هنگامی که فردی عقاید خود را که زمانی در آنها هیچ شکی نداشت، زیر سؤال میبرد، شجاعت فلسفی خود را تا حد بسیار زیادی افزایش داده است.
با اینکه ممکن است با وجود چنین شجاعتی همیشه هم به پاسخهای درست و مشخصی نرسیم، اما باعث میشود از پایهها رهایی یابیم و وسعت دیدگاهمان را گسترش دهیم. این موضوع درنهایت به فرد توانایی تفکر انتقادی میدهد و آزادیاش را تضمین میکند؛ برای نمونه تا زمانی که یک فرد عقاید خود را درباره مذهب و وجود خداوند به چالش نکشد، عقاید و باورهایش همیشه زیر سایهٔ باورهای مذهبی خواهد ماند و ممکن است از او یک بندهٔ بیچونوچرا بسازد که به جای اندیشه، فقط به تبعیت میپردازد.