کتاب ارزیابی آمادگی عصبی حرکتی برای یادگیری

ارزیابی آمادگی عصبی حرکتی برای یادگیری؛ آزمون غربالگری رشد INPP و برنامه مداخله‌ای در مدارس اثری از سالی گودارد بلایت است که در انتشارات دانشگاه خوارزمی به چاپ رسیده است.

درباره کتاب ارزیابی آمادگی عصبی حرکتی برای یادگیری؛ آزمون غربالگری رشد INPP و برنامه مداخله‌ای در مدارس

کتاب ارزیابی آمادگی عصبی حرکتی برای یادگیری از طریق معرفی روش‌های ساده و اثبات شده علمی امکان تشخیص نابالیدگی عصبی حرکتی کودکان پیش دبستانی و دبستانی را فراهم می‌نماید و به متخصصان، معلمان، مربیان و حتی والدین کمک می‌کند تا ضمن پیش‌بینی مشکلات آتی پیرامون مداخلات مناسب تصمیم‌گیری کنند. برخی از این مشکلات شامل عدم پیشرفت تحصیلی، خام حرکتی و مشکل یادگیری مهارت‌های پیچیده‌تر ورزشی است.

کتاب ارزیابی آمادگی عصبی حرکتی برای یادگیری شامل چهار فصل می باشد. در فصل ۱ پیرامون موضوعاتی چون بالیدگی عصبی، اهداف غربالگری رشدی و اهمیت رفلکس‌ها در آموزش بحث خواهد شد. فصل‌های ۲و ۳ به ترتیب به ارائه دستورالعمل‌ها، آزمون‌های غربالگری رشدی و شیوه امتیازدهی آنها در کودکان دو مقطع سنی پیش دبستانی و دبستانی می‌پردازد؛ و سرانجام، در فصل ۴ توضیحات لازم پیرامون شیوه استفاده از برنامه‌های حرکتی رشدی و برنامه‌ریزی تمرینات مناسب، همراه با حدود ۳۰ نمونه تمرین طرح‌ریزی شده ارائه می‌شود.

اهمیت این کتاب به قدری است که بسیاری از کشورهای توسعه یافته از آزمون‌های آن در نظام آموزشی خود بهره می‌برند و غربالگری رشدی یا تجویز برنامه‌های مداخله حرکتی برای کودکان نابالیده را به‌صورت قانون مکتوب در آورده‌اند. 

خواندن کتاب ارزیابی آمادگی عصبی حرکتی برای یادگیری

مطالعه آن را به تمام افراد دلسوز در زمینه رشد و یادگیری حرکتی کودکان از جمله والدین، معلمان، مربیان مهد کودک و پیش دبستانی، مربیان ورزش و متخصصان کاردرمانی توصیه می‌کنیم.

 بخشی از کتاب ارزیابی آمادگی عصبی حرکتی برای یادگیری

با این که رفلکس تونیسیته متقارن گردن در کمک به طفل برای غلبه بر نیروی جاذبه طی سال نخست زندگی (ابتدا از طریق کنترل بر روی دست‌ها و زانوها و سپس با بالا کشیدن از کنار تخت، محفظة بازی یا مبلمان) کارکرد مهمی دارد، پس از این که کودک یاد گرفت در وضعیت چهاردست و پا بر روی دست‌ها و زانوها قرار گیرد یا در وضعیت ایستاده بدون کمک بایستد، نباید این رفلکس ادامه پیدا کند. اگر این رفلکس سرکوب نشود، توزیع تون عضلانی در نیمه‌های بالایی و پایینی بدن تحت تأثیر وضعیت سر قرار می‌گیرد.

در کودک دبستانی می‌توان این حالت را بیشتر از همه در وضعیت نشسته هنگام نوشتن مشاهده کرد. وقتی کودک به سمت پایین و به سطح نوشتار نگاه می‌کند، دست‌ها می‌خواهند خم شوند (و پاها کشیده شوند) که این امر باعث می‌شود کودک بیشتر به سطح نوشتار خم شود و در برخی موارد کودک سرانجام ممکن است برای نوشتن تقریبا روی میز دراز بکشد (شکل ۱-۵). در این حالت، وقتی سر بالا می‌آید کودک می‌تواند بنشیند اما، هر وقت به پایین نگاه می‌کند دست‌ها خم می‌شوند. اگر سر خود را باز کند، واکنش مخالف رخ می‌دهد یعنی دست‌ها صاف و پاها خم می‌شوند.