کتاب ملل معمار

کتاب ملل معمار نوشتهٔ ویلیام آی. هیچکاک و ملوین پی. لفلر و جفری دبلیو لگرو با ترجمهٔ ابوالفضل کاوندی کاتب و محسن امیری در نشر سنجاق چاپ شده است. «ملل معمار»، به چشم‌انداز استراتژی ملی هشت کشوری می‌پردازد که در حال چینش، معماری و شکل دهی به بازی سیاست جهانی در آغاز سدۀ بیست و یکم هستند. این کتاب، با هدف ارزیابی منابع استراتژی ملی در میان این ملت‌ها و همچنین میزان تأثیر و پیشبرد این استراتژی‌ها بر سیاست‌های معاصر جهان، نگاشته شده است.

درباره کتاب ملل معمار

نویسندگان این کتاب فرصت منحصربه‌فردی برای ما فراهم می‌کنند: اکثر آن‌ها در کشوری که درباره آن می‌نویسند زندگی و کار می‌کنند. این خصوصیت کتاب برای ما درکی درونی از بحث‌ها، جریان‌ها و سیاست‌های ملی این کشورها به ارمغان می‌آورند. باور عمومی در مورد استراتژی ملی این کشورها حاکی از آن است که این کشورها دارای اقتدار مرکزی بسیار بالایی هستند، ابزارهایشان را به طور منسجم برای نیل به اهدافشان استفاده می‌کنند و بر محیط ژئوپلیتیکی خود تمرکز دارند. اما این مقالات نتیجه‌گیری متفاوتی را پیش روی ما می گذارند. راهبردهای این کشورها تحت سلطه تهدیدهای غیردولتی، سیاست داخلی، اثر تحریف کننده تاریخ و هویت ملی و نگرانی ها درباره توسعه اقتصادی قرار دارد. نکته‌ای که عمدتا مغفول می‌ماند این است که برای تدوین یک استراتژی ملی مؤثر مصائب، پیچیدگی ها و محدودیت های قوی ای چه در داخل و چه در خارج وجود دارد . شاید گزاف نباشد که بگوییم جهان سیاست بزرگترین پروژه ازلی ابدی معماری جهان است.

کتاب ملل معمار را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به علاقه‌مندان به علوم سیاسی پیشنهاد می‌شود. کتاب‌های سیاسی، مخاطب را به پشت صحنه‌ی قدرت، تصمیم‌گیری و تعامل میان کشورها می‌برند. این آثار معمولاً ترکیبی‌اند از تحلیل نظری و بررسی رویدادهای واقعی، و به خواننده کمک می‌کنند تا ساختارهای سیاسی، منافع ملی، دیپلماسی و پویایی‌های جهانی را بهتر درک کند. چنین کتاب‌هایی نه لزوماً برای متخصصان، بلکه برای هرکسی‌اند که به دنبال فهم دقیق‌تری از سازوکار جهان امروز است؛ جهانی که سیاست در آن، نه فقط در سطح دولت‌ها، بلکه در زندگی روزمره ما هم نقش دارد. خواندن این آثار، تمرینی است برای دیدن جهان از زاویه‌ای کمتر سطحی.

بخشی از کتاب ملل معمار

از آنجا که مخاطبان انتخاب‌های استراتژیک، هم داخلی و هم خارجی است، رهبران این قدرت‌های معمار مشتاق هستند تا استراتژی‌های ملی خود را برگرفته از جریان طبیعی تاریخ معرفی کنند. برای نمونه، این موضوع در روسیه مشهود است؛ جایی که پوتین ایدئولوژی ملی با محوریت تاریخ را ایجاد کرده است. تاریخی همراه با دستاوردهای باشکوه، سده‌ها نفوذ در شرق و جنوب شرقی اروپا و همچنین آسیا، پاسخ قهرمانانه به تهدیدهای خارجی و تجاوز، نوسازی سریع سرزمین مادری و ارتقای آن به جایگاه قدرت بزرگ؛ همه این‌ها به تبدیل روسیه به یک قدرت جهانی کمک می‌کند. منطقی است که هیچ رقیب یا ائتلافی نمی‌تواند یا نباید، روسیه را از جایگاه واقعی خود در بین قدرت‌های بزرگ دور کند، یا روسیه را از حق تحمیل اراده خود بر همسایگان کوچکش که سرنوشت تاریخی‌شان به هم گره خورده، محروم کند.

اما چنگ زدن به تاریخ و هویت ملی، نیرویی قدرتمند برای بسیاری از کشورهای مورد بررسی در این کتاب است. چین از ضعف ژئوپلیتیک خود آگاه است، زیرا از میانه‌های سدهٔ نوزدهم تا میانهٔ سدهٔ بیستم هدف امپریالیسم غارتگر بوده و مورد تحقیر بیگانگان واقع شده است. سال‌های وحشتناک جنگ جهانی دوم، انقلاب و جنگ داخلی، آن هنگام که بیست میلیون چینی کشته شدند، بر فرهنگ استراتژیک این کشور تأثیر ژرفی گذاشته است. از آن زمان، چین نیاز به توسعه قدرت نظامی برای کنترل قلمرو و گسترش نفوذ در پیرامون خود را احساس می‌کند. همچنین تداوم منازعات منطقه‌ای پس از سال ۱۹۴۵ را نباید فراموش کرد. در زمان‌های مختلفِ پس از جنگ، چین درگیر برخورد نظامی با تایوان، تبت، ایالات‌متحده، اتحاد جماهیر شوروی، هند و ویتنام بوده است. روشن است که رهبران چینی، وقتی به تاریخ معاصر می‌اندیشند، ممکن است هر دلیلی داشته باشند که شب‌ها از همان کابوس ائتلاف‌ها بیدار بمانند که بیسمارک و ویلهلمین آلمان را در سال ۱۸۸۰ رنج می‌داد.