بریده‌هایی از کتاب خواب و خواب و خواب خوابی نیست

لرزشی در قلب من رخ می‌دهد می‌گویم: شاید تا فردا زنده نباشم.

حجم غصه‌ها انتظارهای ما دلتنگی‌های ما از حجم شعرها بیشتر است

دیگر نه سایبانی است نه حاشیهٔ خیابان‌ها در باران است نه ابتدای ظهر است که همیشه بوی دارچین را می‌شنیدم

حجم غصه‌ها انتظارهای ما دلتنگی‌های ما از حجم شعرها بیشتر است.

شاعران خسته و ناامید هنوز شعر می‌نویسند اگرچه می‌دانند این جهان داروی شفابخش

بگذارید آرام بمیرم آن‌قدر آرام که پس از پایان غروب برای همیشه فراموش شوم

مرا خواهید بخشید که از محبوبم چنین با دریغ صحبت می‌کنم

همهٔ عمر نه چابک بودم نه فروتن بودم اما صبور بودم در انتظارم کسی از راه برسد باهم در جاده‌های هموار به دنبال گُل سرخی بدویم که هر لحظه خطر آن است که در باد گم شود و سقوط کند