کتاب غدیر

ولایت علی، نه علی را دوست داشتن که فقط علی را دوست داشتن است.

«مَنْ کنْتُ مَولاه فَهذا عَلی مَولاه

علی می‌گفت: «لَیسَ أَمْری و أَمْرُکمْ واحداً انّی أُریدُکمْ للّه و أَنْتُمْ تُریدُونَنی لأَنْفُسِکمْ.» هدف من و شما یکی نیست. من شما را نه برای خودم و نه برای خودتان، که برای حق می‌خواهم، در حالی که شما مرا به خاطر خویشتن و منافع خود خواستارید

ولایت یعنی تنها علی را حاکم گرفتن و تنها او را دوست داشتن و این ولایت و سرپرستی است

ولایت علی، نه علی را دوست داشتن که فقط علی را دوست داشتن است.

روز غدیر، روز نور، روز سرور، روز سرشاری و اکمال، روز باروری و اتمام، روز رهبری و ولایت است.

هر کس با هر مشربی و عقیده‌ای، می‌تواند دوستدار علی باشد.

و این است که همه او دوست داشتنی است و حتی دشمنش در دل شیفته اوست و مخالفش در پنهان شیدای او.

انسان هنگامی که تمام راه را رفت، آنگاه می‌یابد که اثر یک نگاه، اثر یک خیال، اثر یک تصمیم، بر تمام هستی و بر تمام عوالم تا چه اندازه بوده است و آنگاه می‌یابد که چقدر بر اثر بی توجهی و سرکشی ضرر کرده و زیان دیده است و آن روز بانگ برمی‌دارد و ناله می‌کند که: «یا حَسْرَتا عَلی ما فَرَّطْتُ فی جَنْبِ اللّه و إِنْ کنْتُ لَمِنَ السّاحِرین.»

این کافی نیست که انسان‌های مرفهی بسازیم

مگر نه این است که می‌میریم؟ پس بگذار مرگی را انتخاب کنیم که زندگی‌هایی را بارور کند و بهره‌هایی بیاورد

این است که علی به ولایت می‌رسد؛ که: «مَنْ کنْتُ مَولاه فَهذا عَلی مَولاه.»

ولایت، بالاتر از محبت و دوستی و عشق است؛ که عشق علی در دل دشمنان او هم خانه داشت

در علی، علم و عشق، تدبیر و شمشیر، حریت و عبودیت، نجوای دل و آتش سخن، زمزمه شب و فریاد روز، قدرت و عزت و تواضع و ذلت، نرمش و آشنایی و خشونت و پایداری، در علی این همه هست و این همه بخاطر حق است و برای اوست و این است که همه او دوست داشتنی است و حتی دشمنش در دل شیفته اوست و مخالفش در پنهان شیدای او.

ولایت علی، نه علی را دوست داشتن که فقط علی را دوست داشتن است.

مگر هنگامی که بشر انسان شود.

ولایت علی، نه علی را دوست داشتن که فقط علی را دوست داشتن است.

این مقام ولایت است که از ابوذر که برای هیچ زنده بود و برای هیچ می‌مرد، ابوذری بیرون کشید که برای حق زنده بود و برای او می‌مرد

علی میکرب‌ها را بر نمی‌دارد که مزاج‌ها را واکسینه می‌کند تا خود با میکرب‌ها درگیرشوند. و این رهبری سنگین‌ترین رهبری هاست

«لَیسَ أَمْری و أَمْرُکمْ واحداً انّی أُریدُکمْ للّه و أَنْتُمْ تُریدُونَنی لأَنْفُسِکمْ.» هدف من و شما یکی نیست. من شما را نه برای خودم و نه برای خودتان، که برای حق می‌خواهم، در حالی که شما مرا به خاطر خویشتن و منافع خود خواستارید.

۱ ـ او می‌داند که ولی بیش از او به او علاقه دارد. ۲ ـ و بیش از او به منافع او آگاهی دارد، لذا امر او را هر چه باشد می‌پذیرد

هر کس با هر مشربی و عقیده‌ای، می‌تواند دوستدار علی باشد.

روز غدیر، روز نور، روز سرور، روز سرشاری و اکمال، روز باروری و اتمام، روز رهبری و ولایت است

ولایت علی، نه علی را دوست داشتن که فقط علی را دوست داشتن است.

معاویه با مرگ عمار بدست و پا افتاد و حیله‌ها زد که عمار را علی کشته، چون او را به میدان آورده است. در اینجا بود که شاعران علی جواب‌ها دادند که اگر این باشد پس قاتلشهیدان جنگ‌های بدر و احد محمد است، نه دشمنان محمد. کشنده حمزه اوست، نه وحشی مهدور.

ولایت علی، علی را سرپرست گرفتن و از هواها و حرف‌ها و جلوه‌ها بریدن است. و این ولایت، ادامه ولایت حق است و دنباله توحید، آن هم توحیدی در سه بعد؛ در درون و در هستی و در جامعه؛ که توحید در درون انسان، هواها و حرف‌ها و جلوه‌ها را می‌شکند؛ هواهای دل و حرف‌های خلق و جلوه‌های دنیا را. و در جامعه طاغوت‌ها را کنار می‌ریزد و در هستی خدایان و بت‌ها را.

روز غدیر، روز نور، روز سرور، روز سرشاری و اکمال، روز باروری و اتمام، روز رهبری و ولایت است.

ولایت علی، نه علی را دوست داشتن که فقط علی را دوست داشتن است.

که سرکشی‌ها حماقت‌های زیان آوری بیش نیستند.

«اذهب عنهم الرجس و طهرهم تطهیرا.»