مشترک انسانی استفاده کرده است.

خواندن کتاب ماه و مرداب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران داستان ایرانی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب ماه و مرداب

«کاش می‌دانستیم کجا زندگی می‌کنیم، در داخل حجمی که وقتی از بالا نگاه کنیم به اندازه ناخن انگشت، کوچک است. ما نمی‌دانیم که هستیم. یک گروه بزرگ از مرده‌های متحرک که از خواب بیدار می‌شوند به دنبال غذا راه میافتند تا زمانی که ضربه‌ای به مغزشان بخورد و همه‌چیز تمام شود و دوباره بمیرند.

به دنبال نان دویدن... ای‌کاش فقط به خاطر نان بود، یا دستکم اینکه به دست آوردن نان به هر قیمتی نبود، به قیمت گزاف آدمیت ما.

هر کاری انجام می‌دهیم برای اینکه سیر شویم. مهدکودک، پیش‌دبستانی، دانشگاه می‌رویم تا بتوانیم با مدرک به‌دست‌آمده اول فخر بفروشیم و دوم هم به خاطر فخرفروشی کار کنیم. یا اینکه هیچ‌کدام از این مراحل را پشت سر نمی‌گذاریم و از پله اول کار می‌کنیم و دست خالیمان توان گرفتن مدرکی که کمکی باشد کمتر زیر آفتاب بسوزیم و در سرما جان بکنیم را ندارد. از همان اول کار می‌کنیم که سیر شویم که خودمان را سیر کنیم.

در حال کار کردن بدون توجه به زمان بی‌آنکه بفهمیم در حال پیر شدن هستیم نه سیر شدن و ما همگی روزی پیر خواهیم شد، اما همیشه گرسنه خواهیم ماند و سیری چیزی است که مشکل می‌توان به آن دست یافت.

فراموشمان می‌شود که چرا کار می‌کنیم، هدفمان را فراموش می‌کنیم، کم می‌فروشیم تا شاید خودمان بیشتر سیر شویم، اما نمی‌دانیم که شاید عده‌ای شکمشان خالی بماند، اضافه‌کاری می‌کنیم که پیشرفت کنیم ولی ازآنجایی‌که پیشرفت کردن دشوار است و خسته‌کننده، پس خوابمان می‌گیرد و می‌خوابیم.»