بریده‌هایی از کتاب پرواز، دریا، صحرا

« عشق، خیره شدن به یک دیگر نیست. عشق با هم نگاه کردن به یک سو است. » “Love does not consist of gazing at each other, but in looking outward together in the same direction.”

« همه‌ی بزرگ‌ترها روزی کودک بوده‌اند ... ولی تنها عده کمی کودکی‌شان را به یاد می‌آورند. » “All grown-ups were once children ...  but only few of them remember it.

« حق ندارم چیزی بگویم یا کاری کنم که کسی احساس حقارت کند. مهم نیست من چه نظری نسبت به او دارم. مهم نظر او نسبت به خودش است. جریحه دار کردن غرور یک انسان جنایت است. »

« تنها با چشم دل می‌توان درست دید. آن‌چه باید دید را چشم معمولی نمی‌تواند ببیند. » “It is only with the heart that one can see rightly. What is essential is invisible to the eye.”

« کمال یافتن به این معنا نیست که دیگر چیزی نمانده که به دست آوری، بلکه یعنی چیزی نمانده که رها کنی. »

« به من بگو چه کسانی دوستت دارند و تحسینت می‌کنند تا بگویم که هستی. » “Tell me who admires and loves you, and I will tell you who you are.”

« حق ندارم چیزی بگویم یا کاری کنم که کسی احساس حقارت کند. مهم نیست من چه نظری نسبت به او دارم. مهم نظر او نسبت به خودش است. جریحه دار کردن غرور یک انسان جنایت است. »

« آدم‌ها دیگر برای فهمیدن چیزی وقت ندارند. عادت کرده‌اند همه چیز را آماده از فروشگاه بخرند و هیچ فروشگاهی هم نیست که دوست بفروشد برای همین هم آدم‌ها هیچ دوستی ندارند و تنها شده‌اند. اگر یک دوست می‌خواهی مرا اهلی کن. » “Men have no more time to understand anything. They buy things all ready-made at the shops. But there is no shop anywhere where one can buy friendship, and so men have no friends any more. If you want a friend, tame me.”

« هیچ کس از آن‌چه هست راضی نیست. » “No one is ever satisfied where he is.”

اگر کسی بگذارد اهلی‌اش کنند باید خودش را برای کمی گریه هم آماده کند.

« سخت‌ترین کار همین است. محاکمه‌ی خود از محاکمه‌ی دیگران خیلی دشوارتر است. اگر توانستی درباره‌ی خودت درست قضاوت کنی، قاضی واقعی هستی. »

« روباه گفت: مردم این حقیقت را فراموش کرده‌اند ولی تو نباید فراموشش کنی. تو تا ابد مسئول چیزی هستی که اهلی‌اش کرده‌ای. تو مسئول گل سرخ‌ات هستی. »

« کمال یافتن به این معنا نیست که دیگر چیزی نمانده که به دست آوری، بلکه یعنی چیزی نمانده که رها کنی. »

« سخت‌ترین کار همین است. محاکمه‌ی خود از محاکمه‌ی دیگران خیلی دشوارتر است. اگر توانستی درباره‌ی خودت درست قضاوت کنی، قاضی واقعی هستی. »

« و هنگانی که دردهایت آرام می‌گیرند (زمان، همه‌ی دردها را آرام می‌کند) از این که با من آشنا شده‌ای خوشحال می‌شوی. تو همیشه دوست من خواهی ماند. و دلت می‌خواهد با من بخندی. »

« کمال یافتن به این معنا نیست که دیگر چیزی نمانده که به دست آوری، بلکه یعنی چیزی نمانده که رها کنی. »

اگر مرا اهلی کنی به همدیگر احتیاج پیدا می‌کنیم. آن‌وقت در تمام دنیا تو برای من بی‌همتا خواهی بود. من هم برای تو بی‌همتا ... »