کتاب ه همانند هیچکاک

به جرئت می‌توانم بگویم بسیاری فیلم‌ها را دیده‌اید که موضوعی پُررازورمز داشته‌اند. نمی‌دانید چی دارد می‌گذرد. چرا آن آدم دارد آن کار را می‌کند یا نمی‌کند. تقریباً تا یک‌سوم فیلم پی نمی‌برید که قضیه اصولاً چی هست. برای من این جریان واقعاً از بین بردن مواد فیلم است، چون هیچ احساسی در آن وجود ندارد و هیچ احساسی هم به تماشاگر نمی‌دهد. شکل رازورمز هیچ گیرایی و جاذبه‌ای برایم ندارد، چون صرفاً می‌خواهد تماشاگر را گیج و سردرگم کند که به نظرم کافی نیست.»

در یک نگاه اجمالی آینه می‌توانست ما را از خودمان جدا سازد (هیچکاک در فیلم‌نامهٔ متولد برج جدی آورده بود: «من برات یه آینهٔ جدید می‌خرم، و اون می‌تونه وجدان تو باشه»).