کتاب ساعت شوم

«عدالت لنگ‌لنگان راه می‌ره اما به مقصد می‌رسه.»

آخرش برمی‌گردن، عمر شرمندگی کوتاهه.

«کسی که یازده سر بچه داره، ناچاره بی‌طرف باشه.»

شهردار پرسید: «شما آدم‌ها تا کی می‌خواین این وضعو ادامه بدین؟» ‫ زن، بی‌آن‌که لحن خونسردانه‌اش را تغییر دهد، گفت: ‫ «تا وقتی شما آدم‌ها کسانی رو که سر به نیست کرده‌ین به زندگی برگردونین.»

«کجاشو دیده‌ین؟ کشته‌هایی که اون پشت دراز به دراز افتاده‌ن نمی‌ذارن شما آدم‌ها از یاد ما برین.»

بهشت به سرزنشش نمی‌ارزه.