بریده‌هایی از کتاب باور کنید تا به دست آورید

بهترین راه داوری نکردن مهر ورزیدن به شخص مقابل است. غیرممکن است که همزمان به کسی محبت کنید و از او انتقاد نمایید. اینگونه افکار منفی را خنثی می‌کنید و از انتقاد کردن از آنها دست می‌کشید.

به هرچه اغلب‌اوقات فکر کنید همان می‌شوید.

اتفاقات دنیا نیست که احساس شما را مشخص می‌کند. مهم این است که شما در برابر این اتفاقات چگونه واکنش نشان می‌دهید. دو نفر ممکن است موضوع واحدی را تجربه کنند اما یکی از آنها موضوع را به راحتی پشت‌سر می‌گذارد، رها می‌کند، فراموشش می‌کند و بعد به راه خودش در زندگی ادامه می‌دهد. اما نفر دوم، رنجش به دل می‌گیرد، خشمگین می‌شود و برای مدتی ناراحت باقی می‌ماند. همانطور که ملاحظه می‌کنید، یک حادثه واحد دو واکنش متفاوت برجای می‌گذارد.

این درمورد من هم صدق می‌کرد. به یاد دارم وقتی اوایل دوران ۳۰ سالگی را می‌گذراندم با دختری ناهار می‌خوردم. به هنگام صرف غذا از پدرم شکایت کردم و گفتم که او تا چه اندازه در کودکی من با من رفتار اشتباه داشت. زن جوان صحبت مرا قطع کرد و پرسید: «برایان، از اینکه زنده هستی خوشحالی؟» «بله. البته که خوشحالم.» بعد اضافه کرد: «پدرت تو را به این دنیا آورد، ازاین‌رو از او شکایت نکن.» ابتدا تعجب کردم و بعد به این نتیجه رسیدم که دقیقآ حق با اوست. از آن روز به بعد دیگر از پدرم و از دوران کودکیم شکایت نکردم.