فقر تا زمانی باقی میماند که ما در درون خود آن را تقویت کنیم. ما زمانی به ثروت و آزادی میرسیم که ذهنمان آنها را باور داشته باشد. ما فقیر هستیم زیرا چیز بهتری را سراغ نداریم. بهتر از فقیربودن را نمیشناسیم. ما فقیر باقی میمانیم، زیرا بیش از اندازه جاهل هستیم، بیش از حد ضعیف هستیم، بیش از اندازه گرفتار خرافات هستیم. ما از قدرتهای خدادادی که در اختیار داریم بیخبریم.
وقتی عرضه بیانتها و نامحدود را در ذهن خود باور کنیم و وقتی بدانیم که از این عرضه نامحدود تفکیکناپذیر هستیم، در مسیر سرشاری و فراوانی قدم بر میداریم.
(برگرفته از کتاب علم ثروتمند شدن به قلم والاس دی. واتلز، ۱۹۱۰)