بریده‌هایی از کتاب در باب شهریار ماکیاولی: تفسیر ۵۲ ایده طلایی

ایده‌ای روشنگر وقتی نمی‌خواهید کاری انجام شود، حتماً جلسه بگذارید. جان کنت گالبرِیت

«شرافتمندانه‌ عمل کردن در میان افراد بی‌شرافت عین شکست است»

«رهبران نباید اصول اخلاقی را ضمیمه عقایدشان کنند. چنین کاری تنها موقعیتشان را به خطر می‌اندازد.» با این حال، در بسیاری از کتاب‌های بی‌مایه‌ای که امروزه قفسه‌های کتابفروشی‌ها را پر کرده‌اند وانمود شده است که با خوب بودن، خوشحال کردن مردم یا متعهد شدن در قبال اصول اخلاقی انعطاف‌پذیر می‌توانید به هر چه می‌خواهید دست یابید. در حالی که ماکیاولی دقیقاً به عکس آن معتقد است، چون به آنچه در کتاب‌ها می‌خواند اعتماد نداشت. چیزی را که با چشمان خودش می‌دید باور داشت.

ایده‌ای روشنگر هیچ چیز مانند سر بریده‌ای بر روی تیرک نمی‌تواند موجب اطاعت شود. استیوی،مرد خانه

اتفاقات دنیای سیاست بیش از آن‌که بر اساس توطئه رخ دهد، بر اساس تصادف یا درماندگی رخ می‌دهد.

در آن زمان کتاب‌های بسیاری با نام شهریار موجود بود که پیام تقریباً همه آن‌ها این بود: شهریار باید مهربان، پرهیزگار، بخشاینده، سخاوتمند و صلح‌طلب باشد. از نظر ماکیاولی، همه این‌ها جز مشتی چرندیات نبود، آن هم از نوع خطرناک آن، چون از آن چرندیاتی بود که همه ما دوست داریم در باره خودمان بخوانیم. او در سراسر شهریار به ما هشدار می‌دهد که گاهی مجبور می‌شویم بین دو راه ناخوشایند یکی را انتخاب کنیم. ماکیاولی می‌گوید ما نمی‌توانیم همه را راضی کنیم و گاهی هم نمی‌توانیم تنها بر مفروضات ساده‌ای که در باره درست و نادرست وجود دارد اتکا کنیم؛ دنیا پیچیده‌تر از این‌هاست.

با واقعیت همان‌طور که هست روبرو شوید، نه آن‌طور که بوده یا شما می‌خواهید باشد.

همیشه بهترین سیاست گفتنِ حقیقت است ــ البته مگر این‌که دروغگوی بسیار خبره‌ای باشید.

دنیای واقعی همین است. با آن کنار بیایید.

حال که دیکتاتوری تنها چیزی است که نصیب ایتالیا شده، بهتر است دیکتاتورها کارشان را استادانه انجام دهند.

ایده‌ای روشنگر وقتی یک نفر را می‌کشید، قاتلید؛ وقتی میلیون‌ها نفر را می‌کشید، فاتحید؛ و وقتی همه را می‌کشید، خدا هستید. ژان روستان، فیلسوف

آمادگی داشتن به معنای امیدوار بودن به رخ دادن بهترین اتفاقات نیست، بلکه به این معناست که به هر قیمتی که شده تدبیری برای مقابله با بدترین‌ها بیندیشیم.

ما فقط چیزهایی را می‌بینیم که می‌خواهیم ببینیم.

«سیاست هنر ممکنات نیست، بلکه انتخابی است میان امور فاجعه‌بار و امور ناخوشایند.»

قدرت یعنی توانایی ایجاد تغییر. پس اگر قدرتی دارید و از آن برای ایجاد تغییر استفاده نمی‌کنید، آن را تلف می‌کنید.

به اعتقاد ماکیاولی، حاکم میانه‌حالی که قدرت را به ارث می‌برد وفاداری زیردستان را نیز به همراه آن به دست می‌آورد و به این ترتیب دیگر مشکل تسلط یافتن بر آن‌ها ندارد.

«تنها چیزی که قدرت برای آن احترام قائل است خودِ قدرت است.

شاید حرف‌های مرا دوست نداشته باشید، ولی نمی‌توانید منکر آن‌ها شوید. اگر از بیان حقیقت واهمه دارید، پس لایق آزادی هم نیستید.

«ما بیش‌تر مدیون ماکیاولی و افراد دیگری هستیم که در باره آنچه مردم می‌کنند مطلب می‌نویسند، نه در باره آنچه باید بکنند.»

ما دیگران را به خوب بودن ترغیب می‌کنیم. به آن‌ها می‌گوییم چه افراد بزرگی هستند و آن‌ها به ما می‌گویند که فوق‌العاده‌ایم. با این حرف‌ها می‌خواهیم چه کسی را دست بیندازیم؟

خواندن کتاب شهریار درست مثل سیلی خوردن است. این کتاب از شما می‌پرسد: واقعاً چه می‌خواهید و از چه راهی می‌خواهید به خواسته خود برسید؟

ما معمولاً قدرت را به ارث نمی‌بریم. اغلب برای به دست آوردن نفوذ می‌جنگیم. و برای به دست آوردن آن باید استعداد رهبری خود را به قوت بسیار نشان دهیم.

ما معمولاً قدرت را به ارث نمی‌بریم. اغلب برای به دست آوردن نفوذ می‌جنگیم. و برای به دست آوردن آن باید استعداد رهبری خود را به قوت بسیار نشان دهیم.