کتاب خودانضباطی در ده روز

اصولاً مغز به این صورت کار می‌کند. هر چه به خودت بگویی، مثبت یا منفی، ناخودآگاهت آن را باور می‌کند. ذهن ناخودآگاهت شواهد را نمی‌سنجد و ادعایت را ارزیابی نمی‌کند. فقط آنچه را می‌گویی به‌راحتی باور می‌کند. به علاوه، به دنبال دلایلی می‌گردد تا ثابت کند که درست می‌گویی حتی اگر در اشتباه باشی. آنگاه ناخودآگاهت شروع می‌کند به هماهنگ کردن رفتار و برخوردت با آنچه به او گفته‌ای. خلاصه مطلب اینکه شما رفتار و طرز برخوردتان را با آنچه به خود می‌گویید، شکل می‌دهید.

هر وقت تلاش کردی همه را راضی نگه داری، سرت به سنگ می‌خورد و به هیچ نتیجه‌ای نمی‌رسی!!!

تکرار، کلید موفقیت است.

شکست یک سنگ زیر پاست نه یک سنگ قبر.

«بدترین چیزی که باید از آن بترسیم، خود ترس است».

«مسئول اغلب مشکلات‌تان، خودتان هستید»

«بعداً انجامش می‌دهم»، یکی از جملات مورد علاقه آقای هاید است. هاید از یکی از روش‌هایی که قبلاً شرح داده شد، به‌عنوان دلیلی برای اینکه «بعداً انجامش می‌دهم» استفاده خواهد کرد. گاهی دلایلی می‌آورد تا کار را پشت گوش بیندازد. «من تا زمانی‌که دستگاه ورزشی مناسب نخریده‌ام نمی‌توانم برنامه کاهش وزن را شروع کنم.» اینجاست که هاید موفق شده است مانعی میان شما و هدفتان بگذارد.

عمل‌گرایی جهت‌دار، بودن در زمان حال، و گفتگوی درونی منسجم، اولین خط دفاعی شما در مقابل تلاش‌های هاید به منظور نگه داشتنتان در مسیر حفظ عادت‌های قدیمی است

یادتان باشد: شما می‌توانید پیام‌های منفی و مخرب هاید را با جایگزین کردن پیام‌های مثبت، خنثی کنید. پس نتیجه می‌گیریم زمانی‌که خودتان را در حال فرار، بدبینی و... یافتید، به یاری خودتان بشتابید. آگاهانه، درباره آن با خودتان سخن بگویید. هر چه بیشتر این کار را بکنید در آن خبره‌تر خواهید شد. هر فکر، احساس یا رفتار اگر به‌طور منظم تمرین و تکرار شود، به عادت تبدیل می‌شود.

می‌توانید بی‌درنگ قدرت خودانضباطی‌تان را با جایگزینی پیام‌های مثبت، مشخص و در زمان حال، به جای پیام‌های مناظره درونی در ناخودآگاهتان، افزایش دهید.

به خاطر کمبودهایتان سوگواری نکنید، تلاشتان را دوبرابر کنید.

هیچ چیز در جهان نمی‌تواند جایگزین پشتکار شود حتی استعداد!

شکست مایه تحقیر نیست مگر اینکه خودمان آن را در ذهنمان تحقیرآمیز قلمداد کنیم.

واقعیت انجام دادن یک کار بسیار رضایت‌بخش‌تر از رؤیای انجام آن کار بدون نقص است.

خوش‌شانسی زمانی اتفاق می‌افتد که تلاش با فرصت‌ها، ملاقات کند.

خوش‌شانسی زمانی اتفاق می‌افتد که تلاش با فرصت‌ها، ملاقات کند.

برای به دست آوردن هر چیزی که می‌خواهید، باید از چیزهای دیگری دست بکشید.

درست زمان‌هایی که نیاز به بیشترین حمایت از سمت خود برای پیش بردن کارهایتان دارید، می‌بینید که در حال فرستادن پیام‌های منفی به خودتان هستید.

همه ما انسانیم، کامل بودن از ویژگی‌های خداوند است و یک صفت خدایی است.

چند روان‌درمانگر لازم است تا یک آدم را تغییر دهند؟ فقط یکی، ولی آن آدم باید واقعاً خودش بخواهد که تغییر کند.

پنج زهر مورد علاقه آقای هاید: ۱. بدبینی ۲. منفی‌گرایی ۳. یأس و ناامیدی ۴. فرار کردن ۵. به تأخیر انداختن

به یاد داشته باشید، در استفاده از تکنیک گفتگوی درونی، باید دقیقاً آنچه را می‌خواهید انجام دهید؛ به ذهن ناخودآگاهتان بگویید؛ گویی واقعاً آن را انجام می‌دهید. ذهن ناخودآگاهتان طوری کار می‌کند تا واقعیت بیرونی را با واقعیت درونی یکی و هماهنگ کند. بنابراین، در پی دریافت پیام شما، ذهن ناخودآگاهتان از تمام نیروهایتان استفاده می‌کند تا آنچه را به او گفته‌اید به واقعیت تبدیل کند. خواهید دید که از آنچه اتفاق می‌افتد شگفت‌زده می‌شوید. زمانی‌که با قدرت و انرژی مثبت به ذهن ناخودآگاهتان آنچه را که می‌خواهید انجام دهید و آنچه می‌خواهید بشوید یا داشته باشید را بگویید؛ گویی به‌راستی در واقعیت، هستید. این روش برای هر دو اهداف کوتاه‌مدت و بلندمدت عملی است. دوباره تکرار می‌کنم یادتان باشد، برای آنکه، گفتگوی درونی عملکرد ـ محور مؤثر واقع شود باید مثبت، مشخص و در زمان حال باشد.

اصولاً مغز به این صورت کار می‌کند. هر چه به خودت بگویی، مثبت یا منفی، ناخودآگاهت آن را باور می‌کند. ذهن ناخودآگاهت شواهد را نمی‌سنجد و ادعایت را ارزیابی نمی‌کند. فقط آنچه را می‌گویی به‌راحتی باور می‌کند. به علاوه، به دنبال دلایلی می‌گردد تا ثابت کند که درست می‌گویی حتی اگر در اشتباه باشی

«من به‌شدت به شانس معتقدم، هر چه بیشتر کار کنم، خوش‌شانس‌تر خواهم بود.»

بدبینی و منفی‌گرایی با هم ازدواج کردند و صاحب فرزندی شدند. نام فرزندشان را یأس گذاشتند.

بخشی از وجودتان خودانضباطی را دوست ندارد. ما همگی یک هاید در وجودمان داریم که همان بخش عصیان‌گر، بی‌هدف و راحت‌طلب شخصیت ماست.

اگر احساس می‌کنید از شدت ترس و نگرانی قدرت حرکت کردن ندارید، گفتگوی درونی را تمرین کنید. از خودتان بپرسید: «بدترین اتفاقی که می‌تواند بیفتد چیست؟» اگر مدام این سؤال را از خودتان بپرسید متوجه می‌شوید پیامدهای وحشتناکی که تصورش را می‌کردید، اغراق‌آمیز نیز هستند.

شما اول یک رؤیا دارید، بعد آن را به یک هدف منسجم تبدیل می‌کنید، سپس یک برنامه طرح می‌کنید تا به هدفتان برسید. این شرح مختصری از فرایند خودانضباطی است.

یک شخص بدبین در توجیه کردن اینکه چرا یک برنامه، ایده یا انتخاب به درد نمی‌خورد و نتیجه نخواهد داد، نابغه است.

یادتان باشد، کمال‌گرایی در حقیقت، نوعی ترس ناخودآگاه از معمولی به نظر رسیدن نزد خود یا دیگران است. تلاش برای فرار از ترس‌هایمان ما را در مسیر مخرب خودشکنی قرار می‌دهد.