کتاب نیمای بابا و هفت دزد بک لایت

شنبه رو فراموش کنید و اگه قراره کتابخون بشید از همین الان شروع کنید ولی یادتون باشه که اگرم خدای نکرده خواستید از همین الان شروع کنید جو نگیرتتون بگید روزی صد صفحه می‌خونم که بعد دو روز سر درد بگیرید و کتابو پرت کنید تو افق. شما همون روزی سه صفحه بخون ولی هر روز بخون.

چرای اول: چرا کتاب نمیخوانیم؟ پاسخ: زیرا کسی مجبورمان نکرده که کتاب بخوانیم. چرای دوم: چرا کسی مجبورمان نکرده که کتاب بخوانیم؟ پاسخ: زیرا کسی مجبور نیست مجبورمان کند. چرای سوم: چرا کسی مجبور نیست؟ پاسخ: زیرا مجبور است که مجبور نباشد. چرای چهارم: چرا مجبور نباشد؟ پاسخ: چون مجبور است، میفهمید؟ مجبور است. چرای پنجم: چرا نمی‌فهمیم؟ پاسخ: از بس که بی‌شعوریم. پس «فرهنگ کتاب و کتاب‌خوانی در جامعهٔ ما بدین صورت است»، «از بس که بی‌شعوریم.»

مقدمه ناشر این روزها می‌گویند هرچیزی غیرمستقیمش از مستقیمش بهتر است. برای مثال می‌گویند اگر می‌خواهید از کسی انتقاد کنید، انتقادتان را به شیوه غیرمستقیم عنوان کنید. حتی اگر می‌خواهید به کسی پیشنهاد بدهید نیز، پیشنهادتان را به طریق غیرمستقیم بیان کنید. این روزها یه چیز دیگر هم می‌گویند. می‌گویند حرف‌های شیرین و نمکین بیشتر از حرف‌های جدی تاثیر دارد. می‌گویند حتی اگر می‌خواهید یک حقیقت بغرنج فلسفی یا یک واقعیت پیچیده اجتماعی را مطرح کنید، آن را با شوخی و خنده توام کنید تا تاثیر بیشتر و بهتری روی مخاطب بگذارد. اتفاقی که در این کتاب و دیگر کتاب‌های این مجموعه افتاده، این است که نویسنده به چیزهایی که این روزها گفته می‌شود توجه کرده است.

چرای سوم: چرا مجهز به سیستم زنگ بیداری نیست؟ پاسخ: زیرا از ساعت‌های مجهز به سیستم زنگ بیداری ارزان‌تر بوده است. چرای چهارم: چرا در هنگام خرید، ساعت ارزان‌تر را انتخاب کرده‌ایم؟ پاسخ: زیرا ما بدبختیم. چرای پنجم: چرا ما بدبختیم؟ پاسخ: زیرا از ابتدا بدبخت بوده‌ایم. پس «ما خواب مانده‌ایم» چرا که «از ابتدا بدبخت بوده‌ایم».

گفت: «امروز می‌خوام روزای هفته رو بهت یاد بدم.» از همون روز بود که بدبختی من شروع شد، روزای هفته با شنبه شروع می‌شه و من چون از ضریب هوشی بالایی برخوردار بودم همون اول نکته‌شو گرفتم، دیگه این شد که تا شنبه رو یاد گرفتم گفتم: «خب من از شنبه پستونکو میذارم کنار»، یه کم که بزرگ‌تر شدم رفتم مدرسه، گفتم: «من از شنبه درس می‌خونم.» بعد قرار شد که از شنبه برم باشگاه و همین‌طور که بزرگ‌تر شدم این داستان ادامه داشت. از شنبه صبا میرم کوه. ازشنبه رو پایان نامم کار می‌کنم. شنبه دیگه بهش می‌گم که چه حسی نسبت بهش دارم. از شنبه میرم مشاوره. از شنبه بووووووق و...

این روزها یه چیز دیگر هم می‌گویند. می‌گویند حرف‌های شیرین و نمکین بیشتر از حرف‌های جدی تاثیر دارد.

خر گفت: همه همین را می‌گویید، دیواری کوتاه‌تر از من پیدا نکردی، فک کردی چه؟ من خیلی‌ام از تو بیشتر می‌فهمم، من تحصیل کرده‌ام. بلبل گفت: چه خواندی؟ خر گفت: مرمت آثار باستانی. بلبل گفت: کجا؟ خر گفت: دانشگاه هنر تهران. بلبل گفت: احمد اعلائی رو می‌شناسی؟ خر گفت: عه آره، رفیقمه بابا، تو از کجا می‌شناسیش؟ بلبل گفت: حالا دیگه.... خب بیا بالا به طُرفه حکایت این گوش کنیم.