کتاب هنر نه گفتن

مادامی که درخواستی را با متانت، صداقت و احترام رد می‌کنید، مسئولیت عکس‌العمل طرف مقابل به عهدهٔ شما نیست.

اگر زندگی‌تان را اولویت‌بندی نکنید، شخص دیگری این کار را می‌کند.

توجه به خود، خودخواهی نیست. این کار ضروری است.

اگر شخصی پس از این که درخواستش را رد کردید، باز هم اصرار کرد، به خود یادآور شوید که اصرار این فرد ربطی به حق انتخاب‌های شما ندارد. خصلت بعضی از آدم‌ها این است که حرف‌شان را تحمیل کنند.

دوست داشته شدن آرزوی هر انسانی است.

جسارت یعنی ابراز دیدگاه و نظرات و عدم وجود این احساس که نیاز به تأیید یا تصدیق دیگران دارید.

اگر مدام به دیگران پاسخ مثبت دهید و اولویت‌های آن‌ها را به اولویت‌های خودتان ترجیح بدهید، زمان یا انرژی لازم را برای توجه به خود نخواهید داشت و به تدریج تندخو، بدبین و بیچاره خواهید شد.

تفاوت میان افراد موفق و افراد بسیار موفق این است که افراد بسیار موفق تقریباً به همه چیز "نه" می‌گویند.

اگر یاد بگیرید هدفمند و با متانت نه بگویید، قطعاً در نظر دوستان، اعضای خانواده و همکاران‌تان بهتر جلوه خواهید کرد. دیگر شما را به چشم یک پادری نگاه نمی‌کنند.

بزرگ‌ترین نبردهای روح ما سر و صدایی ندارند و فقط در گوشه‌ای از دل اتفاق می‌افتند. گاهی این نبرد چنان در سکوت رخ می‌دهد که دل از خونریزی این جنگ داخلی می‌میرد. و چهرهٔ فرد چنان مات و مبهوت به دنیای بیرون می‌نگرد که گویی اتفاقی رخ نداده است. بدون تردید، نه گفتن کار ساده‌ای نیست؛

اگر تسلیم وسوسه‌ها شوید، بردهٔ هوس‌های‌تان می‌شوید. و غالباً لذت کوتاه مدت را فدای رضایت بلندمدت می‌کنید.

فردی که تصویر ذهنی ضعیفی از خود دارد، تصور می‌کند دیگران از او مهم‌تر هستند. از این رو چنین شخصی اعتماد به نفس کافی ندارد تا به علایق خود توجه کند. و همین امر موجب می‌شود "نه گفتن" برایش دشوار باشد.

برای برخی دیگر هم کمک به دیگران راهی است برای جبران کمبودی که در خود دارند. سپاسگزاری و تشکری که دریافت می‌کنیم به ما اجازه می‌دهد نقصان‌های شخصیتی‌مان از یاد ببریم.

بزرگ‌ترین نبردهای روح ما سر و صدایی ندارند و فقط در گوشه‌ای از دل اتفاق می‌افتند. گاهی این نبرد چنان در سکوت رخ می‌دهد که دل از خونریزی این جنگ داخلی می‌میرد.

اگر تسلیم وسوسه‌ها شوید، بردهٔ هوس‌های‌تان می‌شوید. و غالباً لذت کوتاه مدت را فدای رضایت بلندمدت می‌کنید.

اگر زندگی‌تان را اولویت‌بندی نکنید، شخص دیگری این کار را می‌کند.

ما مدام در حال خواندن مطالب فیس بوک روی گوشی‌ها و تبلت‌های‌مان هستیم، پُست‌های دیگران را در مورد تجارب‌شان نگاه می‌کنیم و خودمان را سرزنش می‌کنیم که چرا پُستی نمی‌گذاریم. ما به همه چیز پاسخ مثبت می‌دهیم تا احساس نکنیم عقب مانده‌ایم. نتیجه این می‌شود که احساس عدم تمرکز، عصبانیت و بدبختی می‌کنیم، حتی وقتی می‌کوشیم هیچ فرصتی را از دست ندهیم. چرا؟ چون خودمان را لای منگنه می‌گذاریم تا کارهایی را دنبال کنیم که برای‌مان پیامدی ندارند.

هنگامی که به شما می‌گویم نیازهای‌تان را به نیازهای دیگران ارجح بدانید، منظورم این نیست که نیازهای دیگران را نادیده بگیرید. به هیچ‌وجه! شما همچنان می‌توانید برای دوستان، اعضای خانواده، همکاران و حتی افراد غریبه کاری بکنید و هرگاه نیاز دارند، کمک‌شان کنید. مهم این است که در این روند از اولویت‌های‌تان دست نکشید. علاوه بر این، اگر ابتدا به خودتان توجه نکنید، در بلندمدت چه فایده‌ای برای دیگران خواهید داشت؟

بسیاری از آدم‌ها فکر می‌کنند "جسارت" خصیصه‌ای است که با آن به دنیا می‌آییم. اما اشتباه است. جسارت اکتسابی است.

شما مسئول واکنش دیگران نیستید یکی از بزرگ‌ترین موانع مردم شادکن‌ها این است که نسبت به احساس و واکنش دیگران احساس مسئولیت می‌کنند. آن‌ها می‌هراسند که "نه گفتن‌شان" موجب ناراحتی و عصبانیت درخواست‌کننده شود. این ترس آن‌ها را وا می‌دارد که مدام اولویت‌های دیگران را به اولویت‌های خود ترجیح دهند.

"نه" گفتن صریح و بی‌پرده نشان دهندهٔ احترام است. در ضمن مانع می‌شود که آن درخواست همانند ابری تیره و شوم مدام بالای سرتان باشد.

به خاطر داشته باشید که شما نمی‌توانید عکس‌العمل‌های دیگران را کنترل کنید.

هنگامی که توانایی پیدا می‌کنید تا با اعتماد و متانت "نه" بگویید، و این کار را با نظم و قاعده انجام دهید، متوجهٔ تغییرات دیگران می‌شوید. آن‌ها احترام بیش‌تری برای‌تان قایل خواهند شد؛ ارزش بیش‌تری برای وقت‌تان در نظر می‌گیرند؛ و در چشم آن‌ها یک رهبرید تا یک دنباله‌رو.

هیچ‌کس بیش‌تر از شما برای وقت‌تان ارزش قایل نیست. پس باید هشیار باشید و به خود یادآوری کنید که پاسخ مثبت به یک کار مستلزم این است که به انجام کار دیگری پاسخ منفی دهید. مفهوم "دوست خوب بودن" شما را مجبور نمی‌کند که اولویت‌های دوستان‌تان را به اولویت‌های خود ترجیح دهید.

جسارت: ابتدا به حرف‌های طرف مقابل گوش می‌دهیم و پس از این‌که سخنانش تمام شد، عقیدهٔ مخالف‌مان را ابراز می‌کنیم. خشونت: حرف طرف مقابل را قطع می‌کنیم و برخلافش حرف می‌زنیم.

مادامی که نسبت به طرف مقابلم احترام قایلم، با "نه" گفتنم، مسئول بروز هیچ‌گونه رنجشی نیستم.

اگر زندگی‌تان را اولویت‌بندی نکنید، شخص دیگری این کار را می‌کند.

برای رد هر تقاضایی دلیل صادقانه‌ای بیاورید. در مقابل هر وسوسه‌ای مقاومت کنید. با دروغ گفتن، نه تنها احساس گناه می‌کنید بلکه طرف مقابل نیز متوجهٔ عدم صمیمیت شما می‌شود.

ابراز عقاید در جمع: جسارت: در مباحثهٔ گروهی شرکت می‌کنیم. به دیگران اجازه می‌دهیم عقایدشان را ابراز کنند و ما هم با احترام عقایدمان را در موردشان می‌گوییم. خشونت: می‌کوشیم تا بحث گروهی را تحت سلطهٔ خود درآوریم. برخلاف دیگران حرف می‌زنیم و بدون توجه به احساسات‌شان، عقایدشان را سرکوب می‌کنیم.

به یکی از افراد زندگی‌تان که از شنیدن کلمهٔ "نه" ناراحت می‌شود، فکر کنید. این بار که آن شخص کمک‌تان را می‌خواهد و شما قادر به این کار نیستید، به احساس‌تان هنگام رد درخواستش توجه کنید. آیا احساس گناه می‌کنید؟ آیا احساس می‌کنید کار اشتباهی انجام داده‌اید؟ توجه کنید هیچ دلیلی ندارد چنین احساسی داشته باشید. مادامی که با مهربانی و به طور صریح پاسخ می‌دهید، مسئول رنجشی نیستید که درخواست‌کننده در خود احساس می‌کند.