کتاب توسعه رهبری موفق

کتاب  توسعه رهبری موفق نوشته برنت دیویس با ترجمه لاله مقتدی و دیگران به چاپ رسیده است.

 درباره کتاب توسعه رهبری موفق

در این کتاب از نظرات جمعی از نویسندگان برجسته‌ حوزه‌ رهبری آموزشی بین‌المللی استفاده شده تا بینش قدرتمندی در مورد پیشرفت و توسعه‌ رهبری موفق در مدارس ارائه شود. این کتاب قصد دارد از موضوع ساده‌ چگونه تبدیل‌شدن به یک مدیر فاصله بگیرد تا بتواند بر موضوعات گسترده‌تر همچون چگونه تبدیل‌شدن به یک رهبر موفق تمرکز کند. بدین منظور، این کتاب بر موضوعاتی همچون چگونه رهبران فعلی قادر خواهند بود توانایی خود را توسعه دهند و یا چگونه مهارت افراد تازه‌وارد به حیطه‌ رهبری را می‌توان افزایش داد تمرکز دارد. برای دستیابی به این هدف، این کتاب نظرات جمعی از مربیان پیشرو در خصوص جنبه‌های کلیدی رهبری موفق توسعه‌یافته را ارائه می‌دهد که مبتنی بر مضامین اصلی است همچون:

• ابعاد استراتژیک و اخلاقی سازمان‌های پیشرو،

• تدوین مجموعه مهارت‌های جدید در رهبری؛

• رهبری کارآمد برای موفقیت‌های آموزشی و تعلیمی؛

• توسعه‌ رهبری.

 خواندن کتاب توسعه رهبری موفق را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

علاقه‌مندان به کتاب‌های حوزه مدیریت و رهبری مخاطبان این کتاب‌اند.

 بخشی از کتاب توسعه رهبری موفق

اهمیت رهبری مکرراً مورد تأیید سازمان‌های دولتی و مطالعات تحقیقاتی قرار گرفته است. برای مثال، لیت وود، هریس و هاپکینز (۲۰۰۶) معتقدند که شواهد تحقیقاتی غیرقابل‌انکاری وجود دارد مبنی بر اینکه رهبری در تأثیرگذاری بر یادگیری دانش‌آموزان، نسبت به آموزش در درجه دوم در کلاس درس می‌باشد. بااین‌حال، با وجود شواهد تجربی مبنی بر تأثیر رهبری بر نتایج این موضوع اهمیت چندانی ندارد چراکه گفتگو با هر متخصص یا والدین نشان می‌دهد که، نه تنها در نتایج آزمون‌های استاندارد و آزمون‌های نهایی، بلکه در کل فرهنگ و اخلاق یک مدرسه، رهبری تغییر ایجاد می‌کند.

علیرغم شواهد تجربی قدرتمند در خصوص اهمیت رهبری در بهبود نتایج، هنوز رهبری آموزشی در حال تجربهٔ یک دورهٔ آشفتگی توسعه در دهه‌های اخیر می‌باشد. برای ۲۰ سال، مدیریت آموزشی در حال تغییر و گذار می‌باشد، گذار از یک دورهٔ علمی به پسا_علمی که به آن 'دوره دیالکتیکی' گفته می‌شود (مورفی، ۲۰۰۸. ص ۱۷۹). تا حدودی این امر ناشی از تغییر در مبانی فکری و مفهومی نظریه رهبری و مدیریت و همچنین ویژگی گرایش‌های فراملی می‌باشد، روندی که با تغییر روزافزون به سمت مدیریت مبتنی بر مکان (مدیریت محلی) مؤسسات آموزشی مشخص شده است. این امر سبب ایجاد چالش‌های فزاینده‌ای برای رهبران مدارس شده است چراکه مجبور شده‌اند مهارت‌های جدیدی را در زمینه‌هایی همچون مدیریت مالی و مدیریت منابع انسانی بیاموزند. به‌طور روزافزونی تمرکز بر کاربرد بوده است نه رویکردهای تئوری محور که از واقعیت زندگی مدرسه جدا هستند. این امر در این واقعیت منعکس شده است که توجه به نظریه سازمانی در دهه‌های اخیر کاهش یافته است اما افزایش قابل توجهی در انتشار مباحثی در حیطهٔ 'فناوری اصلی' ازجمله برنامه درسی و آموزش، اثربخشی مدرسه و عملکرد مدیریتی رهبران مدارس وجود دارد (مورفی، وریسینگا و استوری۷، ۲۰۰۷). با این وجود، دستور کار برای تحقیق در حیطهٔ رهبری مدارس بررسی و سپس برطرف کردن شکاف بین دانش در حال ظهور در مورد تدریس و یادگیری و آنچه در مورد چگونگی تأثیر رهبران مدرسه بر عملکرد کلاس درس می‌دانیم، می‌باشد (هونیگ، سیشور لوئیس۹، ۲۰۰۷).

در همین مدت همچنین بین رهبری آموزشی و مدیریت آموزشی و جهان وسیع‌تر مدیریت کسب و کار رابطهٔ دوسویه‌ای برقرار شده است. بااین‌حال، ویریشگران متقاعد شده‌اند که ادله محکمی برای ادغام عناصر منتخب مدل‌های کسب و کار و نظریهٔ گسترده‌تر مدیریت سازمانی در شیوه‌های رهبری آموزشی وجود دارد (هالینگر و اسنیدونگ۱۰، ۲۰۰۸، ص ۹). به همین دلیل، نویسندگان مشارکت‌کننده تشویق شده‌اند تا حد امکان طیف وسیعی از مطالب را در فصل‌های مرتبط به خود ترسیم کنند.