کتاب روح بالدار

کتاب الکترونیکی «روح بالدار» نوشتهٔ محمدرضا پورحقانی در انتشارات نوآوران سینا چاپ شده است. روح بالدار، پژوهشی است در اندیشه زندگی پس از مرگ در ایران باستان. تاریخ بشر دارای زوایای مختلف و بسیار است. با تمرکز در مبحث حیات بعد از ممات، زاویه‌ای از تاریخ برگزیده شده و سعی بر آن است با پردازش یک نظریه بخشی از تاریخ انسان روشن شود. زیبایی یافتن پرسشی در تاریخ، همانند زیبایی کشفی جدید است به‌ویژه که این اسرار جزء مفاخر ملی باشند.

درباره کتاب روح بالدار

آییــن مهــر و دیــن بهــی زردشــت قدمــت طولانی در اندیشه ایــران باســتان داشته‌اند و درواقع عمده مبحث اعتقاد به روح در آثار باستانی از این مذاهـب ناشـی می‌شود. سعی شده خلاصه‌ای از آنها بـا نکات مربوط به مبحث زندگانی پـس ازمـرگ آورده شود و گره کوری را کـه در آثار و حجاری‌های باسـتانی به‌وفور دیده می‌شود و مبنای اعتقـادی دارد با "نظریـه روح بالـدار" که درواقع اعتقاد به روح و زندگی آن پـس از مرگ و حضور مداوم آن در جریـان زندگـی ایرانـی را نشـان می‌دهد، گشـوده شـود

زمین آثار گذشتگان را نگهداری می‌کند ولی با هر حفاری تاریخ تخریب می‌شود، پس دستاوردهای حفاری‌ها باید به‌خوبی حفظ شوند. آثار باقیمانده از تاریخ ایران باستان از یک طرفی نشان از عظمت و شکوه ایران در تاریخ کهن و باستان است و از طرف دیگر سخنان به تصویر کشانده‌ای است که به آیندگان دور ارائه می‌شود. نقوش بالدار گویی سخنانی است که ایرانیان باستان به‌جای گذارده‌اند.

نویسنده در این کتاب تصاویر بی‌جان را به حرف آورده و با ارائه نظریه روح بالدار تلاش می‌کند که مبنای فکری تصاویر باستانی را بیان کرده و راز نقوش بالدار و خصوصاً نفوذ این اندیشه در دیگر تمدن‌های باستانی را که نشان‌دهنده اقتدار فکری و اعتقادی ایرانیان بوده است، بگشاید. نظریه روح بالدار، آرم مشهور داریوش را که به نام تصویر اهورامزدا خوانده می‌شود، نقد نموده و مورد آنالیز قرار می‌دهد و به بیانی دیگر فضایی از اندیشه اعتقادی را مطرح می‌کند. این کتاب سفری است کوتاه و عمیق به گذشته که هم‌سفرانی کنجکاو و علاقه‌مند به ایران و آثار گذشتگان را طلب می‌کند.

کتاب روح بالدار را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به علاقه‌مندان به مطالعه دربارهٔ تاریخ مذاهب و تاریخ ایران باستان پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب روح بالدار

یکــی از جشن‌های بــزرگ کــه "مهــرگان" نــام دارد جشــنی اســت بــه افتخــار "مهــرداور سـرزمین ایـران". ایـن جشـن هنوز در ایران (در میان زردشـتیان)، به مدت پنج‌روز همـراه بـا شــادمانی بســیار و بــا دلبســتگی باطنــی برگــزار می‌گردد. مهر در مذهـب باسـتانی هندیـان (در سـرودهای کهـن ودا منعکـس شـده اسـت) و در آییـن مهرپرسـتی مخصوص رومیان و معابدی که در انگلستان و شـمال آفریقـا برپـا بـوده، همه‌جا از قادرتریـن و برجسته‌ترین خدایـان بشـمار می‌رود. آییـن مهر ایرانی از بابـل (در بابـل مهـر را بـا شـمس، خـدای آفتـاب خودشـان یکـی دانسته‌اند) بـه آسـیای صغیر و از آنجـا بـه یونـان راه یافـت و بـا پـروردگار محلـی خورشـید (رب‌النوع یونانـی) سـاخته، موردتوجه و محبـت عمـوم قرار گرفت. در غرب کــه خدایــان متعــدد حضــور داشــته و بــه تصویر کشیده می‌شدند خــدای مهــر (میتــرا) نیز در ســیمای انســانی ظاهر می‌شود. تصاویــر بازمانــده غربــی میتــرای جدیــدی را نشــان می‌دهد کــه منجــی بشر و در مرکــز یــک جهان‌بینی دینــی و فلســفی قــرار دارد. نقــوش برجســته رومــی تصویــری از زندگانــی اولیــه مهــر (میتــرا) اســت. محققــان برآننــد کــه پیــروان کیــش مهــردر روم اعتقــاد داشته‌اند کــه ایــن خــدا نــه به‌صورت کودکــی بلکــه همچـون جوانـی از صخـره متولـد می‌شود و نشانه‌هایی را که نمـودار وظیفـه اوسـت بـا خـود دارد. خنجـری کـه بـا آن روزی گاو نر را خواهـد کشـت و مشـعل آتشـی کـه نمـاد نـوری اسـت کـه بـه جهـان می‌آید و گاه کـره‌ای کـه نمـاد فرمانروایـی کیهانـی اوسـت.