کتاب حقوق بلاکچین

کتاب الکترونیکی «حقوق بلاکچین» نوشتهٔ امیرهوشنگ فتحی‌زاده و عقیل اسماعیلی عطاآبادی در انتشارات چاپ و نشر بازرگانی چاپ شده است. این کتاب حاوی مباحثی با موضوع ارزهای رمزنگار، عرضه‌های اولیه سکه و توکن‌های رمزنگار، سازمان‌های مستقل غیرمتمرکز، قراردادهای هوشمند و حل‌وفصل اختلافات است.

درباره کتاب حقوق بلاکچین

بلاکچین یک فن‌آوری بنیادین است؛ چیزی که احتمالاً در سال‌های آینده ساختارهای مالی و اقتصادی و حتی اجتماعی و سیاسی را هم تغییر می‌دهد. بلاکچین در سال ۲۰۰۸ به عنوان بخشی از پروژه بیتکوین معرفی شد؛ سیستمی برای صدور، انتقال مالکیت و تایید تراکنش‌ها به صورت توزیع شده و بدون استفاده از یک سیستم مرکزی. بیتکوین اولین برنامه مبتنی بر بلاکچین است. همانگونه که ایمیل امکان پیام رسانی بین دو طرف را فراهم کرد، بیتکوین هم امکان انجام تراکنش بین دو طرف را فراهم می‌کند.

 اساساً قراردادها، تراکنش‌ها و ذخیره‌سازی این تراکنش‌ها، سیستم‌های سیاسی، حقوقی و اقتصادی جوامع ما را تعریف می‌کنند. اینکه ما مالک چه چیزهایی هستیم، مجاز به انجام چه کارهایی هستیم و نیستیم، اجازه ورود به چه مکان‌هایی را داریم یا نداریم و با چه کسانی مجاز به تعامل هستیم و بسیاری از آن چیزهایی که هویت ما را در جامعه تعریف می‌کنند، مبتنی بر قراردادها، تراکنش‌ها و البته شیوه‌های ذخیره‌سازی و دسترسی ما به آن‌ها هستند. این سه مورد از دارایی‌های ما محافظت و مرزهای سازمان‌ها را مشخص می‌کنند.

کتاب حقوق بلاکچین را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به علاقه‌مندان به علم اقتصاد و موضوعات مربوط به رمز‌ارزها پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب حقوق بلاکچین

«بیتکوین یا دیگر ارزهای دیجیتال در یک فایل و در جایی ذخیره نمی‌شوند. آنها از تراکنش‌هایی که در یک بلاکچین ذخیره شده‌اند نمایندگی می‌شوند (تا حدودی مانند یک صفحه گسترده یا دفتر کل جهانی که از منابع یک شبکه بیتکوین همتا به همتای بزرگ استفاده می‌کند تا هر تراکنش بیتکوین را تایید و تصویب کند). هر بلاکچین (مثل افرادی که بیتکوین استفاده می‌کنند) توزیع شده است؛ بلاکچین روی رایانه‌های افراد داوطلب در سراسر دنیا اجرا می‌شود. هیچ دیتاسنتر مرکزی‌ای وجود ندارد که بخواهد هک شود. بلاکچین عمومی است؛ هر کسی در هر زمانی می‌تواند آن را ببیند، چون در یک شبکه موجود است، نه درون یک سازمان منفرد که مسئولیت حسابداری تراکنش‌ها و آرشیو را بر عهده دارد. بلاکچین رمزگذاری شده است؛ از رمزگذاری پیچیده‌ای شامل کلیدهای عمومی و خصوصی استفاده می‌کند (تا حدودی مثل سیستم دو کلیدی دسترسی به یک جعبه امانات) تا از امنیت مجازی اطمینان حاصل کند. دیگر نیازی نیست نگران فایروال‌های ضعیف یا "هوم دیپتو" یا یک کارمند سارق در دولت فدرال ایالات متحده باشید. هر دقیقه یک بار، مثل ضربان قلب شبکه بیتکوین، تمام تراکنش‌های انجام شده تایید، ترخیص و در بلوکی ذخیره می‌شوند که به بلوک قبلی وصل است و به این ترتیب یک زنجیره به وجود می‌آید. هر بلوک برای اینکه تایید شود باید به بلوک قبلی اشاره کند. این نوع ساختار به صورت همیشگی روی نقل و انتقالات برچسب زمانی می‌گذارد و آنها را ذخیره می‌کند و به این ترتیب از تغییر یافتن دفتر کل توسط هر کسی جلوگیری می‌کند. اگر شما بخواهید یک بیتکوین بدزدید، باید گذشته کامل آن کوین را در بلاکچین، آن هم در روز روشن بازنویسی کنید. چنین چیزی عملا غیر ممکن است. بنابراین بلاکچین دفتر کلی توزیع شده و نماینده مجموعه‌ای اجماعی از تک تک تراکنش‌هایی است که تا به حال به وقوع پیوسته‌اند. مثل وب جهان‌گستر اطلاعات، این هم «دفترکل جهان‌گستر ارزش» است؛ یک دفترکل توزیع شده که همه می‌توانند آن را دانلود و روی رایانه شخصی‌شان اجرا کنند.»