بریده‌هایی از کتاب بادبادک‌ ها

ولی اگر تو، کسی، یا چیزی را واقعآ دوست داشته باشی، هرچه داری و حتی هرچه هستی، به او می‌دهی، و توّجهی به آنچه دیگران می‌گویند نداری...

بود. برای امیدوار بودن نیاز به این هست که انسان تنها نباشد و تمام قوانین اجتماع بزرگ بشری، از همین ضرورت آغاز می‌شود.

عشق می‌تواند همه شاهکار انسان و همه معنی زندگی او باشد،

. با پیچاندن همه چیز، همه چیز را پیچ خورده خواهیم دید.

هنوز هم ممکن است همه چیز را از دست بدهم. برای این وضع بقدر کافی جوان هستم. آدم وقتی پیر می‌شود، کمتر شانس عدم موفقیت دارد. زیرا فرصت ندارد، باید راحت زندگی کند و به آنچه قبلا از دست داده است قانع باشد. ا

هنگامی که تو عقیده‌ای را دوست داری، در نظرت زیباترین عقاید جلوه می‌کند؛ ولی هنگامی که به واقعیت در می‌آید، دیگر شباهتی به آنچه تو می‌پنداشتی ندارد. رک و راست به گند کشیده می‌شود.

خوشبخت کسانی که در جنگ می‌میرند. خوشبخت خوشه‌های رسیده و گندم‌های درو شده»