بریده‌هایی از کتاب کلیسای جامع

یادم آمد که جایی خوانده بودم که کورها سیگار نمی‌کشند، چون دود آن را که بیرون می‌دهند، نمی‌بینند.

تصور دنیای بدون شعر و داستان دشوار است، زیرا جنبه‌هایی از زندگی را گرد می‌آورد که در کشاکش زندگی روزمره فراموش شده. جنبه‌های مکاشفه‌ای زندگی انسانی که حالا به فراموشی سپرده شده است، زیرا گاهی آنقدر در روزمرگی غرق می‌شویم که فکر هم نمی‌کنیم.

زنی را تصور کنید، که هرگز نمی‌توانست خودش را از چشمِ مردِ محبوبش ببیند. زنی که روزها و روزها را سپری کرده بی‌آنکه کوچک‌ترین تعریفی از دهان محبوبش بشنود. زنی که شوهرش هرگز حالت صورتش را نخوانده بود، خواه احساس بدبختی باشد، خواه چیزی بهتر.

خوب، زندگی عجیب است، همه این را می‌دانیم. حالا ادامه بده. ولش نکن.

و پیشِ ارنست بمانم. که بیشتر درک می‌کرد و می‌دانست زندگی زن از لحظه‌ای آغاز نشده است که او وارد زندگی‌اش شده.

فکر کردم که این زن چه زندگی ترحم‌انگیزی از سر گذرانده است. زنی را تصور کنید، که هرگز نمی‌توانست خودش را از چشمِ مردِ محبوبش ببیند.

یادم آمد که جایی خوانده بودم که کورها سیگار نمی‌کشند، چون دود آن را که بیرون می‌دهند، نمی‌بینند.