بهمنظور اندازهگیری انگیزه موشهای آزمایشگاهی به زندگی در شرایط مختلف، روی آنها آزمایشهایی به عمل آمد. دانشمندان موش را در ظرف آبی انداختند که در تاریکی کامل وجود داشت. موش شروع کرد به شناکردن. دانمشندان زمان تقلای او را برای زندهماندن اندازه گرفتند و ثابت شد که موش کمی بیش از سه دقیقه برای زنده ماندن تلاش میکند.
در آزمایش بعدی، موشی دیگر را در همین ظرف آب قرار دادند با این تفاوت که این بار روزنه نوری را به ظرف تاباندند. موش ۳۶ ساعت شنا کرد. این یعنی هفتصد برابر زمان تلاش موش قبلی برای زنده ماندن. از آنجا که موش میتوانست ببیند، امیدوار باقی ماند