کتاب هویت

اطلاعات شکلی از قدرت است و اگر اینترنت دسترسی افراد به اطلاعات را افزایش دهد می‌تواند باعث توزیع گسترده‌تر قدرت هم بشود. افزون بر این شبکه‌های اجتماعی ابزار مفیدی برای بسیج هستند و به گروه‌های همسو و هم‌فکر امکان می‌دهند گرد دغدغه‌های مشترک جمع گردند.

در تبیین سیاست معاصر نابرابری اقتصادی ناشی از جهانی شدن در پنجاه و اندی سال گذشته اهمیت بسیار دارد، اما نارضایتی‌های اقتصادی زمانی شدیدتر می‌شوند که با احساس کرامت نداشتن و مورد بی‌احترامی قرارگرفتن همراه گردند. بخش عمدهٔ آنچه ما آن را انگیزهٔ اقتصادی می‌دانیم نه نتیجهٔ مستقیم درخواست دسترسی به ثروت و امکانات، بلکه ناشی از این واقعیت است که تصور می‌شود پول می‌تواند بیانگر شأن باشد و برای افراد احترام بخرد.

اسلام‌گرایان معاصر به مانند ناسیونالیست‌های کلاسیک، هم مشکل را تشخیص می‌دهند و هم برای آن راه‌حلی روشن دارند: شما عضوی از یک جماعت باستانی و پرافتخار هستید؛ جهان خارج به شما به عنوان مسلمان احترام نمی‌گذارد؛ ما به شما شیوه‌ای پیشنهاد می‌کنیم تا با سایر برادران و خواهران حقیقی‌تان پیوند بیابید، جایی که شما عضوی از جامعهٔ بزرگتر مؤمنان خواهید بود، مومنانی که در سراسر جهان پراکنده‌اند.

جناح راست چگونه زبان و چارچوب‌بندی هویت را از جریان چپ اخذ کرده است: این فکر که گروه خاصی که بدان تعلق دارم قربانی شده است، بقیهٔ جامعه شرایط و رنج‌های مرا نمی‌داند و نمی‌بیند، و کل ساختار اجتماعی و سیاسی (بخوانید رسانه‌ها و نخبگان سیاسی) مسئول این شرایط هستند و لذا باید آنها را در هم کوبید.

در لیبرال دموکراسیِ مدرن برابری همواره به معنای چیزی شبیهِ برابری در آزادی بوده است. یعنی هم آزادی منفیِ برابر در مقابل سوءاستفاده حکومت از قدرت و هم آزادی مثبت یکسان جهت مشارکت در حکومت بر خود و مبادلهٔ اقتصادی.

یافته‌های رُی حکایت از آن دارد که انگیزه‌های نهفته در پس تروریسم جهادی بیشتر از آنکه مذهبی باشد شخصی و روانشناختی است و مشکل هویتی حادی را نشان می‌دهد که برخی با آن مواجه‌اند

بخش عمده‌ای از آنچه ما به صورت عادی انگیزه‌های اقتصادی ناشی از نیازها یا علایق مادی می‌دانیم در اصل نیازی است برای به رسمیت شناخته شدن کرامت یا موقعیت یک فرد.

جوامع لیبرالِ مدرن به صورتی طبیعی و شاید اجتناب‌ناپذیر شروع به پذیرش مسئولیت در قبال ارتقاء عزت نفس یکایک شهروندان‌شان کردند.

ترامپ با چنین حمله‌های علنی به نزاکت سیاسی نقشی کلیدی در انتقال کانون سیاست هویت از چپ، یعنی زادگاه آن، به راست داشت،

ژاپن، کره و چین مدت‌ها پیش از آنکه مدرن شدن را آغاز کنند - در واقع قبل از مواجهه با قدرت‌های غربی در قرن نوزدهم - هویت‌های ملی و توسعه‌یافته‌ای داشتند. یکی از دلایل رشد شگفت‌آور این کشورها در قرن بیستم و بیست و یکم آن است که هنگام بازکردن درهای خود به روی تجارت و سرمایه‌گذاری بین‌المللی مجبور نشدند مشکلات هویتیِ داخلی را حل و فصل کنند

در دنیای مدرن سردرگمی در مورد هویت به عنوان یک وضعیت زیستی ظاهر می‌شود. مدرنیزاسیون یعنی تغییر و تعلیق دائمی و مواجهه با گزینه‌هایی که پیشتر وجود نداشتند. مدرنیزاسیون سیال، متحرک و پیچیده است.

این «نسل ۱۹۶۸» چپ دیگر فقط بر مبارزهٔ طبقاتی تمرکز نداشت، بلکه از حقوق طیف وسیعی از گروه‌های به حاشیه رانده شده حمایت می‌کرد. این جنبش‌های اجتماعی از دل آرزوی لیبرال دموکراسی‌ها برای به رسمیت شناختن یکسان کرامت همهٔ شهروندان زاده شدند. اما دموکراسی‌ها هرگز از پس اقتضائات چنین تظاهری برنمی‌آیند: افراد اغلب نه براساس توانایی‌های فردی و شخصیت خود و هر آنچه قانون بگوید، بلکه به عنوان اعضای گروه‌های مشخص قضاوت می‌شوند.