کتاب هفت اصل موفقیت در ازدواج و زناشویی

ممکن است خنده‌دار به نظر برسد، اما عشق در واقع زمانی در یک رابطه زناشویی رشد می‌کند که یک زوج در سوپر مارکت هستند و زن می‌گوید: "مایع سفیدکننده تمام کرده‌ایم؟" و مرد بگوید: "نمی‌دانم. اجازه بده یک گالن بردارم، شاید تمام کرده باشیم" به جای اینکه بی‌توجه و بدون احساس شانه بالا بیندازد. عشق زمانی رشد می‌کند که همسر شما سر کار روز بدی داشته است و شما یک دقیقه وقت می‌گذارید و با این که خودتان خیلی کار دارید، چند جمله انگیزه‌دهنده روی ایمیل صوتی او برایش می‌فرستید. عشق زمانی رشد می‌کند که همسرتان یک روز صبح به شما می‌گوید: "دیشب بدترین کابوس عمرم را دیدم" و شما می‌گوید: "عزیزم من الان عجله دارم، اما فعلاً بگو در کل درباره چه بود تا شب بتوانیم مفصل درباره‌اش با هم صحبت کنیم." به جای این‌که بگویید: " من وقت ندارم." در همه مثال‌های بالا، زن و شوهر دارند تلاش می‌کنند به هم توجه کنند و به سوی یکدیگر رو کنند و نه به سویی دیگر

شما همیشه اعتراضاتی به شخصی که با او زندگی می‌کنید خواهید داشت. اما بین اعتراض و انتقاد یک دنیا تفاوت وجود دارد. اعتراض فقط به کار یا عمل به خصوص که همسرتان به درستی انجام نداده است اشاره دارد. اما انتقاد کلی‌تر و عمومی‌تر است؛ چرا که اظهارنظرهای منفی درباره شخصیت درونی و شخصیت ظاهری همسرتان نیز به آن اضافه می‌شود. این جمله یک اعتراض است: "من واقعاً عصبانی هستم که تو دیشب کف آشپزخانه را جارو نکردی. ما توافق کرده بودیم که نوبتی این کار را انجام دهیم." اما جمله زیر در واقع یک انتقاد است: "چرا این‌قدر فراموش کار هستی؟ من از این که همیشه مجبور باشم وقتی نوبت توست آشپزخانه را جارو کنم متنفرم. تو خیلی بی‌توجهی." اعتراض روی یک رفتار به خصوص متمرکز است، اما در انتقاد فیتیله را بالاتر می‌برند و مقصر دانستن، سرزنش کردن، و در کل ترور شخصیت نیز به آن اضافه می‌شود.

اگریاد بگیرید در طول روز در جریان لحظات عادی و بی‌اهمیت بیشتر به سمت یکدیگر رو کنید و به هم توجه کنید، باعث می‌شوید رابطه زناشویی‌تان نه تنها مستحکم‌تر، بلکه عاشقانه‌تر شود. هربار که تلاش می‌کنید به چیزی که همسرتان می‌گوید گوش دهید و به آن عکس‌العمل نشان دهید، و به نحوی به او کمک کنید، باعث می‌شود زندگی زناشویی‌تان قدری بهتر شود. زوج‌ها اغلب به خاطر بی‌توجهی و نه بدجنسی از نیازهای عاطفی یکدیگر غافل می‌شوند.

توهین و تحقیر، بدترین سوار تباهی یک رابطه، در هر شکلی که باشد، رابطه را مسموم می‌کند، چرا که تنفر و انزجار را انتقال می‌دهد. حل یک مشکل تقریباً غیرممکن است وقتی همسر شما این پیام را دریافت می‌کند که شما از او متنفرید و انزجار دارید. توهین و تحقیر ناگزیر به درگیری و اختلاف بیشتر منجر می‌شود و نه آشتی.

لجبازی و کج‌خلقی، رفیق قدیمی توهین و تحقیر، دقیقاً به همان اندازه به رابطه آسیب می‌رساند. لجبازی نوعی از "عصبانیت پرخاشگرانه" است چرا که در آن تهدید و برافروختگی وجود دارد.

وقتی بحثی این‌گونه، یعنی همراه با انتقاد، و یا با طعنه (نوعی از توهین و تحقیر) شروع می‌شود، در واقع با یک "شروع نا‌ملایم" و خشن آغاز شده است.

اگر از شما خواسته نشده است، هیچ توصیه‌ای نکنید و راه‌حل ارائه ندهید. اگر برای حل مشکل همسرتان فوراً یک راه حل پیشنهاد دهید، ممکن است او احساس کند که مسئله را خیلی پیش پا افتاده و ناچیز می‌پندارید و می‌خواهید سریع از آن مسئله رد شوید. این کار نتیجه خوبی ندارد. در واقع شما دارید می‌گویید: "این مسئله آن‌قدر مهم نیست، چرا فقط . . .؟" بنابراین وقتی دارید کمک می‌کنید استرس همسرتان را کم کنید، قانون کلیدی این است که درک همسرتان باید قبل از توصیه‌تان بیاید. باید قبل از اینکه راه حلی پیشنهاد کنید به همسرتان بفهمانید که شما کاملاً او را درک می‌کنید و درباره مشکلی که با آن روبروست با او همدلی می‌کنید. اغلب همسر شما اصلاً از شما نمی‌خواهد که راه حلی ارائه دهید، بلکه فقط از شما انتظار دارد که شنونده خوبی باشید و سنگ صبور او شوید.

اگر جایی برای جنبه غیرعادی و عجیب شخصیت همسرتان باز کنید، و با دقت، عشق و احترام با آن برخورد کنید، زندگی مشترک‌تان می‌تواند همچنان زنده بماند و رشد کند

حتی زوج‌هایی که زندگی زناشویی شادی دارند ممکن است مسابقه فریاد زدن داشته باشند، اما مشاجره‌های پر سر و صدا ضرورتاً به رابطه زناشویی لطمه نمی‌زند.

"شروع ناملایمِ" دارا زنگ خطری را به صدا درمی‌آورد که او و الیور احتمالاً مشکلات جدی با هم دارند. وقتی بحث آنها پیش‌تر می‌رود، متوجه انواع به خصوص تعاملات منفی می‌شوم. انواع خاصی از تعاملات منفی، چنانچه در یک رابطه زیاد باشد، آن‌قدر برای یک رابطه مرگ‌بار است که من آنها را "چهار سوار تباهی" می‌نامم. معمولاً این چهار سوار به ترتیب زیر در قلب یک رابطه زناشویی جولان می‌دهند: انتقاد، تحقیر، حالت تدافعی، و دیوار سنگی.

اگر سیستم "علاقه و تحسین" یک زوج هنوز کار کند، می‌توان رابطه زناشویی آنها را نجات داد.

در یک روز معمولی، بین ۲۰ تا ۳۰ دقیقه روی این گفتگو وقت صرف کنید. قانون کلیدی این است که درباره هر چیزی که در ذهن دارید غیر از رابطه زناشویی‌تان صحبت کنید. این موقع اصلاً وقت آن نیست که درباره اختلافاتی که بین شما وجود دارد بحث کنید. این گفتگو فرصتی است تا از لحاظ عاطفی از یکدیگر حمایت کرده و به حیطه‌های دیگر زندگی‌تان توجه کنید.

۳. نشان دهید که واقعاً به موضوع علاقمندید. اجازه ندهید ذهن‌تان یا چشمان‌تان پرسه بزند. روی همسرتان متمرکز بمانید. از او سؤال بپرسید. با او تماس چشمی داشته باشید. مرتباً از صداهایی همچون "آه. . . ها" "او. . . هوم" استفاده کنید. گاهی به نشانه تأیید سر تکان دهید.

زن‌ها بیشتر از مردان تمایل دارند در مورد احساسات‌شان صحبت کنند، آنها همچنین احساسات یکدیگر را بهتر درک می‌کنند.

ویژگی‌های مثبت همسرتان را به خودتان یادآوری می‌کنید، هر چند گاهی با برخی مشکلات شخصیتی او درگیر می‌شوید با این کار می‌توانید مانع از زوال یک رابطه زناشویی شاد شوید. دلیل اهمیت حیاتی این کار این است که علاقه و تحسین پادزهر توهین و تحقیر می‌باشند. وقتی برای همسرتان احترام خاصی قايل باشید، احتمالاً وقتی با او مخالف هستید و اختلافی بین‌تان پیش می‌آید، کمتر نسبت به او احساس نفرت و بیزاری خواهید داشت. بنابراین علاقه و تحسین مانع از این می‌شود

اکنون می‌دانیم که رابطه زناشویی ناشاد می‌تواند احتمال بیمار شدن را تا حدود ۳۵ درصد افزایش دهد و حتی ممکن است به طور متوسط تا ۴ سال باعث کوتاه‌تر شدن عمر شود. روی دیگر سکه: افرادی که زندگی زناشویی شادی دارند، بیشتر عمر می‌کنند، و زندگی سالم‌تری نسبت به کسانی دارند که طلاق گرفته‌اند یا زندگی زناشویی ناشادی دارند.

اعتراض و انتقاد یک دنیا تفاوت وجود دارد. اعتراض فقط به کار یا عمل به خصوص که همسرتان به درستی انجام نداده است اشاره دارد. اما انتقاد کلی‌تر و عمومی‌تر است؛ چرا که اظهارنظرهای منفی درباره شخصیت درونی و شخصیت ظاهری همسرتان نیز به آن اضافه می‌شود.

هیچ‌یک از کلیپ‌های ضبط شده در "آزمایشگاه عشق" ما برنده جایزه ادبی اُسکار نخواهد شد. آرشیو فیلم‌های ما پر از صحنه‌هایی است که در آن مرد از پنجره به بیرون نگاه می‌کند و می‌گوید: "وای، نگاه کن عجب قایقی!" و زن که دارد مجله می‌خواند سر بلند می‌کند و می‌گوید: "آره، شبیه همان قایق بزرگ بادبانی است که تابستان گ

۵. چند روزی است که همسرتان گله می‌کند که وقتی (با هم) هم‌بستر می‌شوید به اندازه کافی عاشقانه رفتار نمی‌کنید و هوای او را ندارید. امشب بعد از معاشقه همسرتان به شما می‌گوید که از این وضعیت ناراضی است و دوست دارد بیشتر با او ملاعبه کنید. شما می‌گویید که زیاد عادت ندارید این کار را انجام دهید. همسرتان به شما می‌گوید: "می‌فهمم چه احساسی داری، اما باید یاد بگیریم خوب همدیگر را تحریک کنیم تا تمایل بیشتری برای معاشقه داشته باشیم. خودم سعی می‌کنم کمکت کنم."

زن و مرد آن‌قدر روی این که چقدر احساسات‌شان جریحه‌دار شده است و روی اثبات این که حق با آنهاست و همسرشان اشتباه می‌کند، و یا روی رفتار غیر‌مسئولانه تمرکز می‌کنند که ارتباط کلامی بین آنها پویایی‌اش را از دست می‌دهد و یا کلاً از بین می‌رود. بنابراین ظاهراً منطقی است که گوش دادن به نقطه نظرات یکدیگر با خونسردی و همراه با عشق می‌تواند باعث شود زن و مرد به راه حل‌های مورد توافق طرفین برسند

. بسیاری از افراد فکر می‌کنند که راز ارتباط دوباره با همسر یک ضیافت شام زیر نور شمع یا تعطیلات چند روزه در کنار دریاست. اما راز واقعی رابطه عشقی این است که هر روز به روش‌های کوچک به یکدیگر توجه کنیم

این یک حقیقت است که افراد تنها در صورتی می‌توانند تغییر کنند که احساس کنند در کل/ اساساً همان‌گونه که هستند دوست داشته شده و پذیرفته ‌شوند

کلید نهادینه کردن یک خود-انگاره مثبت و مهارت‌های اجتماعی مؤثر در کودکان این است که به آنها به نحوی برسانیم که احساسات آنها را درک می‌کنیم. بچه‌ها وقتی به بهترین نحو رشد کرده و تغییر می‌کنند که عواطف آنها را بپذیریم (آن حیوان تو را ترساند، تو داری گریه می‌کنی چون الان غمگینی، ظاهراً خیلی عصبانی هستی. بیا درباره آن صحبت کنیم) به جای اینکه بچه‌ها را به خاطر احساسات‌شان تحقیر کنیم یا آن‌ها را توبیخ/ تنبیه کنیم ("مسخره است که از یه حیوان کوچولو این‌قدر بترسی،" "پسر بزرگ که گریه نمی‌کند،" "توی این خونه خرس و عصبانی جایی نداره، برگرد تو اتاقت و تا آروم نشدی همونجا بمون.") وقتی به کودک بفهمانید که اشکال ندارد که احساسات خاصی داشته باشند، شما در واقع به آنها می‌فهمانید که حتی وقتی غمگین یا عصبانی هستند یا وقتی ترسیده‌اند هنوز از نظر شما قابل قبول و پذیرفتنی هستند. این حالت به کودک کمک می‌کند احساس خوبی نسبت به خودش داشته باشد، حالتی که رشد وتغییر مثب را ممکن می‌سازد

زوج‌های خوشبخت توانسته‌اند توازن خوبی در زندگی روزمره‌شان برقرار کنند و اجازه ندهند افکار و احساسات منفی‌شان درباره یکدیگر (چیزی که در مورد همه زوج‌ها وجود دارد) روی افکار و احساسات مثبت آنها تأثیر بگذارد. این افراد چیزی دارند که من آن را رابطه زناشویی "هوشمند از لحاظ عاطفی" می‌نامم.

هر چه یک زوج از لحاظ عاطفی هوشمندتر باشند، بیشتر قادر خواهند بود یکدیگر را درک کنند، به هم احترام بگذارند و از یکدیگر تقدیر به عمل آورند

اگر بحث با "شروع ناملایم" آغاز شود، ناگزیر به لحنی تند و خشن ختم می‌شود؛ حتی اگر در بین بحث تلاش‌های فراوانی صورت بگیرد تا باعث شود بحث ملایم‌تر شود. آمار و ارقام کاملاً حاکی از واقعیتی تلخ دارند: در ۹۶ درصد از موارد می‌توان بر اساس ۳ دقیقه اول یک مکالمه ۱۵ دقیقه‌ای بین زن و مرد، نتیجه مکالمه را تخمین زد! شروع ناملایم و خشن شما را محکوم به شکست می‌کند. بنابراین اگر احیاناً بحثی را این‌گونه آغاز کردید، می‌توانید سیفون بکشید، و پس از یک نفس عمیق دوباره شروع کنید.

زوج‌هایی که با یکدیگر به گونه‌ای تحقیرآمیز برخورد می‌کنند، بیشتر از سایر افراد احتمال ابتلا به بیماری‌های عفونی همچون سرماخوردگی، آنفولانزا و نظایر آن را دارند.

هر چه یک زوج از لحاظ عاطفی هوشمندتر باشند، بیشتر قادر خواهند بود یکدیگر را درک کنند، به هم احترام بگذارند و از یکدیگر تقدیر به عمل آورند، و در نتیجه احتمال این که تا آخر (عمر) با خوبی و خوشی در کنار هم زندگی کنند بیشتر خواهد بود.

کلید دستیابی به زندگی زناشویی شاد داشتن شخصیت "عادی" نیست بلکه این است که فردی را پیدا کنید که با شما هماهنگ باشد.

یک دستورالعمل ساده این است: اگر می‌خواهید شکایت به انتقاد تبدیل شود، فقط این جمله را اضافه کنید: "تو مشکلی داری؟"