«جامعه شناسی اخلاقی هنر» نوشته دکتر حسن بلخاری قهی، کتابی است که علاوه بر پرداختن به ماهیت هنر و نقش و جایگاه آن در اجتماع، نظریه‌های جامعه‌شناسان مختلف از مکاتب مختلف را در باب وجه اخلاقی هنر بررسی کرده است.

آغازین رویکردهای فلسفی در تبیین نسبت میان هنر و اخلاق، نقش اخلاقی هنر در تعالی فرهنگی، هنر و تعهد اخلاقی و اجتماعی، هنر، تعهد، و خلاقیت موضوعات عمده مورد بحث در این کتاب‌اند.

در بخشی از این کتاب امده است:

«از آنجا که بافت نگریستن به هنر پیوسته تغییر می‌کند، همان‌طور که جامعه همیشه در حال تغییر است، تفسیر ما و نگرش‌های ما به هنر و کل دوره‌های مختلف نیز متحول و دگرگون می‌شود.

بدین صورت، هنر خود را تسلیم تحقیقات و پژوهش‌های جامعه‌شناسی می‌کند تا جامعه‌شناسان هنر پرده از ماهیت آن بردارند؛ گرچه این تحقیقات نسبت به پژوهش‌های فلسفی ناچیزند و به تعبیر استراسولدو، جامعه‌شناس ایتالیایی، فقط نیم درصد تولیدات جامعه‌شناختی را می‌توان به جامعه‌شناسی هنر مربوط دانست و حتی زورا زولبرگ، جامعه‌شناس امریکایی، نیز در مقاله‌ای با عنوان " چرا جامعه‌شناسان از هنر غافل شده‌اند؟" سعی کرده این مسئله را مورد توجه و بررسی قرار دهد، با همه این‌ها نیمهٔ دوم قرن بیستم و به‌ویژه نیمهٔ اول قرن بیست و یکم در انحصار تحقیقات جامعه‌شناختی هنر خواهد بود.»

بریده‌هایی از کتاب جامعه شناسی اخلاقی هنر