با بررسی نقاشیها و خاصه مجسمههایی که از انسان قدیمی باقی مانده است، چنین استنباط میشود که این انسان هوشمند قدیمی، بهتدریج که روبه ترقی و پیشرفت میگذاشته، هرچه بیشتر به نقش بانوان و «مادران زاینده» در مورد خلقت و آفرینش و اهمیت آنان پی میبرده است. به همین علت بوده که وی پیش از آنکه به تصویر مردان و شکارچیان اقدام نماید، به نقش و نگار این «مادران زاینده» پرداخته و یا از آنها مجسمههایی ساخته است، که امروزه به آنها عنوان «وِنوس VENUS» داده شده است. آنچه که بیش از همه موجب تعجب و یا به عبارت دیگر نشاندهنده اهمیت این بانوان است آنکه بیشتر این نقاشیها و مجسمهها، این زنان و بانوان را در حالت آبستنی و بیش از اندازه چاق و فربه نشان دادهاند.