احسان رضاپور
۰
وقتی در دنیای «شاید» زندگی میکنید، بهتر میتوانید آشفتگی و خشم خود را هنگام مخالفت دیگران کنترل کنید. در دنیای «شاید»، متوجه میشوید که…
شاید حق با من باشد، شاید هم نباشد.
یا همینطور…
شاید حق با او باشد، شاید هم نباشد.
این آگاهی عظیم آرامشبخشتر است.
احسان رضاپور
۰
وقتی نظام باوری قدرتمندی داریم، در زندگی خود حدومرزهایی ایجاد میکنیم؛ و نشانهٔ قدرتمند بودن سیستم اعتقادی ما این است که با اصرار دفاع میکنیم حق با ماست. نظام باوری ما در یادگیری ما محدودیتهایی ایجاد میکند، همینطور در دوستیها و ظرفیت کشف راههای جدید تفکر. این مرزها با وابستگی به یک شیوهٔ تفکرِ مخالف آزادی فکر ایجاد میشوند. آزادی فکر کشفی را مجاز میداند که دنیای ما را گسترش میدهد و به ما اجازه میدهد بهترین انسانی شویم که میتوانیم.
شکی نیست شیوهٔ نگرش «شاید حق با من باشد، شاید من اشتباه کنم» ذهن ما را به یادگیری موارد جدیدی میگشاید. به ما آزادی میدهد دنبال نگرشها و مسیرهای جدید باشیم. شاید تعجب کنید برخی از بزرگترین طرفداران عدم قطعیت دانشمندان هستند.