کتاب پشت صحنه سیاسی جنگ ۳۳ روزه

آمریکا با صحبت‌های وزیر خارجه‌اش کاندولیزا رایس، خود را به عنوان حامی قاتل نشان می‌داد. رایس [آن روز] گفت آمریکا حاضر نیست پیش از رسیدن به شروط خاصی که تعیین شده، دربارهٔ آتش‌بس گفتگو کند؛ گفت آنچه رخ می‌دهد درد زایمان خاورمیانهٔ جدید است.

نبیه بری تعجب کرده بود که چرا رایس از ماشین پیاده نمی‌شود. مدتی در ماشین ماند، همه متعجب بودند که چه شده. اما وقتی سنیوره رسید، مشخص شد [رایس منتظر آمدن او بوده است]. رایس به همراه دستیارش دیوید ولش از ماشین پیاده شدند. بری دیگر نتوانست دیدن این صحنه را تحمل کند رفت داخل دفترش و ما هم دنبالش رفتیم. گفت: «دیدن این صحنه واقعا تأسف‌بار است. در این لحظات نباید روحیهٔ خودمان را دست کم بگیریم. این کار توهین به همهٔ لبنانی‌هاست.»

سید حسن نصرالله هم گفت "هزار تا مشکل با اسرائیلی‌ها برای ما سبک‌تر از یک مشکل داخلی است."»

پیش از اینکه رایس به عین‌التینة برسد، بری مدیر تشریفات مجلس، علی حمد، را خواست و او را مامور کرد که به تنهایی و بدون اینکه کسی همراهش باشد، از رایس استفبال کند. خودش هم در دفتر شخصی نشست و تا وقتی رایس به دفتر نیامده بود، برای استقبال او به بیرون دفتر نرفت.

«اگرچه [طبق آن ضرب‌المثل باستانی] همهٔ راه‌ها به رم ختم می‌شود، اما رم الان در واشنگتن است!»

جوابی که از سید حسن نصرالله رسید، روشن و واضح بود: «نبرد [ما] با داخلی‌ها نیست. آماده‌ایم تا بالاترین حد، چشم خودمان را [به رفتارهای زشت داخلی‌ها] ببندیم و به خاطر نبرد مهم‌تر، این قبیل حرف‌های [ضد مقاومت در داخل کشور] را نشنیده بگیریم. اما مهم این است که در داخل کشور تصمیمی اتخاذ نشود که دست ما را برای مقابله با اسرائیل ببندد.»

سید حسن گفت که به شما اختیار تام می‌دهد که از طرف او صحبت کنید و از طرف ما قول بدهید.» سابقا فقط یک بار سید حسن چنین اختیار تامی به کسی داده بود و آن هم عبارت بود از تفویض اختیار به رئیس‌جمهور مرحوم حافظ اسد در آپریل ۱۹۹۶ [در جریان جنگ آپریل].

آمدن وزیر خارجهٔ آمریکا کاندولیزا رایس به بیروت با کل چیزهایی که مطرح کرد، تلاشی بود برای اینکه نشان دهد اوست که تکلیف مسائل و مسیر آنها را مشخص می‌کند. اما داده‌های ملموس از میدان‌های نبرد ثابت می‌کرد که شروط اسرائیلی‌ها که رایس هم برای قبولاندن آنها به بیروت آمده بود، دیگر قابل بحث نیست.

ما برای کارهایمان یک روش خاص داریم. طبق این روش، ما نباید اجازه دهیم که دشمن زمان نبرد را برایمان تعیین کند. مهم این است که چطور می‌توانیم به دشمن بفهمانیم که هزینهٔ هرگونه ماجراجویی نظامی بسیار بسیار بالا خواهد بود. توافق آپریل و همینطور توافق جولای اهمیت موشک‌ها [ی مقاومت] را در محافظت از شهرها و روستاها و زیرساخت‌های لبنان ثابت کرده است، چون این موشک‌ها هم در مقابل، شهرک‌های دشمن را تهدید می‌کنند. ... حزب‌الله دنبال یک جنگ گسترده و منطقه‌ای نیست.

جالب است که اسرائیل خودش دو اسیری که جنگ را به خاطر آنها راه انداخته بود کشته است.