کتاب داستان یک اسم جدید

با شگفتی کشف کرد که چقدر از رها کردن آدم‌هایی که فکر می‌کرد تا ابد بخشی از او خواهند بود، خوشحال است.

«یه لحظه هم برای تغییر کامل مسیر زندگیت کافیه.»

گفت: «تمام زندگی‌ات کسی رو دوست داری و هرگز واقعآ نمی‌شناسیش.»

«تو درس خوندی، کتاب خوندی، اما مبتذلی، نمی‌تونم آدمای مثل تو رو تحمل کنم، حالمو به هم می‌زنی.»

«سیاست کثیفه، اما برای پول درآوردن مهمه.

هر روز به خود می‌گفتم: من همینم که هستم و باید خودمو بپذیرم؛ این‌طور به دنیا اومدم، در این شهر، با این لهجه، بدون پول؛ آنچه بتوانم، می‌دهم، آنچه بتوانم، می‌گیرم، آنچه باید را تحمل می‌کنم.

مدتی طولانی در دستشویی گریه کردم، برای خودم گریه کردم که زندگی‌ام این‌قدر رقتبار شده بود.

نینو نیاز شدیدی به اظهار عقایدش داشت، به بیان آنچه خوانده بود، به شکل دادن به آنچه مشاهده کرده بود. این روشش برای نظم دادن به افکارش بود ـحرف، حرف، حرف ــ اما به حتم، نشانه‌ای از تنهایی هم بود. با غرور، احساس کردم من هم شبیه او هستم، با همان میل برای دادن هویتی تحصیل‌کرده به خود، برای تحمیل آن به دیگران، برای گفتن: «این چیزیه که می‌دونم، این چیزیه که خواهم شد.» اما مجبورم بگویم، به رغم تلاش گهگاهم، نینو ابدآ مجالی برای خودنمایی به من نمی‌داد. مثل دیگران نشستم و به او گوش دادم

آدم‌ها چه سریع عوض می‌شوند، علایقشان، احساساتشان. جملات زیبا جای جملات زیبای دیگری را می‌گیرد، زمان جریانی از کلماتی است که فقط در ظاهر همسانند، کسی که بهترین‌ها را ردیف کند، برنده است.

«شیدایی! خوبی‌اش اینه که بعد از مدتی از سر آدم می‌پره.»

این‌که نیاز داشت مرا تحقیر کند تا حقارت خود را راحت‌تر تحمل کند.

من همینم که هستم و باید خودمو بپذیرم؛ این‌طور به دنیا اومدم، در این شهر، با این لهجه، بدون پول؛ آنچه بتوانم، می‌دهم، آنچه بتوانم، می‌گیرم، آنچه باید را تحمل می‌کنم.

من یکی از کسانی بودم که شب و روز درس می‌خواندند، نمرات عالی می‌گرفتند، حتی با احترام و مطلوب با آن‌ها رفتار می‌شد، اما هرگز رفتار مناسبِ آن مطالعات سطح بالا را از خود بروز نمی‌دادند. همیشه خواهم ترسید؛ ترس از گفتنِ چیزهای اشتباه، ترس استفاده از لحنی اغراق‌آمیز، از نامناسب لباس پوشیدن، از فاش شدن احساسات رقت‌آمیز، از نداشتن افکار جالب.

بعضی آدما می‌رن و بعضی‌ها بلدن چه کار کنن که طرفشون بره

خانم لینا می‌دونه که تو بهتر از اونی و در نتیجه، اون طوری که تو دوستش داری، دوستت نداره.»

فقط می‌دانستم که در آن لحظه، چیزی نبودم که می‌خواستم.

بعضی آدما می‌رن و بعضی‌ها بلدن چه کار کنن که طرفشون بره.

چقدر پیدا کردن مسیر درست زندگی سخت بود

نونچا گفت: «تمام زندگی‌ات کسی رو دوست داری و هرگز واقعآ نمی‌شناسیش.» فرناندو هم خوب بود و هم بد و او خیلی دوستش داشت اما ازش متنفر هم بود.

«سیاست کثیفه، اما برای پول درآوردن مهمه.»

آنچه بتوانم، می‌دهم، آنچه بتوانم، می‌گیرم، آنچه باید را تحمل می‌کنم.

چقدر پیدا کردن مسیر درست زندگی سخت بود، چقد تخطی نکردن از مقررات و جزئیات باورنکردنی مردان سخت بود

«اونایی که در اعماقن همیشه می‌خوان بالا باشن، اونایی هم که بالا هستن، می‌خوان بالا بمونن و به شیوه‌های مختلف، همیشه به نقطه‌ای می‌رسن که به همدیگر لگد می‌زنن و به صورت هم تف می‌ندازن.»

سیاست کثیفه، اما برای پول درآوردن مهمه

آدما مهم‌تر از مدرسه هستن

زیبایی چیزها یک حقه است

عشق مارچلو به لی‌لا تمام شده بود، اما زخم آن باقی مانده و عفونت کرده بود. حالا وابستگی نداشت و احساس می‌کرد می‌تواند به راحتی به همه کسانی که در گذشته تحقیرش کرده بودند، ضربه بزند.

آدم‌ها چه سریع عوض می‌شوند، علایقشان، احساساتشان. جملات زیبا جای جملات زیبای دیگری را می‌گیرد، زمان جریانی از کلماتی است که فقط در ظاهر همسانند، کسی که بهترین‌ها را ردیف کند، برنده است.

بخشی از وجودم، حالش از این همه احساساتی بودن به‌هم می‌خورد.

«تمام زندگی‌ات کسی رو دوست داری و هرگز واقعآ نمی‌شناسیش.»