کتاب برسد به دست لیلا حاتمی

بار اول نیست دروغ می‌گی... اما بار اولته که داری حالم رو به هم می‌زنی.

گرفتنِ دستت بهانه نمی‌خواست جرئت می‌خواست...

بعد که فکرش را کردم دیدم از همان نشستن توی ماشین امیررضا یک چیزیش بوده من نفهمیده‌ام. من که رفیق این‌همه سالش بودم نفهمیدم که یک چیزیش هست. آدمیزاد است دیگر؛ یک وقتی مثلاً سی سال با زنت زندگی کرده‌ای، اما می‌بینی هنوز نمی‌فهمد که یک چیزیت هست.

گفت چیزهایی هست که نمی‌دانی. گفتم یعنی چه؟ گفت اسم یک فیلم است. گفت فیلم خوبی است. گفت لیلا حاتمی نقش زنی را بازی می‌کند که ناخواسته باعث می‌شود یک مرد از غار تنهایی‌اش بیاید بیرون. همین که مرد از غارش بیرون آمد، یک قلوه‌سنگ از آسمان می‌افتد جلوِ درِ غار و بسته می‌شود. دیگر نمی‌تواند برگردد توی غار. مرد که درگیر زن شده دارد نم‌نم نزدیکش می‌شود. عاشقش می‌شود. می‌خواهد بگوید دوستش دارد که... که زن به او می‌گوید چیزهایی هست که نمی‌دانی. بعد هم مرد را یک‌لنگه‌پا، معلق، ول می‌کند و می‌رود. عین لک‌لک.

خیلی بستگی دارد که حرف از دهان چه کسی بیرون بیاید؛ یک حرف را یک نفر می‌زند کفری می‌شوی، یکی دیگر می‌زند حال می‌کنی. حرف‌شان یکی است، گفتنش فرق می‌کند.

عقل تنها چیزیه که مردم فکر می‌کنن به عدالت بین‌شون تقسیم شده. همه خودشون رو عاقل می‌دونن.

گفت یادت هست فلانی همیشه می‌گفت سوم شدن بهتر از دوم شدن است؟ یادم نبود. پرسیدم یعنی چه سوم شدن بهتر از دوم شدن است؟ گفت فلانی می‌گفت دوم که بشوی یعنی آخرین بازی را باخته‌ای، اما سوم که بشوی یعنی بازیِ آخر را برده‌ای. اگر دوم بشوی تا آخرِ عمر یادت هست که بازی آخری را که می‌توانستی ببری باخته‌ای، اما سوم که بشوی بازی‌ها برایت با خنده تمام می‌شود. تو سوم شدی... من اما پای بازیِ آخر، یکهو زمینِ بازی را ترک کردم. حس کردم دلم نمی‌خواهد بازی کنم... همین.

خیلی بستگی دارد که حرف از دهان چه کسی بیرون بیاید؛ یک حرف را یک نفر می‌زند کفری می‌شوی، یکی دیگر می‌زند حال می‌کنی. حرف‌شان یکی است، گفتنش فرق می‌کند.

وقتی آدم نتواند یک چیزی را به زنش بگوید به کی می‌تواند بگوید؟