بریده‌هایی از کتاب پلیس

اجازه بدین تا بهتون تبریک بگم کلنل. آخرین انقلابی مُرد

نوشته‌هایی هست که رو دیوارهای سلولم خراشیده شده‌ن. آدمی که بی‌کار می‌گیره می‌شینه اونجا، قاعدتاً می‌خوندشون. بعضی از اونا آدم رو به فکر وامی‌دارن. اون نوشته‌ها پر بی‌راه نیستند. ‫رئیس: مثلاً چی؟ ‫گروهبان: «مرگ بر استبداد»، کلنل.

زندانی: یه تحول اساسی درونی. من دیگه نمی‌خوام با حکومت بجنگم. ‫رئیس: آخه چرا؟ ‫زندانی: من دیگه بریده‌م. اگه کس دیگه‌ای دلش می‌خواد با حکومت دربیفته،‌ نمی‌دونم کی،‌ شاید جاسوس‌های یه قدرت خارجی یا مأمورهای مخفی،‌ بذار اون‌قدر بجنگه تا جونش دربیاد. اما من دیگه نیستم. من یکی زور خودم رو زده‌م.