کتاب ده عالم از مازندران، استرآباد و کرمانشاه

کتاب ده عالم از مازندران، استرآباد و کرمانشاه نوشتهٔ محمدعلی نجفی کرمانشاهی است. انتشارات میراث ماندگار این کتاب را روانهٔ بازار کرده است. این اثر، به ۱۰ شخصیت پرداخته است که ۶ نفر از آنها اهل مازندران و باقی، اهل کرمانشاه هستند.

درباره کتاب ده عالم از مازندران، استرآباد و کرمانشاه

کتاب ده عالم از مازندران، استرآباد و کرمانشاه در نخستین بخش به سراغ «شیخ حسین حُلوانی کرمانشاهی» رفته و در ادامه به شرح زندگی اشخاصی همچون «شیخ ابو علی حائری مازندرانی»، «آقا محمدعلی هزارجریبی مازندرانی»، «ملا یوسف إسترآبادی حائری»، «شیخ محمدحسن إسترآبادی»، «ملا عبدالرسول فیروزکوهی مازندرانی»، «شیخ موسی کرمانشاهی»، «ملا عبدالجواد حائری مازندرانی»، «شیخ هادی جلیلی کرمانشاهی» و «شیخ حسن علامی کرمانشاهی» پرداخته است.

در تشریح و توضیح این زندگی‌ها، نویسنده، از تولد افراد آغاز کرده است و به موضوعاتی همچون تحصیلات، مقام علمی شاگردان، وفات و مدفن آنها اشاره کرده است.

محمدعلی نجفی کرمانشاهی این کتاب را به «بیدل مازندرانی کرمانشاهی» تقدیم کرده است. وی کتاب حاضر را با هدف تشوق نسل حاضر و آینده به شناخت بزرگان و مکاتب آنها و نیز الگوبرداری از این شخصیت‌های تاریخ ایران نوشته است.

یکی از نقاط مشترک میان این شخصیت‌ها این است که همهٔ آنها (به‌جز «فیروزکوهی»)، تاحدودی، به کشور عراق مربوط بوده‌اند؛ کشوری که به‌باور نویسنده سرزمینی مقدس بوده است.

خواندن کتاب ده عالم از مازندران، استرآباد و کرمانشاه را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران کتاب‌های زندگی‌نامه‌ای پیشنهاد می‌کنیم.

بخش‌هایی از کتاب ده عالم از مازندران، استرآباد و کرمانشاه

«آقا محمدعلی هزارجریبی مدت ها گرفتار بیماری و مریضی بود. به تعبیر شیخ آقا بزرگ تهرانی وی ۱۵ سال دچار بیماری سل بود. فرزندش نقل می کند که او بر اثر بیماری بیش از ۱۵ سال نتوانست به هیچ کتابی بنگرد. ولی در عین حال حافظه‌ای شگفت داشت و به تدریس علوم نیز می پرداخت و سوالات متعدد از علوم متنوع را در کوتاه مدت جواب می داد.

حتی گاه در یک مجلس واحد، صد فرع جدید فقهی از وی پرسش می شد و وی با متانت و دقت جواب می داد. این نشان از همت بلند وی است که تدریس را چه در زمان سلامتی و چه زمان بیماری ترک نمی کرد. «کان فی هذه السنین مدرّساً بلا رجوع کتاب و مطالعۀ بقرائۀ العبارة؛ بل بلا قرائۀ، فیستعمون کلمۀ طیبۀ من عنده و لدیه، و یشاهدون نظم بذل الدّر من شفتیه.»

فرزندش می گوید که وی علاوه بر اقامه جماعت، گاهی در منزل و گاهی درمسجد ذوالفقار اصفهان درس می داد و افراد زیادی در درسش حاضر شده و درس وی را بر سایر دروس ترجیح می دادند.»

***

«آیت الله شیخ هادی جلیل کرمانشاهی از تباری سرشناس و علمی برخاسته است. وی که متولد سال ۱۳۷۷ ق است، در نجف اشرف درس بزرگانی چون آخوند خراسانی و شیخ الشریعه اصفهانی را درک نموده و به درجۀ اجتهاد نائل می گردد. این عالم ربانی و فقیه برجسته در زمان پهلوی اول، از معروف‌ترین عالمان غرب ایران به شمار می‌رفت و علاوه بر خدمات اجتماعی و دینی، آثار علمی ارزنده‌ای از خویش بر جای نهاده است. شیخ هادی در سال ۱۳۷۷ ق(برابر ۱۳۳۷ ش) در ۸۹ سالگی وفات یافت و در نجف اشرف به خاک سپرده شد.»