کتاب شهر فرنگ اروپا

نژادپرستی نظریه‌ای مربوط به قرن نوزدهم بود که می‌گفت نژادهای بشری خصایل تغییرناپذیری دارند و هرکدام در سطح معینی از پیشرفتگی و رشد هستند و پیشرفته‌ترین نژاد همان نژاد سفید است که درکی ذاتی از سازمان اجتماعی و تفکر انتزاعی و مراسم سرورانگیز دارد، و نژادپرست کسی بود که از آمیزش نژادها هراس داشت و فکر می‌کرد چنین آمیزشی خصایل ویژهٔ نژاد سفید را به خطر می‌اندازد و توانایی‌های ژنتیکی را که به سفیدها امکان می‌داد در رأس صف نوع بشر به پیشرفتشان ادامه دهند از میان می‌برد. افرادی که از یهودیان بدشان می‌آمد نژادپرست نبودند بلکه یهودستیز بودند، چون یهودیان، مثل سیاه‌پوست‌ها، سرخپوست‌ها، کولی‌ها و غیره، از نژاد پست‌تر دانسته نمی‌شدند، بلکه بیش‌تر نژادی دانسته می‌شدند که گرفتار انحرافی طبیعی شده است. واژهٔ یهودستیز در اواخر قرن نوزدهم باب شد و به اشخاصی اطلاق می‌شد که دلشان نمی‌خواست یهودیان بر جهان حکم برانند و از همفکرانشان می‌خواستند در برابر این امر مقاومت کنند

و در ۱۹۱۹، دولت امریکا فروش و مصرف الکل را ممنوع کرد، و در ۱۹۲۱ یک قانون مهاجرت به تصویب رسید که شمار مهاجران ایرلندی و ایتالیایی‌ها را تا ۸۵ درصد کاهش داد و در ۱۹۱۴، روان‌پزشکان امریکایی فشار آوردند که برای حفظ سلامت جامعهٔ برتر الکلی‌ها فورآ عقیم شوند.

دانشمندان هلندی گاوهایی با ژن‌های پیوندی تولید کردند که به جنین‌هایشان ژن انسانی تزریق می‌شد و این گاوها وقتی بزرگ می‌شدند، شیر آدم تولید می‌کردند که برای درمان پیشگیرانهٔ فلج چندگانه توصیه می‌شد.

در درازمدت اطلاعات زیاده ازحد حتی خطرناک‌تر از سانسور کمونیستی است، چون واکنشی برنمی‌انگیزد و اراده‌ای برای مقاومت در برابرش وجود ندارد، بلکه به‌عکس منجر به خستگی و کسالت و تسلیم و انفعال می‌شود.

بعضی وقت‌ها دو یا سه جسد دست دردست هم داشتند یا همدیگر را در آغوش کشیده بودند و می‌بایستی با اره آن‌ها را از هم جدا کرد. و یکی از زن‌ها نمی‌خواست جسدها را از هم جدا کند و فرمانده این عملیات می‌خواست او را تیرباران کند، چون در کار اخلال کرده بود، اما در این فاصله سربازانی که قرار بود او را تیرباران کنند دررفته بودند.

جنگ جهانی اول را جنگی امپریالیستی می‌خوانند، چون آلمانی‌ها احساس می‌کردند کشورهای دیگر نسبت به آن‌ها نگاه تعصب‌آمیزی دارند و نمی‌خواهند بگذارند آن‌ها هم تبدیل به یک قدرت جهانی شوند و به مأموریتی تاریخی که برای خود متصور بودند تحقق بخشند

می‌گویند در جنگ جهانی اول آدم‌ها مثل تخم گیاهان همین‌طور به زمین می‌ریختند و کمونیست‌های روسی بعدها حساب کردند که از هر کیلومترمربع از اجساد چقدر کود می‌شود تهیه کرد و اگر آن‌ها از اجساد خائنان و جانیان به جای کود استفاده کنند، چقدر می‌شود با پرهیز از خرید کودهای شیمیایی گران خارجی صرفه‌جویی به عمل آورد.

. و در ۱۹۳۶، نازی‌ها یک انستیتو برپا کردند که LEBENSBORN یا FOUNTAIN OF LIFE (چشمهٔ حیات) نام داشت و در آن، آن عده از زنان آلمانی که می‌خواستند کودکی به مام میهن هدیه کنند بارور می‌شدند. این سازمان هشت انستیتوی باروری، چهارده زایشگاه و شش نوانخانه را اداره می‌کرد که در این نوانخانه‌ها نه‌فقط کودکان زنان آلمانی بارورشده از اعضای گزیدهٔ SCHUTZSTAFFEL، بلکه کودکان اسلاوهای جمجمه‌دراز هم پرورش پیدا می‌کردند و بر سردر ورودی انستیتوهای بارورسازی نشان یک چاه و صورت فلکی دُب اصغر در کنار یک ستارهٔ قطبی بزرگ نصب شده بود که نماد خون نژاد نورس بود.

در قرن بیستم عدهٔ زیادی از دین سنتی فاصله گرفتند، چون وقتی فهمیدند که از نسل میمون‌ها هستند و می‌توانند با قطار سفر کنند و با تلفن حرف بزنند و با زیردریایی به زیر دریا بروند، کم‌کم از دین رویگردان شدند و کم‌تر و کم‌تر به کلیسا رفتند و به این نتیجه رسیدند که خدایی در کار نیست و دین آدم‌ها را در جهل و تاریکی نگه می‌دارد و طرفدار پوزیتیویسم شدند. پوزیتیویسم یک آموزهٔ فلسفی بود که می‌گفت داوری انسانی و فهم پدیده‌ها نتیجهٔ علوم طبیعی و علوم اجتماعی است و یگانه حقیقت آن حقیقتی است که قابل اثبات از طریق علم باشد و متافیزیک چرت و چرند است.

در ۱۹۱۸ آنفلوآنزای مشهور به آنفلوآنزای اسپانیایی در سرتاسر جهان شیوع پیدا کرد و بیش از ۲۰ میلیون کشته برجای گذاشت. صلح‌طلبان و ضدنظامیگران به دنبال این واقعه گفتند که اینان هم قربانیان جنگ بوده‌اند، چون سربازان و جمعیت غیرنظامی در شرایط بهداشتی بسیار نامطلوبی زندگی می‌کردند، اما اپیدمولوژیست‌ها می‌گفتند تعداد قربانیان بیماری در کشورهایی که گرفتار جنگ نبودند، مثل استرالیا، هند یا امریکا، بیش‌تر بوده است، و آنارشیست‌ها می‌گفتند جنگ امر مبارکی بوده است، چون جهان فاسد شده بود و رو به ویرانی و تباهی می‌رفت.

و دانشمندان کشف کردند چگونه می‌شود از چربی تن افراد خفه‌شده برای سربازان آلمانی صابون درست کرد. ده لیتر آب به پنج کیلو چربی اضافه می‌کردند و با یک کیلو سود سوزآور مخلوط می‌کردند و بعد این مخلوط را سه ساعت در پاتیلی می‌جوشاندند و دست آخر نمک هم به آن اضافه می‌کردند و می‌گذاشتند مخلوط آهسته‌آهسته بجوشد و بعد می‌گذاشتند سرد شود و رویه ببندد و بعد رویه را برمی‌داشتند و تکه‌تکه می‌کردند و دوباره می‌جوشاندند و قبل از سردشدن دوباره محلول مخصوصی به آن می‌افزودند تا صابون بوی بد ندهد.

هرچه از تعداد مسیحیان کاسته می‌شد، بر تعداد افرادی که معتقد بودند خدایی وجود دارد اما باید این خدا را در جایی دیگر جُست افزوده می‌شد.

جنگ ویتنام اولین جنگ تلویزیونی در تاریخ بود، درست همان‌طور که جنگ جهانی دوم نخستین جنگ رادیویی در تاریخ بود، و سیاهپوستان اجازه نداشتند در رده‌های بالای ارتش منصبی به دست آورند و وارد توالت‌هایی شوند که به شهروندان سفیدپوست اختصاص داشت. در برخی موارد، توالت‌ها منحصرآ مخصوص سفیدپوست‌ها بود و سیاه‌پوست‌ها باید برای خودشان توالت دیگری پیدا می‌کردند، و در برخی موارد دیگر توالت‌ها را به دو بخش تقسیم کرده و بر سردر یکی نوشته بودند «سفیدها» و برسردر دیگری «رنگین‌پوست‌ها»، چون اگر می‌نوشتند «سیاهان»، ممکن بود به سیاهان بربخورد.

«احساس می‌کنم هرچه خوبی در من بود دارد آرام‌آرام از جانم رخت برمی‌بندد و روزبه روز این مسئله برایم مسلم‌تر می‌شود.»

شپش‌ها هم همخانهٔ سربازان بودند. بعضی وقت‌ها که سربازها در شب منتظر دشمن دراز کشیده بودند، صدای سرباز دشمنی را می‌شنیدند که خودش را می‌خاراند و از روی همین صدا می‌فهمیدند کجاست و به همان سمت شلیک می‌کردند یا نارنجکی دستی به سمتش پرتاب می‌کردند. اما نه دشمن‌ها تمامی داشتند و نه شپش‌ها.

طبق نظرسنجی‌های گوناگون از افکار عمومی، عدهٔ بسیار زیادی اظهارنظر کردند که مهم‌ترین واقعهٔ قرن اختراع قرص‌های ضدحاملگی بوده است، چون این بدان معنا بود که زنان می‌توانستند هروقت دلشان خواست هم‌آغوشی داشته باشند، بی‌آن‌که نگران حاملگی باشند و همین به آنان استقلال جنسی و نیز استقلال اقتصادی می‌بخشید، چون باعث می‌شد بتوانند به انواع واقسام شغل‌های مهم دست پیدا کنند، و دیگر با دیدن موش غش نکنند، چون دیگر تسلیم الگویی نمی‌شدند که مردان برایشان ساخته بودند.

و همه فکر می‌کردند تا زمان انگورچینی یا نهایتش تا کریسمس به خانه‌هایشان بازخواهند گشت.

در قرن بیستم، بودیسم و تائوئیسم پیروان زیادی در اروپا پیدا کرد که آوازهای دسته‌جمعی می‌خواندند و با دیافراگمشان نفس می‌کشیدند و دربارهٔ یین و یانگ حرف می‌زدند و کتاب‌های رازورانه می‌نوشتند و می‌گفتند جهان پر از رمزوراز است، اما فقط ظاهراً چنین است، چون در واقع امر همه‌چیز با هم در هماهنگی است.

و وقتی که بار اول به تماشای تلویزیون نشستند، فکر می‌کردند تلویزیون چیزی شبیه کینوتوسکوپ است که قبلا در نمایشگاه جهانی پاریس دیده بودند و شخصی در ساختمان، مثلا عروسشان یا نوه‌شان، دسته‌ای را می‌چرخانَد و آن‌ها را به مضحکه می‌گیرد. برخی افراد سالخورده دائماً به سؤال‌هایی که از تلویزیون یا رادیو مطرح می‌شد جواب می‌دادند، مثلا وقتی گوینده‌ای در تلویزیون یا رادیو می‌گفت: «فکر می‌کنید بعدش چه اتفاقی افتاد؟»، آن‌ها می‌گفتند: «خب، من چه می‌دانم.» یا وقتی گوینده می‌پرسید: «فکر می‌کنید فردا هوا چطور خواهد بود؟»، آن‌ها می‌گفتند: «دیگر وقتش است که بارانکی ببارد، وگرنه محصول بی‌محصول.»

کاغذ توالت کندنی را یک تولیدکنندهٔ کاغذ سوییسی در ۱۹۰۱ ابداع کرد ــ درست در همان روزی که دولت سوییس یک آنارشیست را که مظنون به ترور پادشاه ایتالیا بود به ایتالیا تحویل داد ــ و روزنامه‌ها نوشتند این اختراعی کوچک اما مهم است. و در ۱۹۱۴، یک زن فرانسوی سینه‌بند را اختراع کرد و روزنامه‌ها نوشتند سینه‌بند به‌منزلهٔ شروع شیوهٔ جدیدی از زندگی برای زنانی است که می‌خواهند سبک زندگی ورزشکارانه و مدرنی داشته باشند، و ازدورخارج‌شدن سینه‌بندهای کرستی قدیمی نشانه‌ای از پایان جهان کهنه است،

یکی از مأیوس‌کننده‌ترین مسائل در قرن بیستم این بود که معلوم شد تحصیل اجباری و پیشرفت تکنولوژیکی و پیشرفت دانش و فرهنگ به هیچ روی منجر به بهترشدن آدم‌ها یا محتاط‌تر و مهربان‌ترشدنشان، آن‌گونه که در قرن نوزدهم سخت بدان باور داشتند، نمی‌شود، و عدهٔ کثیری از قاتل‌ها و آدمکش‌ها و عاملان کشتارهای دسته‌جمعی اتفاقاً عاشق هنر هستند و به اپرا گوش می‌دهند و به نمایشگاه‌ها می‌روند و شعر می‌سرایند و علوم انسانی و طب می‌خوانند.

در قرن بیستم سکس در اروپا اهمیت بسیار زیادی پیدا کرد، اهمیتی حتی بیش از خیلی چیزها، و شاید تنها چیزی که در اهمیت به پای آن می‌رسید پول بود. و همه طالب سکس به شیوه‌های گوناگون بودند و حتی بعضی از مردها برای التذاذ جنسی بیش‌تر رو به استفاده از کوکائین آوردند، با این‌که استفاده از کوکائین به هر شکلی ممنوع بود. و بعد از جنگ جهانی دوم کم‌کم در فیلم‌ها صحنه‌های بی‌پروای جنسی گنجانده شد، صحنه‌هایی که پیش‌تر نامناسب ارزیابی می‌شد، چون عدهٔ کثیری هنوز دیندار و مؤمن بودند، و این‌گونه صحنه‌ها را در فیلم‌ها عموماً با تصویری کوتاه از یک تختخواب یا ساعت یا آسمان نشان می‌دادند یا صحنه یکباره تاریک می‌شد.

آدامس را یک داروساز امریکایی ابداع کرد و در اروپا نخستین بار در ۱۹۰۳ برای فروش عرضه شد، هرچند در دهه‌های پنجاه و شصت بود که رواج فراوان پیدا کرد. آدامس را معمولا جوانان می‌جویدند، که می‌خواستند بدین ترتیب نگرششان به جامعه را در معرض نمایش بگذارند و هنوز دندان پُرکرده نداشتند.

نازی‌ها می‌گفتند طبیعت بی‌رحم اما عادل است